Żubr: historia pokonywania przeciwności

Polowanie i ciężka wycinka drzew niemal doprowadziły do ​​wyginięcia żubra. Na szczęście program hodowlany doprowadził do jego odzyskania. Ostatnia aktualizacja: 26 lutego 2021 r. Wierzcie lub nie, tysiące lat temu w całej Europie można było znaleźć legendarnego żubra. To zwierzę nie było w żadnym wypadku wyłączne dla amerykańskiego Zachodu. W rzeczywistości nadal zdobi jaskinie, takie jak Altamira, dowodząc, że europejskie łąki były kiedyś domem dla żubrów. Niestety, żubry są jednym z najbardziej upolowanych zwierząt w historii ludzkości. W rzeczywistości zarówno żubr Yellowstone, jak i żubr (Bison bonasus) są bliskie wyginięcia z powodu polowań. W przypadku żubra, nieliczne okazy, które przetrwały pozwoliło na istnienie obecnie dużej populacji tego zwierzęcia. Dzieje się tak dzięki programom konserwatorskim.

Żubr wyginął na wolności

Tysiące lat temu były licznie występującymi zwierzętami. Jednak prawda jest taka, że ​​rosnąca populacja ludzka stopniowo zmniejszała swoje siedlisko poprzez masowe wyręby i polowania. W XIV wieku były już zapisy o ich spadku, kiedy zniknęli z krajów takich jak Francja . Żubr przetrwał jeszcze kilka lat. Dzieje się tak dzięki temu, że w krajach takich jak Polska tylko członkowie rodziny królewskiej i ich towarzysze mogli na nie polować. Jednak I wojna światowa spowodowała, że ​​wiele z tych zwierząt zostało wykorzystanych jako żywność. Tak więc na początku XX wieku zwierzę to wyginęło na wolności. W tym czasie ostatnie żubry żyjące na wolności żyły na Kaukazie około 1927 roku. Jednak jeden z najbardziej udanych programów ochrony i hodowli w niewoli w najnowszej historii zmienił sytuację.

Jak jest Żubry wracają do europejskich lasów?

Prawda jest taka, że ​​chociaż na wolności nie było żubrów, wciąż były osobniki w niewoli. W ten sam sposób w niektórych ogrodach zoologicznych wciąż znajdowały się okazy. Tak więc powstała agencja ochrony gatunku i program hodowlany dla ostatnich 50 żubrów. I na szczęście pozwoliło to na ponowne wprowadzenie do lasów Polski w latach 50. ok. 12 osobników. Dzięki programowi hodowli w niewoli, wraz z ponownym wprowadzeniem do środowiska dzikiego i półwolnego, ponad 5000 żubrów, które obecnie zamieszkują Unię Europejską, pochodzi z tych 12 zwierząt. Zwierzęta te żyją głównie w Polsce, Rosji, Rumunii, Ukrainie i innych krajach wschodnich. Oczywiście, mimo że jest to wielkie osiągnięcie, trzeba zapłacić swoją cenę. Populacje żubrów są genetycznie ubogie, podobnie jak inne gatunki, które przetrwały wyginięcie, takie jak goryl górski. Chociaż wiele z nich pozostaje w niewoli, faktem jest, że prawie 3000 żubrów ponownie zasiedliło europejskie lasy. To wielkie osiągnięcie, biorąc pod uwagę, że ten zagrożony wyginięciem gatunek praktycznie niedawno wyginął.

Żubr powraca na obszary wiejskie

Prawda jest taka, że ​​wysiłki na rzecz przywrócenia żubra nie mają miejsca tylko w jego naturalnym środowisku. A niektórzy nazywają jego ponowne wprowadzenie. w krajach takich jak Hiszpania kontrowersyjna, chociaż odbywa się to głównie w warunkach półwolności. Jednak inni sugerują, że chociaż gatunek, który zamieszkiwał Hiszpanię 10 000 lat temu, nie jest tym samym co żubr, to zwierzę to spełnia tę samą funkcję ekologiczną, co jego iberyjski przodek. W rzeczywistości może być nawet świetnym narzędziem w walce z pożarami. Ponadto wiele obszarów wiejskich tworzy własne małe stada żubrów. Pojawiło się kilka projektów edukacji ekologicznej związanych z prehistorią i ochroną przyrody. Wykorzystują te spokojne zwierzęta jako wspólny wątek w swoich zadaniach edukacji i wzbogacania wiosek, które je goszczą. Te projekty można znaleźć w hiszpańskich regionach, takich jak Palencia, Asturia, Leon i Burgos. Dzięki nim możesz poznać biologię i ekologię tych niesamowitych zwierząt. Wszystko to obserwując, jak żyją z innymi gatunkami przypominającymi czasy prehistoryczne, takimi jak żubr Hecka czy konie Przewalskiego. Te żubry wydają się być korzystne dla ekosystemów. Oczywiście to ponowne wprowadzenie gatunku musi odbywać się ostrożnie i zgodnie z kryteriami naukowymi, co będzie korzystne dla ludzi i żubrów. A kto nie uważa za ekscytujące ponowne zobaczenie żubra jako naszego przodkowie zrobili? Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Charakterystyka tur euroazjatyckiego tur euroazjatycki jest przodek krów domowych i byków, które znamy. Wędrował swobodnie aż do jego zniknięcia w 1627 roku.