Tui: Koneser Nektaru Nowej Zelandii

Tui jest jedynym członkiem rodziny Prosthemadera. Należąca do zakonu Passeriformes, swoją nazwę zawdzięcza językowi maoryskiemu. Ostatnia aktualizacja: 20 sierpnia 2019 r. Aby dowiedzieć się więcej o zwierzęciu w centrum dzisiejszego artykułu, musimy przebyć kilka tysięcy mil do lasów Nowej Zelandii. Znajdziesz tam tui, ciekawego i inteligentnego ptaka, który ma szczególne zamiłowanie do nektaru. Nigdy nie słyszałem o nich? W tym artykule opowiemy o nich wszystko.

Czym są tui?

Tui (Prosthemadera novaeseelandiae) jest jedynym członkiem rodziny Prosthemadera. Należąca do zakonu Passeriformes, swoją nazwę zawdzięcza językowi maoryskiemu. Ten porządek faktycznie obejmuje ponad połowę gatunków ptaków na świecie. Członkowie tej grupy są powszechnie znani jako wróblowe lub grzędujące ptaki. Najbardziej godne uwagi cechy wróblowaty obejmują ich stosunkowo niski wzrost i szczególny układ palców u nóg.

Charakterystyka ogólna

Jak już wspomnieliśmy, tui to dość mały ptak, mierzący od 10 do 13 cali. Samce zwykle ważą od 2,5 do 5,3 uncji, podczas gdy samice (które są zwykle mniejsze) zwykle ważą od 2 do 3,5 uncji. Ich ciało pokryte jest ciemnym lub czarnym upierzeniem, z kilkoma jaśniejszymi brązowymi plamami wzdłuż ramion i boków. Kiedy jednak światło pada na ich pióra, zauważysz jasny opalizujący błękit i zieleń. Mają też charakterystyczną kępkę białych piór na szyi, dzięki czemu są łatwo rozpoznawalne. Tui ma dość charakterystyczny i głośny dźwięk, a wielu twierdziło, że są w stanie naśladować różne dźwięki i słowa, podobnie jak papuga. Posiadają również szeroką gamę złożonych zawołań i pieśni, przy czym każdy ptak rozwija swoją własną, indywidualną pieśń.

Tui: koneser nektaru

Tui żywi się głównie nektarem, który zbiera z wielu różnych kwiatów. Jednak szczególnie upodobał sobie nowozelandzki len (Phormium sp.), drzewo kowhai i kakabeak (Clianthus sp.). Doskonałym przykładem koewolucji jest to, że kwiaty tych roślin przekształciły się tak, że mają ten sam kształt i krzywiznę co dziób tui, co ułatwia im wydobywanie nektaru. Oprócz nektaru tui jedzą również różnorodne owoce, owady, nasiona i pyłki. Jeśli chodzi o sprawy takie jak jedzenie – i obrona swojego terytorium – te małe ptaki mogą stać się bardzo agresywne. Aby bronić swojego terytorium lub szczególnie bogatej w nektar rośliny, tui nadyma się, aby wydać się większy i odstraszyć rywalizujące ptaki.

Siedlisko i ochrona

Tui mieszkają w dużej części Nowej Zelandii, z dużą liczbą osób na Wyspie Północnej i niektórych częściach Wyspy Południowej. Naukowcy odkryli także drugi podgatunek żyjący na Wyspach Chatham. Chociaż wolą regiony leśne, zobaczysz je również przelatujące przez obszary miejskie, takie jak stolica Wellington. Zwierzęta te wolą żyć samotnie lub w parach, chociaż w rzadkich przypadkach można zobaczyć, jak tworzą większe grupy. Wraz z nadejściem kolonizacji liczba tui znacznie spadła. Było to spowodowane głównie zniszczeniem ich siedliska i wprowadzeniem inwazyjnych gatunków drapieżnych. Na szczęście nie są obecnie zagrożone wyginięciem. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) sklasyfikowała je jako gatunek niskiego ryzyka. Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta 6 najbardziej imponujących ptaków Może nie ma ich wiele różne rodzaje ptaków, w których mieszkasz, ale w tym artykule opowiemy Ci o niektórych z najbardziej imponujących ptaków.