Pyometra u psów: objawy i leczenie

Suki w wieku rozrodczym cierpią na tę chorobę, która może być śmiertelna, stąd potrzeba pilnego leczenia. Operacja może być mniej lub bardziej inwazyjna, aż do uczynienia psa bezpłodnym. Ostatnia aktualizacja: 15 listopada 2020 r. Pyometra u psów to choroba dotykająca samice, które osiągnęły dojrzałość płciową. Jest to infekcja macicy, którą należy jak najszybciej leczyć, ponieważ może prowadzić do posocznicy, zapalenia otrzewnej i niewydolności nerek.

Piomacica u psów i jej przyczyny

Torbielowaty przerost endometrium, zwany także ropometrią, to choroba hormonalna spowodowana nieprawidłowym wzrostem progesteronu. Pyometra może wpływać na płodność samicy psa, a nawet powodować poważną niewydolność narządów, która może być śmiertelna. Niestety duża liczba psów w wieku rozrodczym cierpi na tę chorobę w pewnym momencie swojego życia. Cykl hormonalny kobiety jest bezpośrednio związany z pojawieniem się choroby. Dzieje się tak, ponieważ zwykle występuje 10 lub 12 tygodni po owulacji. Wynika to głównie z naturalnego wzrostu progesteronu, który zmniejsza skurcze macicy i powoduje szereg zmian w endometrium. Pyometra u psówjest czasami związana z leczeniem hormonalnym. Wysoki poziom progesteronu powoduje reakcję bakterii, która prowadzi do infekcji endometrium. Dlatego jeśli podajesz swojej suce hormony, pamiętaj, że ryzyko rozwoju tej choroby jest bardzo wysokie.

Objawy i rozpoznanie ropomacicy u psów

W 85% przypadków ropoometria u psów prezentuje wydzieliny pochwowe z obecnością ropy lub krwi między drugim a ósmym tygodniem rui. Zgodnie z lokalnymi objawami zwierzęcia, możemy rozróżnić dwa typy ropometrii:
  • Piometra zamknięta, w której wymienione wcześniej wydzieliny nie są obserwowane przy zamkniętej szyjce macicy. Towarzyszy temu zwykle wzdęty brzuch. Ten typ jest najbardziej niebezpieczny dla psa.
  • Otwarta pyometra, w której obserwuje się ropne i krwawe wydzieliny. Mogą pojawiać się sporadycznie lub w sposób ciągły.
Najczęstsze objawy kliniczne w obu przypadkach to przygnębienie, poszerzony brzuch i anoreksja, a także wydzieliny z pochwy i obfite pragnienie. Jednak sama obecność wydzieliny jest zwykle wystarczająca do zdiagnozowania pyometra. Dodatkowo weterynarz może wykonać dalsze testy w celu potwierdzenia diagnozy:
  • Prześwietlenie jamy brzusznej może pomóc w potwierdzeniu istnienia pyometra.
  • Badanie krwi może ocenić liczbę białych krwinek zwierzęcia i potwierdzić istnienie procesu zakaźnego.
  • Skan USG pozwala weterynarzowi wykryć obecność płynu w macicy, który jest typową reakcją na infekcje.
  • Cukrzyca może wystąpić podczas pyometra, więc sprawdzenie poziomu glukozy u zwierzęcia może pomóc w jej wykryciu z góry.

Leczenie i zapobieganie ropometra

Najczęstszym sposobem leczenia ropometra jest zwykle zabieg chirurgiczny. Dlatego najbardziej agresywną, ale także najskuteczniejszą procedurą jest wycięcie jajników, czyli usunięcie zarówno macicy, jak i jajników. Ta wysoce inwazyjna procedura oznacza koniec życia reprodukcyjnego psa, ale całkowicie eliminuje ryzyko rozwoju choroby. Inne mniej inwazyjne zabiegi obejmują mycie macicy lub zastosowanie drenażu przezszyjkowego. Ponadto podawanie antybiotyków i prostaglandyn może również pomóc w wyeliminowaniu infekcji. Jednak to niechirurgiczne podejście jest skuteczne tylko w przypadku mniej poważnych infekcji. Pod względem profilaktyki sterylizacja wydaje się być najbezpieczniejszą i najskuteczniejszą metodą. Wynika to z faktu, że życie reprodukcyjne suki determinuje cykl hormonalny, a wraz ze sterylizacją produkcja progesteronu całkowicie ustaje. Podsumowując, musimy wziąć pod uwagę, że dojrzałe i aktywne płciowo zwierzę jest bardziej podatne na zarażenie. Dlatego powinieneś rozważyć sterylizację, aby Twoje zwierzę było bezpieczne. Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Psy: klucze do udanej hodowli Wielu miłośników psów postrzegają hodowlę swoich zwierząt jako świetną okazję do zarobienia trochę dodatkowych pieniędzy. Dzisiaj podamy kilka wskazówek, jak zapewnić udane b...

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Co powinienem zrobić, gdy mój pies nie pozwala mi umyć zębów?

Ostatnia aktualizacja: 20 kwietnia 2018 r. W takich przypadkach należy użyć dużej empatii i wyjątkowej cierpliwości, aby zwierzę zachowało spokój. Właściciel powinien stosować łagodność i pozytywne wzmocnienie, aby zwierzę się nie drapiło i kojarzyło higienę jamy ustnej z czymś dobrym. Nie ma wątpliwości, że nasze psy bardzo nas kochają, ale gdy zobaczą, jak staramy się dbać o ich higienę z czymś w dłoniach, uciekają. Zapoznaj się z poniższymi pomocnymi wskazówkami, jeśli Twój pies nie pozwala ci myć zębów. Wskazówki dotyczące mycia zębów nieposłusznemu psu Wybierz odpowiedni moment Wiemy już, że psy często muszą zostać oszukane, aby uzyskać od nich to, czego chcemy.  Jeśli Twój pies nie pozwala Ci umyć zębów, poczekaj na odpowiedni moment, kiedy będzie spokojny. Być może, gdy leży na Twoich kolanach i zacznij go głaskać w pobliżu ust. Zacznij badać jego zęby, a następnie spróbuj wyczyścić je gazikiem nasączonym pastą do zębów. W tej pozycji będzie znacznie łatwiej. Wybierz me...
Czytaj więcej

Biegunka u małych przeżuwaczy

Choroby powodujące ciągłą biegunkę u małych przeżuwaczy są dość niebezpieczne. Przede wszystkim dlatego, że łatwo się rozprzestrzeniają. Po drugie, ze względu na ich wysoką śmiertelność. Ostatnia aktualizacja: 05 lutego 2021 Biegunka jest jednym z najczęstszych syndromów wśród noworodków małych przeżuwaczy, takich jak owce czy kozy, nie wspominając o poważnych stratach spowodowanych wysoka śmiertelność i zahamowany wzrost, który powoduje. Wśród wielu czynników, które mogą powodować tę symptomatologię, pasożyt Cryptosporidium parvum jest jednym z najbardziej znaczących. Kryptosporydioza to kosmopolityczna choroba, która dotyka większość kręgowców, a także ludzi. Co więcej, kilka badań pokazuje jego rosnące i stałe znaczenie. Kryptosporydioza jako główna przyczyna biegunki u małych przeżuwaczy Następnie przejdziemy do opisania najistotniejszych cech charakterystycznych ta patologia i jak wpływa na owce i kozy. Cryptosporidium parvum i jego epidemiologia Mamy do czynieni...
Czytaj więcej

Płaszczak

Frilled Shark Scientific Rządification Kingdom Zwierzęta Typ Gromada Rząd Chondrichthyes Order Hexanchiformes Rodzina Chlamydoselachidae Rodzaj Chlamydoselachus Nazwa naukowa Chlamydoselachus anguineus Frilled Shark Conservation Status Mniejsza obawa Frilled Shark Facts Prey Kalmary, mniejsze rekiny, kościste ryby Zachowanie w grupie Solitary Ciekawostka    Rekiny z falbankami mają swoją nazwę z sześciu rzędów skrzela na gardle, które wyglądają jak potargane kołnierze. Szacunkowa wielkość populacji Nieznana Najbardziej charakterystyczna cecha Długi i smukły węgorz like bod Inne imiona Frill-Gilled Shark, Scaffold Shark, Silk S Hark, Grenland Shark, Fringe Shark, Lizard Shark Ciąża Prawdopodobnie tak długo, jak 42 miesiące Typ wody Sól Siedlisko Głębokie morze Drapieżniki Inne gatunki rekinów Dieta Omnivore Ulubione jedzenie Kalmary, mniejsze rekiny, kościste ryba Nazwa zwyczajowa Rekin frędzlowany Liczba gatunków 2 Lokalizacja ...
Czytaj więcej