Rola sępów w ekosystemie

Sępy to ptaki, które żywią się tzw. padliną – martwymi zwierzętami. W przeciwnym razie mięso to weszłoby w proces zaawansowanego rozkładu, który przyczyniłby się do rozprzestrzeniania chorób zakaźnych. Dzisiaj przyjrzymy się bliżej roli sępów w ekosystemie. Ostatnia aktualizacja: 11 lipca 2020 r. Dla niektórych sępy mogą wydawać się bardzo nieprzyjemnymi stworzeniami, biorąc pod uwagę ich rozmiar, specyficzny wygląd lub nawyki żywieniowe. Tak samo ptaki te są tak naprawdę niezbędne do zagwarantowania równowagi w środowisku. Poniżej zaprosimy Cię do odkrycia głównych cech i roli sępów w ekosystemie.

Sępy: cechy fizyczne i morfologiczne

Sępy to duże ptaki drapieżne należące do rzędu Falconiformes. Są z natury stadne, co oznacza, że ​​żyją w osad. Jeśli chodzi o wygląd, padlinożercy te charakteryzują się rozmiarem, dziobem w kształcie kaptura i wytrzymałymi stopami. Niektóre gatunki sępów mierzą ponad 6 stóp, a ich średnia waga wynosi od 13 do 22 funtów. W przeciwieństwie do większości ptaków drapieżnych, takich jak orły i sokoły, sępy mają płaskostopie. Utrudnia to im łapanie w pułapkę lub jedzenie żywych zwierząt i prawie uniemożliwia wykonywanie manewrów łowieckich. Wyjaśnia również, dlaczego sępy żywią się prawie wyłącznie mięsem rozkładających się zwierząt. Większość ludzi uważa, że ​​wygląd sępów jest nieatrakcyjny. Po pierwsze, ich upierzenie jest niepozorne, w odcieniach brązu i beżu, a głowy są zazwyczaj łyse. Ponadto wiele dorosłych sępów ma różowe miąższ wokół szyi i głowy. Jednak pomimo ich nieprzyjemnego wyglądu i zwyczajów rola sępów w ekosystemie jest fundamentalna. Ptaki te wykazują dużą odporność fizyczną i godną uwagi zdolność adaptacji. Oznacza to, że możemy znaleźć sępy żyjące w lasach, pustyniach, sawannach lub na bardzo odizolowanych klifach. W rzeczywistości sępy amerykańskie zajmują terytoria od północnej Kanady aż do południowego krańca Argentyny.

Różne gatunki sępów

Na świecie istnieje ponad 20 gatunków sępów, podzielonych na dwie duże rodziny: Cathartidae i Accipitridae. Sępy Cathartidae są często określane jako „sępy Nowego Świata”, ponieważ zamieszkują kontynent amerykański. Wśród tej rodziny jest 7 różnych gatunków, a mianowicie:

• kondory kalifornijskie< /li>
• Sępy tureckie
• Sępy czarne
• Sępy królewskie
• Kondory andyjskie – jedne z największych latających ptaków na świecie
• Sępy żółtogłowe
• Sępy żółtogłowe większe

Wszystkie inne sępy należą do rodziny Accipitridae i zajmują każdą inną kontynent z wyjątkiem Oceanii i Antarktydy. Wśród tej rodziny istnieje długa lista znanych gatunków, wśród których możemy wymienić następujące:

• Sęp palmowy
• Sęp brodaty
• Sępy cynowe
•  Sępy Ruppella 
• Sępy płowe
• Sępy egipskie
• Sępy rudogłowe
• Sępy himalajskie
• Sępy kapturowe
• Sępy białogłowe
• Sępy indyjskie
• Sępy białogrzbiete

Ważna rola sępów w ekosystemie

Jak wspomnieliśmy, większość ludzi uważa te ptaki za wyjątkowo nieprzyjemne. Tak samo sępy są kluczowym ptakiem, jeśli chodzi o utrzymanie równowagi na naszej planecie. W środowiskach, w których żyją, rola sępów w ekosystemie jest fundamentalna. Jako padlinożercy, sępy pomagają kontrolować rozkładający się materiał organiczny, który pochodzi z martwych zwierząt. Gdyby nie sępy spożywające to rozkładające się mięso byłoby ono niebezpiecznym ogniskiem chorób i infekcji. Oczywiście niemożliwe byłoby, aby ludzie oczyścili i oczyścili każdy najmniejszy zakątek tej ogromnej planety. Na szczęście z natury sępy spełniają funkcję czyszczącą, która między innymi zapobiega rozprzestrzenianiu się wielu chorób odzwierzęcych.

Stan ochrony sępów

Niestety, coraz więcej sępów umiera z powodu zatrucia w wyniku spożycia skażonego mięsa.  Dzieje się tak, gdy zwierzę po spożyciu substancji toksycznej umrze, a następnie zje ją sęp. Trucizna następnie rozprzestrzenia się bezpośrednio na ptaka poprzez połknięcie skażonej krwi i tkanek. Zjawisko to jest częste w krajach, w których dzikie zwierzęta często wkraczają na obszary miejskie i wiejskie. Na przykład w Indiach, Nepalu i Pakistanie, gdzie zwierzęta często wjeżdżają do miast w poszukiwaniu łatwego posiłku. Tam z powodu niewiedzy lub głodu mogą spożywać środki czystości, trutkę na szczury lub inne toksyczne substancje. Nadmierna ingerencja cywilizacji ludzkich w naturalne siedliska wielu gatunków powoduje szkodliwe konsekwencje dla środowiska. I tak właśnie się dzieje, gdy ingerujemy w rolę sępów w ekosystemie. W ten sposób przyczyniamy się do gromadzenia rozkładającego się materiału organicznego. Ingerencja człowieka w normalny rozwój przyrody ma swoje konsekwencje. Wśród nich rozpowszechnianie ogromnej ilości poważnych patologii i ogólnie skażeń. Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Bocian marabut : wielki padlinożerca Bocian marabut jest padliną z rodziny Ciconiidae. W rzeczywistości są największym członkiem tej rodziny, a także jednymi z największych latających...