Odkryj emblematyczną latawiec rudy

Kania ruda jest ptakiem drapieżnym i padlinożercą, który preferuje łatwą trasę, ale potrafi też polować. Często odwiedza obszary, w których prowadzi się działalność człowieka, aby wykorzystać wszelkie szczątki, jakie może znaleźć. Ostatnia aktualizacja: 21 stycznia 2021 Kania ruda (Milvus milvus) jest jednym z najbardziej charakterystycznych gatunków ptaków drapieżnych w Hiszpanii. I choć wydaje się, że to zwierzę się rozmnaża, prawda jest taka, że ​​jego gniazda na Półwyspie Iberyjskim są coraz rzadsze. Kanie rude to jeden z wielu dobowych ptaków drapieżnych, które przelatują po hiszpańskim niebie. Wraz z kanią czarną tworzą dwa gatunki latawców żyjących w Hiszpanii.

Charakterystyka i identyfikacja kani rudej

Zwinny w locie ptak ma prawie rozpiętość skrzydeł 6,5 stopy i waży około 2,2 funta. Jego długość to około 23 cale. Identyfikacja w locie jest dość prosta. Mają dość reprezentacyjny rozdwojony ogon, którego brzeg jest podwinięty. Ta cecha wyróżnia je spośród innych gatunków, które mają ogon w kształcie wachlarza. Kania ruda jest brązowa, z dość rzucającą się w oczy szarą głową. Jego najbardziej charakterystyczną cechą są białe plamki na skrzydłach, które odróżniają go od czarnego latawca. Bardzo trudno odróżnić dorosłe zwierzęta od młodych. Jednak młode latawce mają ciemniejsze oczy, które z czasem rozjaśniają się. Prostota identyfikacji tego ptaka drapieżnego sprawia, że ​​jest to jeden z najbardziej satysfakcjonujących ptaków, które można zobaczyć na wolności podczas pierwszych wypraw z ptakami. Możesz łatwo zobaczyć ten zagrożony gatunek, który od razu rozpoznasz dzięki bardzo efektownemu akrobatycznemu lotowi.

Zachowanie się kani rudej

Ten ptak zwykle pozostaje z innymi przedstawicielami swojego gatunku i jest dość elastyczny. Chociaż nie jest to surowy ptak padlinożerny, kania ruda zwykle znajduje się na gnojowiskach i wysypiskach. Dlatego często można go zobaczyć w pobliżu różnych gatunków sępów. Jest także zręcznym myśliwym, choć preferuje młode, niedoświadczone zwierzęta. Podczas gdy inne ptaki drapieżne są bardziej nieśmiałe i potrzebują słabo zaludnionych obszarów, latawiec wykorzystuje działalność człowieka. W rzeczywistości często bywa nawet w rzeźniach lub drogach, gdzie wykorzystuje tusze do karmienia. To jeden z powodów, dla których ten ptak wydaje się tak powszechny.
Jego tendencja do pozostawania w grupie jest szczególnie wyraźna w godzinach wieczornych i nocnych, gdyż zwykle gromadzi się na kryjówkach komunalnych, gdzie można spotkać dziesiątki okazów.

Siedlisko i ochrona kani rudej

Kania ruda jest zagrożonym gatunkiem na Półwyspie Iberyjskim. Niewielu zdaje sobie z tego sprawę, ponieważ jest to jeden z najłatwiejszych ptaków drapieżnych do zobaczenia na niebie. Jednak łatwość, z jaką możemy dostrzec te ptaki, nie powinna nas zmylić. Chociaż zimą można zobaczyć ich całkiem sporo, w Hiszpanii rozmnażają się coraz mniej. Chociaż kania ruda pojawia się w wielu przewodnikach jako gatunek, który pozostaje w tym kraju przez cały rok, prawda jest taka, że ​​z powodu globalnego ocieplenia i rosnących temperatur Hiszpania staje się coraz bardziej zimowym schronieniem. A kania ruda, jako ptak wędrowny, postanawia spędzić lato w Europie Północnej, gdzie rozmnaża się coraz liczniej. Zwykle jest to ptak rozmnażający się na terenach leśnych, podczas gdy zimujące zwierzęta zwykle zajmują tereny uprawne, nie bojąc się latać w pobliżu terenów zamieszkałych. Ma wiele zagrożeń. Głównie zatruta przynęta i trutka na gryzonie, porażenia prądem elektrycznym, utrata siedlisk i obecne zarządzanie zwłokami, które coraz rzadziej uwzględnia te ptaki. 90% tego gatunku żyje w Hiszpanii, Niemczech i Francji. W przypadku Półwyspu Iberyjskiego występuje praktycznie na całym terytorium z wyjątkiem Wysp Kanaryjskich, Ceuty i Melilli. Może Cię zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Ochrona orłów w Hiszpanii Ochrona orłów w Hiszpanii jest jednym z celów obecnego rządu hiszpańskiego, jeśli chodzi o zachowanie narodowego dziedzictwa naturalnego.