Opłakiwanie zwierzaka: to samo co opłakiwanie osoby?

Problemy ze snem, problemy z jedzeniem i depresja są bardziej niż normalne, gdy niedawno zgubiłeś zwierzę Ostatnia aktualizacja: 17 marca 2018 r. Kiedy pies lub umiera kot, większość właścicieli odczuwa te same uczucia, jakby stracili ukochaną osobę. Opłakiwanie zwierzaka w wielu przypadkach jest nawet większe niż to zarezerwowane dla osoby. Dowiedz się więcej w tym artykule.

Opłakanie zwierzaka: bolesny moment

Ludzie, którzy ponieśli śmierć psa lub kota, znają ból. Większość właścicieli zwierząt doświadcza zaburzeń snu, problemów z jedzeniem lub problemów z codziennym życiem po utracie najlepszego przyjaciela. Ponadto wiele osób ma trudności z koncentracją. Mają niższą energię, depresję i apatię. Niektóre pary, które nie mają dzieci, uważają swojego kota lub psa za „swoje dziecko”. Ci właściciele zwierząt domowych mają większą szansę na separację po śmierci zwierzęcia. Chociaż uważa się, że jest odwrotnie, właściciele kotów odczuwają większy ból, gdy ich zwierzęta domowe odchodzą niż właściciele psów. Dlaczego? Ponieważ koty wychowywane są na mniejszych przestrzeniach. Mówią też, że mają duchowy związek z ludźmi.

Osoby starsze i dzieci bardziej narażone na opłakiwanie zwierzaka

Wpływ śmierci psa lub kota będzie zależał od osobowości każdej osoby. Jednak wydarzenie to najbardziej dotyka dwie grupy ludzi: osoby starsze i dzieci. W pierwszym przypadku jest prawdopodobne, że zwierzę przez jakiś czas było jedynym towarzystwem tej starszej osoby. W drugim przypadku wiele dzieci ma zwierzaka od urodzenia. Dla nich trudno jest przezwyciężyć tę stratę. Jak to się dzieje w przypadku śmierci kogoś bliskiego, istotne jest, aby przejść przez proces bólu i żalu z powodu zwierzęcia. To znaczy, ukończenie cyklu od zakopania zwierzaka do zapamiętania go z uczuciem.

Opłakanie zwierzaka

Jedną z pierwszych reakcji osoby po śmierci psa lub kota jest niezrozumienie sytuacji. Nawet jeśli zwierzę przeżyło długie życie lub cierpiało na przewlekłą chorobę (która rzekomo przygotowuje nas na naturalne skutki), nadal cierpimy, gdy nie ma go już przy nas. Po zakopaniu lub kremacji zwierzaka, to normalne, że czujemy jego obecność wokół nas. Słyszenie jej małych łapek przy łóżku lub jego miauczenia przy drzwiach jest bardzo normalne. Niektórzy twierdzą, że ich dusze nadal mówią nam, że wszystko będzie dobrze. Inni twierdzą, że to przyzwyczajenie zmysłów do tych dźwięków. W codziennych sytuacjach, kiedy zwierzę często dzieliło z nami chwile, to właśnie tam najbardziej odczuwamy ból ich śmierci. Wracając z pracy do domu, nikt nie czeka na nas z machaniem ogonem. Albo nie czujemy tego mruczenia w zimowe dni, albo tęsknimy za zabawą z kimś w parku itp. Osoby starsze i dzieci są bardziej narażone na cierpienie z powodu śmierci zwierzaka. W miarę upływu czasu wspomnienia tej cudownej istoty nie bolą tak bardzo ani nie sprawiają, że płaczemy. Łatwiej jest zobaczyć zdjęcie naszego zwierzaka. Lub czule opowiadać o swoich przygodach bez uczucia smutku.

Pogrzeb i dzielenie się wspomnieniami

Jeśli nasz zwierzak jest pochowany na cmentarzysku zwierząt, możemy udać się odwiedzić jego grób. Możemy im przynieść zabawki. W przeciwnym razie moglibyśmy zamieścić zdjęcia na wirtualnym cmentarzu. (W Internecie jest ich wiele.) I możemy tam zostawić wiadomość. Te strony pokazują, że nie tylko my przeżywamy smutek. Zalecamy przywiezienie kolejnego psa lub kota do domu dopiero po załatwieniu szkody. Wiele osób biega, aby kupić lub adoptować inne zwierzę. Wierzą, że to najlepszy sposób, aby przejść dalej. Niemniej jednak może to przynieść efekt przeciwny do zamierzonego. Czemu? Ponieważ nie będziemy w stanie zadbać o to nowe życie. Ponadto będziemy go stale porównywać do zmarłego zwierzęcia.