Pająk Sykariusa i jego śmiercionośny jad
Jad pająka może powodować zmiany martwicze. Faktem jest jednak, że śmiertelność jego ugryzienia jest raczej niska.
Ostatnia aktualizacja: 6 września 2020
r. Pająk Sykarius należy do rodzaju „Sicarius”, a ludzie nazywają go również „pająkiem piaskowym”, „pająkiem sześciookim” lub „pająkiem zabójcą”. W rzeczywistości jego naukowa nazwa Sicarius pochodzi od łacińskiego oznaczającego „zabójcę”. Te pająki zamieszkują afrykańskie pustynie i suche obszary Ameryki Południowej i Środkowej.
Obecnie wiadomo, że 124 gatunki należą do tej rodziny i są rozmieszczone w dwóch rodzajach: Loxosceles z 103 gatunkami i Sicarius z 21. Wszystkie te gatunki są uważane za mające znaczenie medyczne, ponieważ ich jad zawiera czynnik wywołujący martwicę skóry. Spośród tych dwóch rodzajów, jad pająków Sicarius jest uważany za najbardziej toksyczny.
Ważne fakty na temat pająków Sykarius
Oto kilka cech, które definiują ten interesujący bezkręgowiec:- Na wolności są nieśmiałe i zwykle nieagresywne. Pająki z rodzaju Sicarius nie wytwarzają pajęczyny. Spędzają życie zakopując się w piasku lub ziemi, ukryte pod kamieniami lub w norze. Dlatego ich ciała często pokrywają się drobinkami piasku.
- Ze względu na ich nawyki życiowe są endemiczne dla obszarów pustynnych i suchych środowisk.< /strong>
- Jeśli chodzi o ich rozmiar, rodzaj pająków Sicarius jest największy: ich ciała mają około 0,6 cala długości i od 2 do 2,3 cala, jeśli dodamy długość ich nóg.
- Zewnętrzny naskórek zwierzęcia jest gęsto pokryty małymi, podobnymi do włosów kolcami.
- Jeśli chodzi o kolor, mogą być żółtawe lub czerwonawo-brązowe.
- Mają 6 oddzielnych małych oczy ułożone w zakrzywiony rząd w kształcie litery U.
- Te pająki żyją co najmniej 12 lat.
Co jedzą te pająki?
Wszystkie pająki Sykarius są mięsożerne, chociaż niewiele jest danych na temat ich zwykłej ofiary. Istnieją jednak świadectwa, że schwytane gatunki, zarówno w Afryce, jak iw Ameryce, zjadają w swoim naturalnym środowisku karaluchy, mrówki, świerszcze, skorpiony i pająki. Ponadtonie ma dowodów na to, że polują lub zjadają jakiekolwiek kręgowce.Czy zasługują na reputację zabójców?
Przede wszystkim należy wspomnieć, że powaga tego pająka Ugryzienie będzie w dużej mierze zależeć od kilku czynników:- Czy trucizna w momencie zaszczepienia zawiera swoje toksyczne składniki. Ludzie zwykle nie wiedzą, że skład trucizny będzie się różnić. Istnieje analiza porównawcza, która sugeruje, że ta odmiana jadu może korelować z jego lokalizacją, siedliskiem i strategiami polowania.
- Czy ilość wstrzykniętej trucizny jest wystarczająca do spowodowania zatrucia. Produkcja trucizny jest ograniczona. W przypadku pająków Sicarius odnotowano produkcję od 0,15 do 0,23 miligrama w optymalnych warunkach „dojenia”.
- Czy szczęki pająka są wystarczająco silne, aby przebić skórę. W tym przypadku szczęki tego pająka nie są szczególnie mocne.
-
Ostatnie, ale nie mniej ważne, możliwość kontaktu z ludźmi. Jest to bardzo ważne, ponieważ często możemy znaleźć w literaturze medycznej, że gatunki pająków Sicarius są rozproszone poza ich obszarem endemicznym (Ameryka Północna). Rzadko jednak autorzy ci dostarczają dowodów potwierdzających, że tak się dzieje. Bez łapania pająka, można się tylko domyślać, który pająk jest odpowiedzialny za kęsem.
Czy to typowe dla tego pająka zamieszkują środowiska ludzkiego? Powinniśmy pamiętać, że podczas gdy podczas badań nie znaleźliśmy doniesień o schwytanych pająkach Sicarius w środowiskach miejskich. Jednak w przypadku pająków z rodzaju loxoceles (również z rodziny Sicarius) istnieją pewne doniesienia:
- W 1970 r. badania wspominały o zebraniu 5450 Loxoceles laeta z 645 chilijskich gospodarstw domowych. Jednak nie było zgłoszonych zatruć spowodowanych ukąszeniami pająków.
- Podobnie 2055 pająków pustelników brunatnych zostało zebranych w domu w Kansas w USA w okres 6 miesięcy. Pomimo oszałamiającej liczby nikt w czteroosobowej rodzinie nie doznał zauważalnego zatrucia w ciągu sześciu lat życia w tym gospodarstwie domowym.
Czego można się spodziewać po ukąszeniu pająka Sicarius?
Należy pamiętać, że w tym przypadku istnieje kilka kategorii ukąszeń pająka:- Nie warte uwagi: To znaczy, że powoduje bardzo niewielkie uszkodzenia, a rana ostatecznie zagoi się samoczynnie bez większych problemów.
- Łagodne reakcje: Zaczerwienienie skóry i swędzenie. Łagodny uraz, ale zwykle ustępuje po samoleczeniu.
- Dermonekroza: martwicze uszkodzenie skóry, które eksperci uważają za typową reakcję na to ugryzienie. Badania jadu tego pająka zidentyfikowały w nim składnik, który jest odpowiedzialny za to uszkodzenie: sfingomieliny D (SMasas D). Jest to szereg enzymów, które katalizują hydrolizę, która jest pęknięciem błony lipidowej komórek.
- Układowe lub trzewnoskórne: Ta kategoria ukąszeń pająka wpływa na układ naczyniowy, jest bardzo rzadkie i potencjalnie śmiertelne.
Co może powodować martwicę skóry, jeśli mieszkasz na obszarze nieendemicznym dla pająków Sicarius?
Istnieje wiele chorób, które mogą powodować martwicze zmiany skórne, ale niestety nie są one powszechnie znane. W rzeczywistości eksperci arachnolodzy uważają, że loksoscelizm skóry jest bardziej powszechny niż powinien. Niektóre z zgłoszonych błędnych diagnoz obejmują między innymi boreliozę z Lyme, oparzenia chemiczne, wąglik i oporne na metodykinę zakażenie Staphylococcus aureus. Czy kiedykolwiek widziałeś osobiście pająka Sicarius? Mamy nadzieję, że podobało Ci się poznanie ich dzisiaj. Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moich zwierzętach 8 najbardziej niebezpiecznych pająków na świecie Nie wszyscy lubią pająki. W rzeczywistości ludzie albo kochają, albo nienawidzą te zwierzęta. Niektórzy ludzie nawet rozwinęli przed nimi fobię – zwaną Arachnofem…
Komentarze
Prześlij komentarz