Zatrucie jadem kiełbasianym u psów: charakterystyka, przyczyny i leczenie

Zatrucie jadem kiełbasianym u psów to stan, który powoduje szereg bardzo poważnych i niepokojących objawów motorycznych. Na szczęście większość psów wraca do zdrowia po odpowiednim leczeniu. Ostatnia aktualizacja: 16 lipca 2021 Zatrucie jadem kiełbasianym u psów to rodzaj zatrucia wywołanego przez bakterię Clostridium botulinum. Ten patogen może atakować kilka kręgowców – w tym ludzi – ale u psów prawie zawsze jest przenoszony przez spożycie martwych zwierząt lub spożycie zakażonego surowego mięsa. Ten stan jest rzadki u psów, ale spowodował znaczne straty ekonomiczne w sektorze drobiarskim podczas wybuchów epidemii, a u ludzi śmiertelność wynosi 10%. Jeśli chcesz dowiedzieć się, jak wykrywać tego typu zatrucia pokarmowe u psów, jesteś we właściwym miejscu.

Co to jest zatrucie jadem kiełbasianym u psów?

Przede wszystkim należy zauważyć, że zatrucie jadem kiełbasianym to zatrucie, a nie infekcja. Stan chorobowy rozwija się, gdy osoba lub zwierzę spożywa toksynę, która została zsyntetyzowana przez zarodniki bakterii Clostridium botulinum, a nie przez spożycie samego patogenu. Chociaż w niektórych przypadkach bakterie są spożywane i wytwarzają toksynę w jelicie, nie jest to powszechne. Kiedy psy jedzą martwe zwierzęta i zanieczyszczone mięso, toksyna jest wchłaniana z jelit i dostaje się do krwiobiegu. Szkodliwy związek przemieszcza się systemowo i przyczepia się do zakończeń nerwowych u zwierząt, wywołując szereg charakterystycznych objawów. Ten rodzaj zatruć pokarmowych wykryto również u naszego gatunku, a także u kaczek, bażantów, kurcząt, norek, krów i koni. Istnieje 7 rodzajów C. botulinum — od A do G. Typy A, B i E dotykają ludzi, podczas gdy większość ssaków i ptaków jest zarażona C1, w tym psy.

Mechanizm patologiczny

Podczas badania etiologii tego schorzenia warto pokrótce omówić szczególne cechy związku, który nas dotyczy. Jak wskazują badania naukowe, toksyna botulinowa (BoNT) jest najsilniejszą i najbardziej szkodliwą naturalną toksyną odkrytą do tej pory. Klinicznie to toksyczne białko wiąże się nieodwracalnie z presynaptycznymi zakończeniami nerwowymi. Powoduje to zablokowanie uwalniania acetylocholiny, neuroprzekaźnika, który moduluje transmisję nerwową u psów i innych zwierząt. W konsekwencji dochodzi do całkowitego i tymczasowego odnerwienia, a mięśnie zwierzęcia przestają odpowiadać.

Objawy zatrucia jadem kiełbasianym u psów

Objawy zatrucia jadem kiełbasianym u psów są bezpośrednią konsekwencją paraliżu mięśni spowodowanego spożytą toksyną. Wśród najważniejszych efektów ogólnoustrojowych możemy wyróżnić następujące:

• Biegunka i wymioty
• Nadmierne wydzielanie śliny (nadmierne wydzielanie śliny)
• Ból brzucha
• Osłabienie, które bardzo szybko się pogarsza.
• Porażenie, które zaczyna się w tylnych kończynach, a następnie rozprzestrzenia się
• Problemy ze wzrokiem
• Trudności w gryzieniu i połykaniu
< li>Spadek tętna
• Poważne problemy z oddychaniem

Objawy mogą pojawiać się od kilku godzin do kilku dni po spożyciu toksyny, jak wskazuje portal VCA Hospitals. Nasilenie stanu zależeć będzie od ilości spożytej toksyny botulinowej, a im szybciej pojawi się paraliż, tym gorsze rokowanie. Objawy mogą pojawić się do 6 dni po zjedzeniu zgniłego mięsa.

Przyczyny

Jak już powiedzieliśmy, ten stan jest zatruciem, a nie infekcją. Dlatego pies nie musi zjadać bakterii: wystarczy, że spożyje minimalną ilość toksyny botulinowej, aby naprawdę zachorować. C. botulinum to bakteria glebowa. Co więcej, ich odporne zarodniki mogą przetrwać przez długi czas w wilgotnym środowisku i są bardzo trudnymi do zabicia mikroorganizmami. Ten gatunek bakterii występuje na całym świecie i można przypuszczać, że rośnie praktycznie na każdej powierzchni pokarmowej, czy to zwierzęcej, czy roślinnej. W przypadku psowatych najczęstszy kontakt bakterii ze zwierzęciem ma miejsce po spożyciu surowego mięsa, zwłaszcza jeśli rozkłada się ono w środowisku naturalnym. Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli pies poluje lub zabija dzikie ptactwo, ponieważ zatrucie jadem kiełbasianym występuje znacznie częściej u kaczek i drobiu niż u innych zwierząt.

Diagnoza

Ten stan jest bardzo rzadki u psów, ale kiedy został wykryty, okazało się, że C. botulinum typy C1 i D są najczęstszymi przyczynami. Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów od 12 do 36 godzin po zjedzeniu przez psa surowego, nieleczonego mięsa, pospiesz się do weterynarza. Specjalista będzie podejrzewał zatrucie jadem kiełbasianym, jeśli właściciel opisze u zwierzęcia szybko rozwijający się paraliż motoryczny. Jednak tę patologię można pomylić z wieloma innymi — spożyciem trucizn, infekcją ośrodkowego układu nerwowego (OUN), urazami kręgosłupa i innymi — więc diagnoza może być dość skomplikowana. W takich przypadkach zawsze konieczne jest pobranie próbek krwi, kału, wymiocin i moczu zwierzęcia. Celem tego pobierania jest przeprowadzenie testów laboratoryjnych wykrywających obecność toksyny. Mimo to, ponieważ powoduje objawy na bardzo niskim poziomie, testy mogą czasami być negatywne, nawet jeśli pies jest odurzony. W niektórych przypadkach weterynarze diagnozują zatrucie jadem kiełbasianym u psów dopiero po wykluczeniu jakiejkolwiek patologii układu nerwowego.

Leczenie jadu kiełbasianego u psów

Jeśli podejrzewasz, że Twój pies zjadł zakażone mięso, a nadal nie wykazuje ono żadnych objawów, możesz podać antytoksynę. Zapobiega to przyleganiu toksyny botulinowej do zakończeń nerwowych i zapobiega połączeniom; w ten sposób można uniknąć pełnych skutków zatrucia. Jeśli jednak objawy kliniczne już się pojawiły, antytoksyna jest bezużyteczna. W przypadku, gdy paraliż już się rozpoczął, nie ma lekarstwa. Jedyną możliwą opieką jest leczenie wspomagające: płynoterapia dożylna, wspomaganie oddychania, cewniki moczowe i inne urządzenia ułatwiające fizjologiczne potrzeby psa. Z biegiem czasu objawy i paraliż powinny się zmniejszyć.

Prognoza

Większość psów odzyskuje fizjologiczną normalność w ciągu 14 do 24 dni, jeśli otrzymają odpowiednią opiekę w nagłych wypadkach. Jednak bez przyjęcia do szpitala najbardziej prawdopodobnym wynikiem jest śmierć z powodu porażenia oddechowego lub dysfunkcji serca. Jeśli Twój pies spożył surowe mięso podczas spaceru i podejrzewasz, że mógł połknąć toksynę botulinową, udaj się do weterynarza, aby sprawdzić, czy możliwe jest zastosowanie antytoksyny jako środka zapobiegawczego. W sprawach zdrowotnych zawsze lepiej jest zapobiegać niż leczyć. Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Co zrobić, jeśli Twój pies połknie truciznę To powszechne aby psy mogły jeść rzeczy, których nie powinny. Mając to na uwadze, chcemy powiedzieć, że chcesz zrobić, jeśli twój pies połknie truciznę.