Utrata zwierzaka: odkąd odszedłeś

Codzienna rutyna zmienia się, gdy tracisz ukochanego zwierzaka. Proces myślowy, który następuje, może być długi i samotny Ostatnia aktualizacja: 20 lutego 2018 r. Utrata zwierzaka może być jednym z najtrudniejszych momentów w życiu człowieka. Może ci ludzie które nie mają zwierzaka, nie są w stanie zrozumieć, ale zwierzę staje się częścią rodziny od pierwszej chwili, gdy przechodzi przez drzwi. Ci, którzy przegrali, nie mogą przestać myśleć: „Wszystko zmieniło się tak bardzo odkąd odszedłeś… To strata jak każda inna, a ci, którzy przez nią przejdą, poradzą sobie z nią lub spróbują ją przezwyciężyć na różne sposoby. Dziś chcemy podzielić się z Wami listem od kogoś, kto stracił zwierzaka, o uczuciach, które obudziły się w niej po śmierci jej zwierzaka. Może potrafisz opowiedzieć… Odkąd odszedłeś, mój oddany przyjacielu, mój wierny towarzysz, mój cichy powierniku, w domu panuje cisza tak przerażająca, że ​​aż mnie ogłusza. Każdego dnia, kiedy wracam do domu, powoli otwieram drzwi, aby uważać, żeby nie uderzyć cię w twarz, a potem przypominam sobie, że cię tam nie ma… Każdego ranka, kiedy się budzę, gwiżdżę dla ciebie i szukaj ciebie i czekaj, aż pozdrowisz mnie dzień dobry. Potem w pełni się budzę i pamiętam, że cię tam nie ma. Podnóżek, który tak bardzo ci się podobał, jest pusty, a teraz wydaje mi się taki brzydki i smutny, tak nie pasujący do wystroju. Jeśli było coś, co czyniło go pięknym, co czyniło go wyjątkowym, to byłeś ty, siedząc na nim. Patrzę na twoje łóżko i twoje naczynia, których jeszcze nie miałam siły zabrać, i wkładam do nich jedzenie i wodę. Chociaż wiem, że to niemożliwe, mam lekki promyk nadziei, że jeszcze wrócisz. Mam nadzieję, że gdybyś mógł, wybrałbyś mnie ponownie na swojego właściciela, bo ja wybrałbym Ciebie raz i tysiąc razy. Odkąd odszedłeś, nie chcę robić nic innego niż usiąść na kanapie i patrzeć na pustkę, podczas gdy wspomnienia, które razem stworzyliśmy, płyną. Nasze wspomnienia. To jedyna rzecz, którą po tobie zostawiłem, ale nic i nikt nigdy nie będzie w stanie mi ich odebrać. Nigdy nie byłam wielką fanką zdjęć, ale jestem bardzo szczęśliwa, że ​​mogłam je zabrać ze sobą! Nie chcę o tobie zapomnieć. Kiedy myślę o Tobie, chcę, aby Twoja twarz zawsze przychodziła mi do głowy i wiem, że zdjęcia mi pomogą. Chociaż, jak mógłbym o Tobie zapomnieć, skoro byłeś tak ważną częścią mojego życia? Przypuszczam, że odkąd odszedłeś, jestem pełen strachu… Odkąd odszedłeś, patrzę na twój szampon, ręcznik, wodę kolońską… Woda kolońska, po której zawsze kichałeś i biegałeś jak szalony. Kiedy pierwszy raz cię zobaczyłem, myślałem, że jesteś opętany. Świetnie się razem bawiliśmy! Tak mnie rozśmieszałeś! Odkąd odszedłeś, rzadko się uśmiecham. Przypuszczam, że będzie to kwestia czasu, ale byłeś jednym z powodów mojego śmiechu, jednym z powodów mojego szczęścia, jednym ze szczęścia mojego życia. Odkąd odszedłeś, za każdym razem, gdy idę na spacer w pobliżu naszego parku, nie mogę się powstrzymać, by nie pamiętać o tobie. Kiedy schodzę wyrzucić śmieci, zawsze chciałeś iść ze mną, a teraz nawet to sprawia, że ​​myślę o tobie. Przechodząc obok gabinetu weterynarza mam złe wspomnienia, bo musiałem cię tam zostawić. Ale pamiętam też pierwszy raz, kiedy pojechaliśmy razem. Kiedy cię zaszczepili, tak bardzo się bałeś i drżałeś. Chciałem cię pocieszyć, a jednocześnie być twoją matką i ojcem. Twoja ulga, Twój komfort i Twoja pomoc. Byłaś tak piękna za każdym razem, gdy obcinałaś i wyczesałaś włosy! Zawsze ci mówiłem, że wyglądasz jak wacik i chciałem cię przytulić, ale ci się to za bardzo nie podobało. Odkąd odszedłeś, nie mogę i nie chcę przestać o tobie pamiętać. Nie chcę o tobie zapomnieć. Jedyne, co robię, to myślę o naszym wspólnym czasie, aby spróbować ukryć gorzkie wspomnienie naszego ostatniego pożegnania. Odkąd odszedłeś, wszystko się zmieniło. Wiem, że znów się uśmiechnę, ponieważ przyjaźń, którą mieliśmy, była warta bólu i szczęścia. Wiem, że mój uśmiech będzie moim najlepszym prezentem dla Ciebie, gdziekolwiek jesteś.