Narząd lemieszowo-nosowy u węży

Węże używają rozwidlonych języków do zbierania informacji z powietrza. Informacje te są następnie przesyłane do mózgu za pośrednictwem narządu lemieszowo-nosowego. To pozwala im wykryć potencjalną zdobycz. Ostatnia aktualizacja: 18 kwietnia 2019 r. Oprócz używania nozdrzy wiele kręgowców może zbierać informacje z powietrza za pomocą narządu lemieszowego. U węży ta umiejętność jest wysoko rozwinięta. W tym artykule opowiemy Ci wszystko o narządzie lemieszowym u węży.

Narząd lemieszowy: narząd czuciowy wykrywający substancje w powietrzu

Chociaż ten narząd jest używany głównie do wykrywania feromonów, węże mogą go używać do wykrywania wielu różnych substancji chemicznych. Mogą go używać do znajdowania zdobyczy, a nawet do rozpoznawania członków własnej rodziny. Więc jak to działa? Za pomocą rozwidlonego języka węże „zbierają” chemikalia z powietrza. Ta informacja trafia do podniebienia, a następnie do mózgu przez lemieszowo-nosowy lub narząd Jacobsona. Znajduje się za kością lemieszową, między nozdrzami a ustami. Oprócz zdolności do „odszyfrowania” tych informacji, wiele węży może również używać tego organu do wykrywania ciepła ciała stałocieplnych zwierząt. Dowiedz się więcej o narządzie lemieszowym u węży, który pozwala im zbierać informacje z otoczenia.

Kilka interesujących faktów na temat organów Jacobsona

Organ Jacobsona został po raz pierwszy odkryty w 1811 r. przez duńskiego chirurga i anatoma Ludwiga Lewina Jacobsona, stąd jego nazwa. Stanowi część układu węchowego ssaków, gadów i płazów. Ten narząd jest szczególnie przydatny do przekazywania sygnałów chemicznych między spokrewnionymi członkami tego samego gatunku, w szczególności w przypadku hodowli. Naukowcy uważają, że używają go również do wykrywania sygnałów terytorialnych, co jest ogromnym problemem w królestwie zwierząt. Ale jak można się domyślić, u węży narząd lemieszowy jest niezbędny do śledzenia i polowania na zdobycz. Tworzy się podczas rozwoju embrionalnego i jest częścią jamy nosowej, tworząc otwór w górnej części jamy ustnej. Języki węży są idealne do przesyłania informacji do organów Jacobsona. Mają setki małych brodawek, które wychwytują różne cząsteczki zapachowe. W rezultacie można powiedzieć, że gady wąchają powietrze swoimi językami. Ich rozwidlony język pozwala im skuteczniej lokalizować źródło chemikaliów. Po przejściu przez narząd lemieszowo-nosowy informacja uzyskana przez każdy widelec dociera do mózgu osobną drogą.

Narząd lemieszowy u innych zwierząt

Aby lepiej zrozumieć, jak działa narząd Jacobsona, spójrzmy na inny przykład: koty. Być może nawet byłeś świadkiem tego w akcji, nie zdając sobie sprawy dokładnie, co widziałeś. Jeśli nie, zwróć szczególną uwagę, a może po prostu to zauważysz. Czasami Twój kot otworzy pysk do połowy i zacznie głęboko oddychać. Jednocześnie wywinie usta, zmarszczy nos i lekko uniesie głowę. Ten mechanizm jest znany jako reakcja Flehmena. Pozwala kotom przenosić powietrze i zawarte w nim informacje do narządu lemieszowo-nosowego. A jeśli się zastanawiałeś, ludzie również mają narząd Jacobsona. Jednak naukowcy nie mogą się zgodzić, jaką rolę odgrywa on w ludzkim ciele… Może Cię to zainteresować… Przeczytaj to w Moje zwierzęta< /strong> Węże morskie: trujące i paradoksalne Węże morskie, blisko związane z kobrami, różnią się od swoich ziemskich krewnych tym, że ich ciało jest przystosowane do wytrzymywania zanurzenia w głębokich wodach.