Morski smok: siedlisko i charakterystyka

Smok morski jest jedną z najbardziej fascynujących i dziwnych ryb promieniotwórczych na świecie. Wygląda jak pływające glony, dzięki czemu pozostaje niezauważony przez drapieżniki. Ostatnia aktualizacja: 5 lipca 2021 r. Smok morski (Phyllopteryx taeniolatus) to ryba z rodziny Syngnathidae, która obejmuje również koniki morskie i piperyby. Syngnathidae reprezentują łącznie 307 gatunków, podzielonych na 57 różnych rodzajów. Smok morski jest jednym z 2 członków rodzaju Phyllopteryx, wraz z jego krewnym, smokiem morskim czerwonym (Phyllopteryx dewysea). Zwierzęta te wyróżniają się swoją obcą morfologią i wyjątkowymi nawykami. Różnią się one bardzo od pozostałych gatunków promieniowców. Jeśli chcesz dowiedzieć się o nich więcej, czytaj dalej.

Siedlisko smoków morskich

Jak już powiedzieliśmy, smokiem morskim jest Syngnathidae. Wszyscy członkowie tej rodziny są morskimi i zamieszkują tropikalne morza świata. Większość gatunków zamieszkuje wody przybrzeżne i płytkie, chociaż są też takie, które wkraczają na otwarte obszary oceaniczne. Ponadto wiele z nich jest związanych z algami z rodzaju Sargassum. Ze swojej strony smok morski (Phyllopteryx taeniolatus) występuje endemicznie na wodach przybrzeżnych Australii, w szczególności na wschodnim Oceanie Indyjskim, Oceanie Południowym i zachodnim Południowym Pacyfiku. Jest ściśle związany ze skalistymi rafami na powierzchni. Można go jednak znaleźć również na murawach z obfitą roślinnością glonów. Chociaż te wymagania mogą wydawać się bardzo ogólne,smok morski jest bardzo wyspecjalizowany i żyje w jednym typie środowiska. Aby pomieścić populację, wody muszą mieć od 12 do 23 ºC, a głębokość nie może przekraczać 50 metrów (164 stopy). Ogólnie rzecz biorąc, zwierzęta te zamieszkują słup wody na wysokości 8-12 metrów (26-40 stóp) od powierzchni. Smoki morskie to wysoce wyspecjalizowane zwierzęta w środowisku, w którym żyją. Jednak minimalne zmiany w ekosystemie mogą sprzyjać ich zniknięciu.

Cechy fizyczne

Wszystkie Syngnathidae charakteryzują się wydłużonymi pyskami, zrośniętymi szczękami, brakiem płetw brzusznych i przykryciem utwardzonych płyt, jak zbroja kostna. Ze względu na swoją zewnętrzną ochronę są wolniejsze niż inne promieniowce. Jednak podczas pływania mają zaskakujący i bardzo dokładny zakres ruchu. Phyllopteryx taeniolatus osiąga maksymalną długość 45 centymetrów (17 cali) i ma bardzo wydłużony korpus, z cylindrycznym obszarem głowy i ust. Ma dwa bardzo wyraźne kolce nad oczami i zmienną liczbę wyrostków grzbietowych, które sprawiają, że wygląda jak wodorosty. Z drugiej strony ma również szereg pionowych niebieskawych pasków w pobliżu okolicy głowy i brzucha. Nie ma podgatunku smoków morskich, ale można go pomylić z jednym z jego bliższych krewnych: ulistnionym smokiem morskim (Phycodurus eques). Gatunek ten różni się od tego, który dotyczy nas dzisiaj, tym, że ma znacznie więcej przydatków i jaśniejszy kolor. Wodne smoki mają dziwne ciała. Dzięki swoim wyrostkom wyglądają jak wodorosty dryfujące w toni wodnej.

Zachowanie smoka morskiego

Ze względu na wydłużony korpus i płyty ciała, ta ryba porusza się bardzo wolno. Dlatego opiera się tylko na swoich wyrostkach i kształcie, aby pozostać niezauważonym w środowisku i nie przyciągać uwagi ewentualnych drapieżników. Morskie smoki nie mają chwytnego ogona – w przeciwieństwie do konika morskiego – więc po prostu dryfują. Są bardzo pasywnymi i spokojnymi zwierzętami o ograniczonej zdolności manewrowania w słupie wody. Chociaż nie mają konkretnych drapieżników, ich niezdarność może dać się we znaki: martwe okazy są czasami znajdowane na plażach. Ponadto, jak wskazują badania, zwykle są to ryby samotne, chociaż czasami obserwuje się pary i grupy.

Karmienie

Syngnathidae mają zrośnięte szczęki w formie pojedynczej stożkowej struktury, więc ich usta mają kształt bardzo wydłużonej „rurki”. W rezultacie nie mogą żuć ani połykać w sposób typowy dla innych promieniowców. Morski smok używa swoich mięśni i kości gębowych, aby bezpośrednio ssać swoją zdobycz. Ofiarami są maleńkie, zwykle bardzo małe skorupiaki — misidace i obunogi — należące do społeczności zooplanktonu.

Reprodukcja

Te ryby mają fascynujące zachowanie reprodukcyjne. Podobnie jak koniki morskie, smoki morskie mają znaczną opiekę rodzicielską ze strony ojca. Według czasopisma naukowego Fish Biology, samce są podatne na ataki od czerwca do lipca do stycznia. Z tego powodu eksperci uważają, że cykl reprodukcyjny trwa około 6 miesięcy. Po kopulacji samica wypuszcza jaja, a samiec umieszcza je w specjalnej torbie pod ogonami (platka czerwiu). Pozostaną tam przez około miesiąc. Szczyt liczby ciężarnych samców przypada na miesiące listopad-grudzień, kiedy kończy się sezon rozrodczy. Każda kopulacja zawiera około 120 jaj, ale przeżywalność młodych jest bardzo niska. Młode osobniki osiągają dojrzałość płciową, gdy osiągają 32 centymetry (12 cali) długości.

Stan ochrony

Według Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody ten gatunek jest najmniej niepokojący. Mimo to ich populacje z czasem się zmniejszyły. Jest to prawdopodobnie spowodowane zanieczyszczeniem wód z powodu zrzutu nawozów i produktów odpadowych. Będąc zwierzęciem przybrzeżnym, mogą zauważyć skutki zanieczyszczeń bardziej niż inne. Z drugiej strony, proszki uzyskane po wysuszeniu ich ciał są również stosunkowo poszukiwane w tradycyjnym rynki leków. Możesz znaleźć oferty 200 dolarów za gram proszku. Badania wykazały również zagrożenie stwarzane przez pasożyty Scuticociliatida na populacje smoków morskich, ryb fletowych i koników morskich. Ze względu na lokalne zagrożenia, które zagrażają tej pięknej rybie, na poziomie lokalnym wdrożono różne plany ochrony. Ponadto gatunki takie jak te zachęcają do turystyki opartej na szacunku. Tysiące nurków co roku gromadzą się na australijskim wybrzeżu, aby obserwować to i inne wspaniałe zwierzęta. Może Cię zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Konik morski: hipokamp morza Co robisz wiesz o koniku morskim? Te wyjątkowe stworzenia bardzo różnią się od prawie wszystkich innych gatunków ryb. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej!