Rola psów w czasach prehistorycznych

W czasach prehistorycznych psy pełniły rolę obrońców, pasterzy, myśliwych i towarzyszy ludzi. Dowiedz się, kiedy powstał ten nierozerwalny związek symbiozy. Ostatnia aktualizacja: 05 października 2020 r. Pies zawsze odgrywał szczególną rolę w życiu człowieka, od czasów prehistorycznych do współczesności. Jako obrońca, ostrzegający, pasący się, robotnik i zwierzę towarzyszące, psy pomagały ludziom od samego początku. Czy wiesz, kiedy rozpoczęła się ta symbioza przodków? Czy zastanawiałeś się kiedyś, jakie oznaki współistnienia ludzi i psów istnieją w przeszłości? Tutaj udzielamy odpowiedzi na te pytania i wiele innych.

Psy pomagały ludziom polować w czasach prehistorycznych

Malowidła jaskiniowe i szczątki skamieniałości dostarczają archeologom wskazówek na temat tego, jak wyglądało życie naszych przodków. Pierwsze dowody wspólnego życia z psami pochodzą sprzed około 11 500 lat na kontynencie azjatyckim. Mimo to eksperci uważają, że współistnienie i udomowienie psów zaczęło się znacznie wcześniej. Wprowadzenie psów jako pomocników łowieckich może wyjaśniać wielki wzrost zajęcy i innych drobnych ofiar w pozostałościach archeologicznych z okresu neolitu. Konkretnym przypadkiem jest miejsce Shubayqa 6 w północno-wschodniej Jordanii. Znalezione tam kości nosiły ślady przejścia przez przewód pokarmowy zwierzęcia. Te kości były zbyt duże, aby ludzie mogli je połknąć. Dlategoeksperci uważają, że psy żyjące i jedzące obok ludzi mogły je strawić. Te psy nie żyły z dala od prehistorycznej osady. Uczestniczyli raczej we wszystkich aspektach życia codziennego. To mogłoby wyjaśnić kilka rzeczy. Na przykład obecność ich szczątków i wzrost małej ofiary, którą pomogli polować. W tym samym czasie wyjaśniałoby to pożywienie, które trawili, a nawet skamieniały odchody w prehistorycznych miejscach ludzkich.

Psy na malowidłach jaskiniowych

Na Półwyspie Arabskim możemy również znaleźć ślady polowań z psami w czasach prehistorycznych. Na tych 8000-letnich malowidłach jaskiniowych psy towarzyszą ludziom podczas kilkukrotnego polowania na gazele, koziorożce i koniowate lub pilnowania zwierząt gospodarskich. Najciekawsze jest to, że te psy pojawiają się nawet z obrożami wokół ich szyje. Co więcej, wyglądają podobnie do psa Canaan. Innymi słowy, wszystkie mają stojące uszy, krótkie pyski, bardzo kanciaste klatki piersiowe i zakręcone ogony.

Przyjaźń psa i człowieka w czasach prehistorycznych

Psy były nie tylko zwierzętami roboczymi. Wiemy o tym, ponieważ pozostałości archeologiczne sugerują, że już w czasach prehistorycznych istniały więzi afektywne między psami i ludźmi. Na przykład możemy rozważyć grób Bonn-Oberkassel, którego historia sięga około 14 000 lat. Ten grobowiec zawierał szkielety starszego mężczyzny, młodszej kobiety i niekompletne szczątki dwóch psów. Fakt dzielenia grobu nie jest jedyną rzeczą, która przyciąga uwagę. Ponadto zęby jednego z młodszych psów wskazują na infekcję nosówki. To prawdopodobnie zakończyło życie zwierzęcia. Wygląda jednak na to, że choroba stała się poważna przez długi czas. Dlatego zwierzę przeżyło dłużej niż oczekiwano. Fakt ten prowadzi badaczy do przekonania, że ​​zwierzę nie zostało porzucone, gdy stało się niezdolne do pracy. Raczej udało mu się przetrwać dłużej dzięki uwadze i opiece, jaką otrzymał. Dlatego relacje między psami a ludźmi nie wydawały się tylko utylitarne. Raczej rozwinęli więzi emocjonalne i afektywne. Chociaż psy pochodziły od wilków, udomowienie i sztuczna selekcja sprawiły, że bardzo różnią się od psów prehistorycznych. W rzeczywistości psy są ze sobą bliżej spokrewnione niż którykolwiek z nich jest dzisiaj z wilkami. Istnieje wiele czynników, które sprawiły, że związek między psami a naszym gatunkiem jest silny. Obejmują one zachowanie młodzieńczych charakterów, uległości i umiejętności społecznych nabytych po tysiącach lat spędzonych z ludźmi. Dzieje się tak pomimo faktu, że w swojej początkowej roli w prehistorii zaczynali jako zwierzęta robocze.

Symbioza przodków

Tak więc każdy właściciel psa ma ewolucyjnego partnera we własnym domu. Psy nauczyły się integrować ze społecznościami ludzkimi w celach daleko wykraczających poza utylitaryzm. Wiedzą, jak interpretować nasz język, aw wielu przypadkach uratowali nawet życie. Jedna rzecz jest dla nas jasna za każdym razem, gdy patrzymy psu w oczy… Społeczeństwo, jakie znamy dzisiaj, nie byłoby takie samo, gdyby ten gatunek nie istniał. Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Zamrożony prehistoryczny koń odkryty na Syberii Grupa naukowców na Syberii udało się uratować nienaruszone szczątki prehistorycznego konia. Należy do gatunku Lena (Equus lenensis).