Czy owca berberyjska jest gatunkiem inwazyjnym?
Ostatnia aktualizacja: 6 grudnia 2019
r. Owce berberyjskie przez lata były gatunkiem inwazyjnym, ale teraz jest to temat do debaty.
Więc, czy są naprawdę inwazyjne, czy nie?
Ogólne
Naukowa nazwa owcy berberyjskiej to Ammotragus lervia i należy do rodziny kóz. Co więcej, pochodzą z kontynentu afrykańskiego. Podkreślmy niektóre z ich cech:
- Po pierwsze, dorosłe samce mogą ważyć do 320 funtów.
- Ponadto ich futro jest bardzo krótkie, czerwonawe lub jasne brązowy — podobny do koloru piasku pustynnego, na którym zwykle żyją. Ich ogon jest wełnisty i długi, a obie płcie mają brodę i zakrzywione rogi. Te u samców są tylko nieco dłuższe niż u samic. Rogi te mogą osiągać nawet kilka stóp długości.
- Ponadto jest to ściśle roślinożerne zwierzę, które żywi się porostami, ziołami, gałęziami, liśćmi i jagodami.
- Ponadto żyją w mniej lub bardziej licznych, mieszanych grupach w każdym wieku, składających się z mężczyzn, kobiet i młodzieży. Samice są liderami grup i zwykle mają tylko jedną jagnię.
- Ostateczna długość życia gatunku wynosi około 20 lat.
Wprowadzenie do Barbary owce na Półwyspie Iberyjskim
Miało to miejsce w latach 70. ze względu na zapotrzebowanie na nowe gatunki zwierzyny grubej. Przybyli w tym samym czasie co muflon.
Początkowo mieszkali w Parku Narodowym Sierra Espuña w Murcji w Hiszpanii.
Problem zaczął się, gdy ich populacja szybko rosła z powodu obfitości pożywienia, braku naturalnych drapieżników i dużej liczby urodzeń. Tym samym osiągnęli oficjalne poziomy gatunku inwazyjnego.
Obecnie są obecni w Murcji, Wspólnocie Walenckiej, Andaluzji i na Wyspach Kanaryjskich. Wywarły ogromny wpływ na rodzimą florę wyspy.
Czy owce berberyjskie są inwazyjnym gatunkiem egzotycznym?
Kiedy przybyły po raz pierwszy, ludzie uważali je za gatunek egzotyczny. Jednak ktoś znalazł skamieniałości, które na pierwszy rzut oka zostały sklasyfikowane jako kozy. Ale późniejsze badania wykazały, że nie były to kozy.
Wielu ekspertów uważa, że to zwierzę może zająć niszę koziorożca iberyjskiego. Jednak nie ma na to dowodów.
„Zarówno kozioł, jak i owca berberyjska pokrywają się ze swoją niszą ekologiczną. Ale nie są zgodni co do ich optymalnych obszarów, ponieważ kozioł lubi bardziej strome zbocza i większą wysokość. Grawitują również w kierunku stosunkowo zalesionych, wilgotnych miejsc z dala od dróg i rdzeni. Barbarzy wolą wypas niż przeglądanie.
-Dr. Jorge Cassinello-
Oczywiście, jak każdy roślinożerca, któremu brakuje naturalnego drapieżnika, populacja owiec berberyjskich stale się powiększa. Dlatego właściwe zarządzanie jest niezbędne.
Problem polega na tym, że na liście IUCN owce berberyjskie pojawiają się jako „wrażliwe lub zagrożone” w rejonie Morza Śródziemnego. (Jest to ta sama kategoria, co niedźwiedź brunatny.) Tak więc Generalitat Valenciana uważa go za gatunek do wytępienia, mimo że pokojowo współistnieje z bydłem pasącym się w górach oraz z muflonem i jeleniem.
Kontrola populacji owiec berberyjskich
Niezbędne jest utrzymanie zarządzania populacją gatunków roślinożernych. Zwykle dzieje się to poprzez kontrolowane polowania i wiedzę o tym, które i ile osobników musi umrzeć.
Ludzie obecnie polują na nie przed ukończeniem piątego roku życia, mimo że nie są jeszcze blisko zdobycia trofeów myśliwskich. Tak więc zarządzanie polowaniami mogłoby zostać znacznie ulepszone.
Ponadto dowody naukowe sugerują usunięcie owiec berberyjskich z listy gatunków inwazyjnych. Czemu? Ponieważ ich upodobanie do łąk i terenów wiejskich sprzyja pasterskiej różnorodności biologicznej. Również dlatego, że jest to sposób na naturalne wycinanie lasów w celu utrzymania otwartych przestrzeni, które są naturalnymi zaporami.
Obecność owiec berberyjskich na południowym wschodzie półwyspu nie stanowi zagrożenia, ale przynosi korzyści górom. W ten sposób promują większą bioróżnorodność krajobrazu.
Może Cię to zainteresować...
Przeczytaj to w Moje zwierzęta
Owca argali: charakterystyka dzikiej owcy górskiej
Argali lub owca górska to gatunek ssaka, który należy do grupy baranów lub dzikich owiec. Zamieszkują ziemie azjatyckie i są duże.
Komentarze
Prześlij komentarz