Solenodon, żywa skamielina

Solenodon to organizm panchroniczny, który niewiele się zmienił w ciągu ostatnich 60 milionów lat. To także jeden z nielicznych trujących ssaków na naszej planecie. Ostatnia aktualizacja: 29 stycznia 2019 r. Solenodon (Solenodon paradoxus) to rodzaj ssaków łożyskowych z rzędu Soricomorpha i jedyny z rodziny Solendontidae. Jest endemitem wyspy Dominikany i Haiti, a także Kuby. Jest to gatunek panchroniczny, ponieważ w ciągu ostatnich 60 milionów lat prawie nic się w nim nie zmieniło. Były też dwa inne gatunki, które od tego czasu wyginęły. Gatunek ten należy do tej samej rodziny co ryjówki i krety, ale jest znacznie większy. Swoją naukową nazwę, solenodon, zawdzięcza wyżłobionym zębom.

Charakterystyka i siedliska solenodona

Solenodon jest gatunkiem pochodzącym z obu Ameryk. Żyje tylko na Karaibach, na wyspach Kuba, Dominikana i Haiti. Zwykle zamieszkują obszary leśne, w których mogą budować swoje nory lub tunele. Budują je między korzeniami drzew, pod skałami lub w wydrążonych pniach. Sierść solenodonu jest ciemnobrązowa lub czarna, ale ramiona i pysk są koloru białego lub lekko żółtego. Na ogonie, kończynach i czubkach uszu nie ma włosów. Jego głowa charakteryzuje się długim pyskiem, podobnym do małego tułowia, a oczy są małe i jasne. Może mierzyć do 60 centymetrów i ważyć do dwóch kilogramów. Ma pazury na końcach kończyn z pięcioma bardzo silnymi palcami, których używa do kopania. Oprócz pyska ma długi, elastyczny pień zawierający 40 ostrych, mocnych zębów.

Jego mechanizmy obronne

Solenodon jest bardziej aktywny w nocy i spędza dni śpiąc. Lubi być sam i jest bardzo nieuchwytny. Chociaż porusza się dość dziwnie, wykonując niezgrabny ruch zygzakowaty, w rzeczywistości jest bardzo szybki. Porusza się w ten sposób, aby nie być tak łatwym łupem dla drapieżników. Solnodon wydaje dźwięki podobne do dźwięków innych zwierząt, gdy się boi. Aby komunikować się między sobą, wydają dźwięki podobne do dźwięków ptaków (skrzeki). Ma straszną wizję; tak źle, że uważa się, że jest prawie ślepy. Ma jednak niesamowicie dobrze rozwinięty węch. To pozwala mu manewrować, aby zająć się codziennymi zadaniami. Samice mają dwa gruczoły sutkowe, które znajdują się bardzo blisko nasady ogonów. Mają też gruczoły w pachwinie i pod pachami. Uwalniają nieprzyjemny zapach z tych gruczołów, aby odstraszyć wrogów.  Solenodon jest jednym z niewielu jadowitych ssaków. Po obu stronach dolnej szczęki ma drugi siekacz z trującym gruczołem. Ten gruczoł uwalnia truciznę, której używa do obrony przed wrogami i zabijania ofiar. Może nawet użyć trucizny do zabijania innych samców podczas godów. Trucizna nie jest śmiertelna dla ludzi, ale powoduje znaczny ból.

Dieta i rozmnażanie solenodonu 

 Solenodon jest zwierzęciem owadożernym, co oznacza, że ​​żywi się głównie owadami. Jednak owady to nie jedyne rzeczy, które jedzą. Czasami uzupełniają dietę małymi gadami, robakami, krabami, żabami, a nawet owocami. Wykorzystuje swój węch i pazury, aby zdobyć pożywienie. Znajduje swoją zdobycz, kopiąc lub niszcząc spróchniałe kłody. Mężczyźni stają przed możliwością śmierci, gdy łączą się z samicami. Po zakończeniu ciąży samica może mieć dwa mioty rocznie. Po urodzeniu może mieć od jednego do trzech potomków o wadze od 40 do 55 gramów. Jeśli urodzi trzy młode, przeżyją tylko dwa, ponieważ matka ma tylko dwa gruczoły sutkowe. Matka zwykle ssie swoje potomstwo przez 75 dni. W tym okresie mogą się usamodzielnić lub zdecydować się na dłuższe pozostawanie w norze matki.

Ochrona solenodona 

 Solenodon jest wymieniony jako gatunek zagrożony przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN). Jest to spowodowane głównie zniszczeniem jego naturalnego siedliska i jego niski współczynnik reprodukcji. To tylko główne obecne zagrożenia dla solenodonu. Jednak inne gatunki wprowadzane na ich tereny, takie jak psy, fretki, koty i inne, również przyczyniły się do zmniejszenia ich populacji. Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Wszystko o zachowaniu i cechach oposów Oposy są jeden z najbardziej znanych torbaczy na świecie. Dziś możesz dowiedzieć się wszystkiego o zachowaniu i cechach oposów.