Wszystko o Berneńskim Psie Pasterskim

Dowiedz się więcej o Berneńskim Psu Pasterskim - nie mylić ze św. Bernardem! Ostatnia aktualizacja: 08 kwietnia 2019 r. Berneński pies pasterski nie jest zbyt dobrze znany. W rzeczywistości niektórzy mylą go ze św. różne fizycznie. W każdym razie to naprawdę ciekawa rasa. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej.

Pochodzenie berneńskiego psa pasterskiego

Rasa ta znana jest pod wieloma różnymi nazwami, takimi jak Boyero de Berna (hiszpański) lub Bouvier Bernois (francuski). Ale oczywiście, jak sama nazwa wskazuje, pochodzi z Berna w Szwajcarii. Jego pierwotna rola była jako pies pasterski dla dużych zwierząt oraz jako pies przewodnik na posiadłościach wiejskich. Czasami służył do ciągnięcia wozów, gdy właściciele podróżowali po okolicy sprzedając mleko. Później, gdy ludzie zdali sobie sprawę, jak bardzo są inteligentni, zostali przeszkoleni na psy ratownicze. W dzisiejszych czasach są często trzymane jako zwierzęta domowe.

Charakterystyka

Berneński pies pasterski to duży, silny i elegancki pies.

Pomiary

Mężczyźni mogą mieć od 25 do 27 cali, a kobiety od 23 do 26 cali. Mają długie ciało i średniej wielkości nogi. Ma mocną, muskularną szyję, a jego prosty grzbiet może zginać się pod kątem 90°.

Futro i oczy

Dziwną cechą berneńskiego psa pasterskiego jest to, że jego futro ma tylko jeden wzór. Ich brzuch i dolne partie nóg są zawsze białe i wszędzie są czarne, z kilkoma jasnobrązowymi obszarami. Jego futro jest długie, ale niekoniecznie gładkie. Aby o nie dbać i zachować połysk, trzeba go szczotkować przynajmniej raz dziennie. Ich oczy są ciemnobrązowe i nie są ani wyłupiaste, ani zapadnięte, chociaż niektóre mogą mieć opadające powieki. Lekka operacja może rozwiązać ten problem.

Osobowość

Pomimo swojej siły i wielkości, berneński pies pasterski jest idealną rasą dla dzieci. Mają też doskonały instynkt, by być psem stróżującym. Są przyjaźnie nastawieni i delikatni dla większości ludzi, chociaż czasami mogą być nieufni wobec nieznajomych. Są niezależnymi psami, ale to sprawia, że ​​nie są mniej czułe.

Specjalna opieka

Większość berneńskich psów górskich ma tendencję do cierpienia na dysplazję stawów biodrowych, gdy dorosną. Aby temu zapobiec w jak największym stopniu, ważne jest, aby od najmłodszych lat ustalić rutynę ćwiczeń. Są bardzo aktywnymi psami i muszą się ruszać. Aby to zrobić, potrzebują miejsca. Jeśli z jakiegoś powodu nie mogą wyjść codziennie, będą potrzebować ogrodu lub dużego patio, aby nie czuli się uwięzieni. Choć może Ci się spodobać, jeśli mieszkasz w małym mieszkaniu, zalecamy przyjrzenie się innej rasie psa.

Zanim kupisz berneńskiego psa pasterskiego

Podobnie jak w przypadku wszystkich psów rasowych, trudno będzie znaleźć takiego do adopcji, chociaż zawsze warto przeprowadzić wstępne wyszukiwanie. Jeśli jednak zdecydujesz, że naprawdę chcesz mieć berneńskiego psa pasterskiego, bądź ostrożny podczas wyszukiwania w Internecie i pamiętaj o następujących wskazówkach:
  • Upewnij się, że sprzedawca odpowiedział na każdy z nich. swoich pytań.
  • Zajrzyj na fora, aby zobaczyć, co inni klienci mówią o sprzedawcy.
  • Spróbuj poszukać rekomendacji od innych osób.
  • Sprzedawca powinien być w stanie przedstawić historię medyczną psa.
  • Sprzedawca powinien być w stanie zagwarantować, że pies jest w doskonałym zdrowiu.
  • Nie przyjmuj psa przed ukończeniem przez niego dwóch miesięcy będziesz ingerował w jego odciskanie.
  • Sprzedawca powinien dostarczyć dowód szczepień i odrobaczenia.
  • Pies powinien przyjść ze swoim rodowodem. Nie daj się zwieść twierdzeniom, że „możesz mieć rodowód za dodatkową opłatą”. To kłamstwo!
Jeśli już zdecydowałeś, że chcesz mieć berneńskiego psa pasterskiego, będziesz miał szczęście mieć naprawdę lojalnego i czułego przyjaciela! Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Święty bernardyn: naturalny obrońca Ten duży biały pies z pomarańczowymi łatami z beczką zawiązaną na szyi to św. Bernard. Pamiętasz film Beethoven?

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Co powinienem zrobić, gdy mój pies nie pozwala mi umyć zębów?

Biegunka u małych przeżuwaczy

Płaszczak