Mały jerzyk: najszybszy ptak

Ten ptak jest w stanie osiągnąć prędkość nie mniejszą niż 170 km/h (106 mph) i może latać przez 20 miesięcy bez zatrzymywania się. Może jeść, spać i kopulować bez wchodzenia na twardy grunt. Ostatnia aktualizacja: 1 lutego 2021 r. Można powiedzieć, że mały jerzyk jest prawdziwym „rekordzistą”, ponieważ jest kilka cech i nawyków, które czynią go godnym nagrody Guinnessa. Dowiedz się wszystkiego o tym małym, ale bardzo szybkim ptaku w tym artykule.

Cechy jerzyka 

 To mały ptak – około 17 cm (7 cali) długości i mniej niż 50 cm (20 cali) rozpiętości skrzydeł. Ma rozdzielony ogon, zakrzywione aerodynamiczne skrzydła – wyglądające jak półksiężyc w locie – i krótkie nogi bez pazurów, ale bardzo silny chwyt na pionowych powierzchniach. Dziób jerzyka jest bardzo mały, jego upierzenie jest czarne z białymi lub szarymi plamami na szyi, które można odróżnić tylko z bliska.

Zachowanie i siedlisko jerzyka 

 Naukowa nazwa (Apus) tego ptaka mówi nam coś bardzo konkretnego o jego zachowaniu. Apus oznacza „bez stóp” i odnosi się do jego zwyczajów powietrznych. Bardzo mało czasu spędza na ziemi lub innej powierzchni. Ten szybki ptaszek może jeść, spać, a nawet kopulować na niebie. Jerzyki zatrzymują się tylko po to, by znosić jaja, wysiadywać je i wychowywać pisklęta. „Uczą się” z dnia na dzień, jak rozkładać skrzydła i opuszczać gniazdo – położone na wysokich klifach lub ścianach – gdy są bardzo małe. Latają przez dziewięć miesięcy z rzędu, a nocą wznoszą się na 2000 m (6560 stóp), aby odpocząć. Podczas snu trzepoczą mniej – siedem razy na sekundę – niż gdy nie śpią (dziesięć razy na sekundę). Jedną ze szczególnych cech tego ptaka jest to, że potrafi przewidzieć spadki temperatury i obszary burzowe, a tym samym zmienić swój kurs. Obchodzą też „złą pogodę” i wracają na początkową trasę po przejściu deszczu lub śniegu. Wielu badaczy uważało, że faktycznie gubią drogę i stają się zdezorientowani, ale później okazało się, że mogą zboczyć o setki kilometrów, aby uniknąć złej pogody. Nie możemy zapomnieć, że ten jest jednym z najszybszych ptaków na świecie. W ciągłym locie może osiągnąć 90 km/h (56 mph). Ma jednak wyższe „szczyty” prędkości: nie mniej niż 170 km/h (106 mph)! Istnieją dwa podgatunki jerzyków: jeden żyjący w Europie, Afryce i Azji, który zimuje w Afryce Południowej, oraz drugi żyjący w Azji (Iran, Mongolia i Chiny), ale podróżujący do Afryki Wschodniej podczas zimne miesiące.

Rozmnażanie i dieta

Gdy wybiorą miejsce lęgowe, jest prawdopodobne, że para – są monogamistami – powróci każdego sezonu. W przypadku częściowego lub całkowitego zniszczenia domu naprawią go lub wybudują od podstaw. Jerzyk ma tylko jeden okres lęgowy w roku. Każda samica składa maksymalnie trzy jaja i wysiaduje je przez trzy tygodnie. Po urodzeniu pisklęta pozostają w gnieździe nie dłużej niż dwa miesiące. Mogą również wytrzymać kilka dni bez obecności rodziców, ponieważ zmniejszają tętno i temperaturę. Wreszcie, kiedy opuszczają gniazdo, nigdy nie wracają. Na tym etapie są o około 7 gramów cięższe niż ich rodzice. Rezerwa tłuszczu pomaga im stawić czoła pierwszym trudnościom, jakie napotkają w życiu powietrznym. Rozwój potomstwa zależy od temperatury otoczenia. W drugim roku życia są dojrzałe seksualnie. Jest to liczone od momentu opuszczenia domu rodzinnego do momentu utworzenia własnej pary. Mogą pozostać w powietrzu przez około 20 miesięcy bez lądowania nigdzie! Jeśli chodzi o ich nawyki żywieniowe, łapią owady latające dziobem, który zawsze pozostaje otwarty. Czasami ścigają chmury komarów, much lub innych latających bezkręgowców. Wykorzystują tę technikę również do pozyskiwania materiałów niezbędnych do budowy lub renowacji gniazda. Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Czy wiesz, że istnieje ponad 300 gatunków gołębi? Na świecie istnieje ponad 300 gatunków gołębi, które istnieją poza zwykłymi obszarami miejskimi, na których je zwykle widzimy. Dowiedz się więcej o...