Sieć Natura 2000

Ochrona gatunków i siedlisk przyrodniczych ma zasadnicze znaczenie dla ochrony naszego narodowego dziedzictwa przyrodniczego. Ostatnia aktualizacja: 25 stycznia 2020 r. Sieć Natura 2000 to europejska sieć ekologiczna obszarów ochrony różnorodności biologicznej. Jest to część inicjatyw Unii Europejskiej mających na celu zachowanie naturalnych przestrzeni i zasobów Europy dziedzictwo naturalne.

Jak zaczęła się Natura 2000?

W 1992 roku sieć Natura 2000 powstała w wyniku dyrektywy siedliskowej 92/43/EWG. Dyrektywa ta dotyczy ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. Sieć ta ma na celu zagwarantowanie utrzymania lub odtworzenia siedlisk przyrodniczych i żyjących tam gatunków.

Cele dyrektywy siedliskowej

Dyrektywa siedliskowa ma na celu ochronę siedlisk przyrodniczych i dzikich gatunków w Unii Europejskiej poprzez ustanowienie sieci ekologicznej i ram prawnych dla ochrony gatunków. Jednak ta dyrektywa nie obejmuje ptaków. Dyrektywa określa ponad 200 typów siedlisk i ponad 900 interesujących gatunków. Następnie stwierdza, że ​​należy podjąć środki w celu utrzymania lub przywrócenia ich do korzystnego stanu.

Inne cele

Dyrektywa podkreśla znaczenie ustanowienia funkcjonalnych powiązań między tymi obszarami a otaczającymi je obszarami w celu zachowania spójności ekologicznej. Ma również na celu ustanowienie globalnego systemu ochrony dzikich gatunków i uregulowanie ich eksploatacji. Załącznik V obejmuje gatunki będące przedmiotem zainteresowania społeczności, w przypadku których zastosowanie mają środki regulujące ich chwytanie lub eksploatację. W załączniku VI znajduje się wykaz zabronionych metod i środków chwytania i uboju.

Jakie były cele tworzenia sieci Natura 2000?

Sieć Natura 2000 odnosi się również do dyrektywy ptasiej w sprawie ochrony dzikiego ptactwa, dyrektywy 2009/147/WE. Dzieje się tak dlatego, że obejmuje obszary ochrony ptaków i ich deklarowanych siedlisk. Celem sieci Natura 2000 jest zagwarantowanie ochrony niektórych siedlisk i gatunków. W tym celu posiada specjalne obszary do ich ochrony i konserwacji. Sieć składa się z:

• Specjalnych Obszarów Ochrony (ZEC), gdzie chronione są siedliska przyrodnicze i dzika przyroda.
• Obszar mający znaczenie dla Wspólnoty (SCI). Po przyjęciu odpowiednich środków ochronnych TZW są ogłaszane przez Unię Europejską jako ZEC.
• I Obszary Specjalnej Ochrony (SPA) dla ptaków.
Dwa pierwsze powstają zgodnie z Dyrektywą Siedliskową, a OSO zgodnie z Dyrektywą Ptasią.

Sieć Natura 2000 w Europie

Na podstawie dyrektywy siedliskowej każde państwo proponuje listę miejsc, które mogą być ważne dla społeczności europejskiej. Z list krajowych Komisja Europejska przygotowuje następnie Listę SCI we współpracy z poszczególnymi stanami. Komitet ds. Siedlisk otrzymuje następnie listę i decyduje, czy ją zatwierdzić. Po zatwierdzeniu poszczególne stany jak najszybciej wyznaczają te miejsca jako specjalne obszary ochrony. Z drugiej strony dyrektywa ptasia nie przewiduje znormalizowanej procedury wyboru i wyznaczania OSO. Wystarczy, że kryteria są naukowe. W rzeczywistości Komisja Europejska wykorzystuje wykaz BirdLife International jako punkt odniesienia. Państwa członkowskie bezpośrednio wybierają OSO.

Sieć Natura 2000 w Hiszpanii

Dyrektywy ptasia i siedliskowa są częścią hiszpańskiego systemu prawnego na mocy ustawy 42/07 o dziedzictwie naturalnym i różnorodności biologicznej. Sieć w Hiszpanii składa się obecnie z 1467 LIC i 644 ZEPA. Razem tworzą one łączną powierzchnię ponad 81 000 mil kwadratowych. Około 28 000 mil kwadratowych z tego to morze, a ponad 52 000 mil kwadratowych to ląd, co stanowi około 27% terytorium Hiszpanii. Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Prawa zwierząt i przepisy ochronne – przyszłe wyzwania Mimo wszystko postęp, jest całkiem oczywiste, że jest jeszcze daleka droga, zanim będziemy mieli społeczeństwo, w którym prawa zwierząt i prawa ochronne będą ...