Lis polarny: zwierzę towarzyskie i terytorialne

Lis polarny lub lis polarny należy do rodziny psowatych i jest znany z białego futra i dużego ogona, który pomaga mu utrzymać temperaturę ciała w srogą zimę. Ostatnia aktualizacja: 24 października 2019 r. Znany również jako lis polarny, lis polarny to mały ssak należący do rodziny psowatych, żyjący w najbardziej wysuniętym na północ punkcie naszej planety. W tym artykule opowiemy Ci wszystko o lisie polarnym.

Rozmieszczenie i siedlisko

Lis polarny żyje w tundrze w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Można je znaleźć na Grenlandii, Islandii (gdzie jest rodzimym zwierzęciem), Alasce, Kanadzie i Morzu Beringa. Preferuje lodowate obszary w pobliżu bieguna północnego, ale wybiera także lasy borealne do 2 mil nad poziomem morza.

Cechy fizyczne lisa polarnego

Jedną z głównych cech fizycznych lisa polarnego jest jego białe futro. W rzeczywistości może różnić się kolorem w zależności od pory roku, a latem staje się bardziej szary lub brązowy. W cieplejszych porach sierść również ulega skróceniu. Zimą jej gruba warstwa futra pomaga mu przetrwać bardzo niskie temperatury (-58 ° F) i wtopić się w śnieżne i lodowe środowisko. Wyewoluował i przystosował się do tego, by mieć skórę na wierzchu. opuszki jego stóp. Jego duży ogon jest w stanie owinąć się wokół ciała, dzięki czemu może utrzymać temperaturę ciała i spać. Mają również małe uszy, aby zmniejszyć utratę ciepła, ale może to być powód, dla którego ich słuch jest mniej rozwinięty niż u psów lub innych ras lisów. Mimo to może wykrywać poruszającą się zdobycz pod kilkoma centymetrami śniegu. Jest to mały lis o długości poniżej 21 cali i średniej wadze 9 funtów. Samice są nieco lżejsze od samców.

Rozmnażanie i zachowanie

Karowanie odbywa się w marcu, ponieważ jest więcej gryzoni lub ptaków morskich do jedzenia (w zależności od ich lokalizacji). Samice rodzą średnio około 14 szczeniąt w Móc. W okresie letnim zarówno samiec, jak i samica są odpowiedzialni za wychowywanie i opiekę nad młodymi. Ze względu na warunki pogodowe śmiertelność szczeniąt jest bardzo wysoka. Muszą trzymać się blisko matki, aby uzyskać ciepło i są bardzo podatne na ataki większych drapieżników. Kiedy szczenięta są młode, cała rodzina mieszka w wysokich jaskiniach. Są one zbudowane ze złożonej sieci tuneli rozłożonych na kilkaset stóp, z kilkoma wejściami skierowanymi na słońce. Ich główną ofiarą są lemingi, choć zjadają również małe ptaki i ssaki, jaja, a nawet szczenięta fok. Zjadają również tusze pozostawione przez niedźwiedzie polarne i jedzą wodorosty i jagody, jeśli nie mogą znaleźć mięsa. Lis polarny jest aktywny przez cały rok. Nie hibernują ani nie migrują w zimie, i mogą przemieszczać się po blokach lodu w poszukiwaniu pożywienia. Ich naturalnymi drapieżnikami są sowa śnieżna i wilk.

Stworzenia społeczne

Lisy polarne są dość towarzyskimi stworzeniami i nie tracą czasu ani energii na izolowanie się lub spacerowanie ze swoimi partnerami, jak to robią inne psy. Łatwo przystosowują się również do obecności ludzi i wykazują bardzo małą nieśmiałość. Niestety od lat bardzo łatwo na nie polować. Chociaż dzisiaj liczba ta znacznie spadła, wciąż jest wielu „ekspertów”, którzy robią płaszcze ze skóry tego pięknego zwierzęcia. Obecnie ma ono również status „najmniejszej troski” w IUCN (Międzynarodowa Unia na rzecz listę ochrony przyrody. Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moich zwierzętach Dlaczego szakal złocisty ma tak złą reputację? Szakal złocisty, znany również po łacinie jako Canis aureus, jest jednym z gatunków psowatych o większym zasięgu globalnym. Zamieszkuje wiele obszarów Eur... El zorro ártico: un animal social y terytorialne