Życie ślimaka - niosący dom na grzbiecie
Większość młodych ślimaków nie przeżywa, ponieważ są ofiarami wielu drapieżników. Jednak te lądowe mięczaki są w stanie chronić się, kryjąc się w swoich muszlach. W tym celu tworzą galaretowatą „bramkę” na otwarciu swojego „domu”.
Ostatnia aktualizacja: 2 marca 2021 r.
To urocze małe zwierzątko, bohaterka dziecięcych piosenek, anegdot i opowieści, zawsze wzbudzało naszą ciekawość. Może to ze względu na swoją szczególną system życia z domem na plecach? A może dlatego, że żyjesz w zwolnionym tempie? Pewne jest, że życie ślimaka budzi zainteresowanie zarówno dzieci, jak i dorosłych.
Poznawanie ślimaka
Ślimak to powszechna nazwa mięczaków ślimaków. Ale jakie są cechy tych małych zwierzątek?- To bezkręgowce. Grupa obejmuje tysiące gatunków o różnej anatomii i zachowaniu.
- Najbardziej znane są gatunki lądowe, ponieważ są najczęściej widywane. Istnieje jednak wiele gatunków morskich.
- Większość z nich ma spiralną muszlę. To jest „mały dom”, który noszą na plecach. Kiedy się rodzą, ta skorupa jest bardzo delikatna, ale w miarę wzrostu staje się silniejsza dzięki wapniu. Zwierzę wydziela niezbędne składniki, aby to zrobić.
- Dolna część ślimaka nazywana jest łapą. Jest bardzo muskularny, a kiedy się kurczy, umożliwia zwierzęciu poruszanie się. W poruszaniu się wspomaga wydzielanie śliskiej galaretowatej substancji, która ułatwia poruszanie się.
Życie ślimaka
1. Rozmnażanie
- Większość ślimaków to hermafrodyty. Oznacza to, że produkują zarówno męskie, jak i żeńskie komórki rozrodcze. W wielu przypadkach może być konieczne, aby kojarzyły się ze sobą, ponieważ nie mogą samozapłodnienia.
- Wiosna i lato to najkorzystniejsze czasy do rozmnażania. Kopulują w nocy, a jeśli zapłodnienie jest skuteczne, jaja będą składane w ciągu następnych dni.
- Ślimak może złożyć do 100 jaj. Zakopuje je w małym otworze głębokim na około 5 cm (2 cale) w ziemi. Ślimaki lądowe zwykle składają jaja raz w miesiącu.
2. Rozwój
- Ponieważ ślimak jest tylko embrionem w jaju, zaczyna rozwijać swoją skorupę. Zwykle wylęganie następuje od dwóch tygodni do jednego miesiąca po zniesieniu. Świeżo wyklute ślimaki są małe i mają już bardzo małą, słabą skorupkę na przezroczystym ciele.
- Natychmiast zaczynają żerować. Młode ślimaki wymagają dużej ilości wapnia, więc żywią się innymi martwymi pisklętami i niewylęgłymi jajami.
- Rosną bardzo szybko, ale bardzo niewiele przetrwa. Ślimaki przyciągają liczne drapieżniki, które atakują głównie najmłodsze osobniki.
- Średnia długość życia ślimaków w warunkach naturalnych wynosi od 2 do 5 lat. Jednak w niewoli mogą żyć dłużej niż 10 lat. Przy kontrolowanym karmieniu i wolnym od wrogów, średnia długość życia ślimaków wzrasta.
3. Hibernacja lub estywacja
Niektóre gatunki ślimaków przechodzą okresy letargu – estymacji, jeśli jest latem, i hibernacji, jeśli występuje zimą. Cały ich metabolizm i rytmy życiowe ulegają spowolnieniu. W tych okresach wycofują się do swoich muszli. Aby uniknąć ataków drapieżników, zamykają otwór muszli galaretowatą warstwą, którą same wydzielają.Życie ślimaka: siedlisko i dieta
- Ślimaki są bardzo rozpowszechnione na świecie. Żyją w różnych siedliskach: niektóre gatunki bardzo dobrze przystosowały się do pustyni, inne żyją w zimnym klimacie, na obszarach górskich, a nawet na bagnach.
- Najbardziej popularne i znane ślimaki wybierają wilgotne miejsca i są zależne na wodę dla ich rozwoju. Zwykle bardzo dobrze się rozmnażają w miejscach, w których przebywają ludzie. Obecność człowieka implikuje ogrody, a to zapewnia im stałe pożywienie.
- W gorącej porze roku chowają się w godzinach z wysokimi temperaturami. Kiedy słońce zachodzi i temperatura spada, wychodzą, żeby się pożywić.
- Większość z nich to roślinożercy. Żywią się liśćmi, korą, łodygami i rozkładającą się materią organiczną. Mają specjalny organ, radulę, który pomaga im jeść. Ten narząd pozwala im na usuwanie pyłu z kamieni, aby zaopatrzyć się w wapń potrzebny do wzmocnienia ich muszli.
- Są zwierzętami samotnymi i kontaktują się z innymi tylko w celu karmienia lub krycia. Nie są agresywne w stosunku do innych zwierząt, chociaż powodują szkody w roślinach.
Komentarze
Prześlij komentarz