Odkryj elegancję fińskiego szpica
Dzisiaj przyjrzymy się rasie, której korzenie sięgają tysięcy lat. Nie przegap szansy na odkrycie eleganckiego szpica fińskiego.
Ostatnia aktualizacja: 3 grudnia 2019
r. Szpic fiński, który możesz również znać jako Finkie, jest typową rasą z nordyckiego regionu Europy. Wywodzi się konkretnie z Finlandia i należy do świeckiej rodziny Spitzów. Rasa ta jest jedną z najstarszych ras wciąż obecnych w kulturze zachodniej.
Początki szpica fińskiego
Historia tej eleganckiej rasy psów obejmuje mity na temat wilczaków. Legenda głosi, że pierwsze okazy szpica fińskiego powstały w wyniku naturalnego krzyżowania się wilczaków na torfowiskach.
Wygląda na to, że ten „wilk-pies” był pierwszym w swoim rodzaju – pierwszą hybrydą wilka i psa, która żyła obok człowieka. Zapisy historyczne pozwalają nam sądzić, że wilczak z torfowiska zaczął towarzyszyć ludziom z wypełnionych jeziorami regionów Europy Północnej ponad 10 tysięcy lat temu.
Z biegiem lat wygląd tej rasy zmieniał się i modyfikował, czego efektem jest to, co dziś znamy jako szpic fiński.
Szpic fiński: rasa z wieloma historycznymi przemianami
Szpic fiński, podobnie jak większość ras z jego rodziny, wyróżnia się doskonałymi umiejętnościami łowieckimi. W latach 70. Finlandia wybrała tę konkretną rasę jako swojego psa narodowego.
Przeszłość wiąże się z wieloma zmianami historycznymi, które doprowadziły tę rasę niemal do wyginięcia. Pierwsze okazy szpiców fińskich przybyły do Europy wraz z plemionami pochodzącymi z Eurazji. Ich podróż ostatecznie zakończyła się w Finlandii.
Przybycie innych ras do regionów nordyckich i krzyżowanie genetyczne naraża psa na wyginięcie.
Około połowy XIX wieku odkryto okazy, które nigdy nie mieszały się z innymi rasami.
Te psy działały jako prawdziwi zbawcy swojej rasy. Eksperci uratowali je, chronili i zachęcali do rozmnażania się w kontrolowanym środowisku. Ich wysiłki doprowadziły do zachowania czystości rasy i uratowały szpic fiński przed całkowitym zniknięciem.
Dotychczasowa ewolucja szpica fińskiego
Początek profesjonalnej hodowli w Stanach Zjednoczonych pozwolił szpicowi fińskiemu zdobyć uznanie jako rasa przez American Kennel Club w latach 80-tych.
Jeśli chodzi o węch, pogoń, uczenie się i przystosowanie do życia z ludźmi, jego cechy są nieograniczone. A dzięki tym cechom okazał się bardzo pożytecznym psem. Przez lata te psy służyły do polowania na małe gryzonie i niektóre ptaki.
Do dziś szpic fiński nadal poluje na wiewiórki i głuszce w swojej ojczyźnie, Finlandii. W Stanach Zjednoczonych odniósł sukces głównie jako pies do towarzystwa. Dzisiaj można spotkać te piękne psy w całej Europie i Ameryce.
Jeśli chodzi o genetyczne dziedzictwo wilków, psy te wyróżniają się łagodną i żywą naturą. Co więcej, dość łatwo się uczą. Dobrze dogadują się z dziećmi i rozwijają silne oddanie swoim rodzinom. Wśród psów nordyckich najbardziej aktywny jest szpic fiński.
Jakie są główne cechy szpica fińskiego?
Jeśli chodzi o jego budowę, z reguły jest średniej wielkości i ma kwadratową budowę. Są atletycznej budowy, ale chudsze niż inne psy nordyckie. Jej szlachetny wygląd komunikuje środki do życia i życzliwość. Na pierwszy rzut oka łatwo pomylić te psy z lisami, chociaż nie są one w ogóle spokrewnione.
Mają wąską głowę i trójkątne uszy, które są owłosione i stoją prosto. Te psowate mają obfitą ilość sierści, składającej się z podwójnej sierści, która utrzymuje ciepło ich ciał w niskich temperaturach. Dlatego dobrze przystosowują się do zimnych klimatów. Jednocześnie mogą wykazywać zmiany w zachowaniu pod wpływem bardzo wysokich temperatur.
Zewnętrzna i widoczna warstwa futra szpica fińskiego jest długa, gruba i błyszcząca. W większości mają one czerwonawy kolor.
Samce tego gatunku mają średnią wysokość od 17 do 20 cali. Jeśli chodzi o kobiety, mają od 15 do 18 cali wzrostu. Średnia waga tych psów waha się od 31 do 35 funtów u samców i od 24 do 27 funtów u suk.
Średnia długość życia tych psów wynosi około 12 lat. Nie są podatne na żadne poważne lub genetyczne choroby. Jednak niektóre okazy mogą w rzadkich przypadkach doświadczyć zwichnięć rzepki lub padaczki.
Opiekunowie muszą szczególnie dbać o sierść i skórę tych psów. Ich włosy muszą pozostać suche, aby nie gromadzić wilgoci. W przeciwnym razie ta wilgoć może prowadzić do rozmnażania się mikroorganizmów.
Szpic fiński ma temperament typowego psa myśliwskiego. Jest bardzo energiczny i szybki oraz potrzebuje dużej przestrzeni na zewnątrz, aby zapewnić wystarczającą ilość ruchu.
Źródło zdjęć: Karelgerda y Karelka-layka
Może Cię zainteresować...
Przeczytaj to w Moje zwierzęta
6 ras wilków span>
Canis Lupus to mięsożerny ssak, od którego wywodzą się psy. Pochodzą z Ameryki Północnej, Eurazji i Bliskiego Wschodu, a obecnie ich pop...
Komentarze
Prześlij komentarz