Koala jest mistrzem w adaptacji do środowiska

Wśród wielu ciekawych faktów na temat koali wyróżnia się jego szczególna dieta, ponieważ żywi się tylko liśćmi eukaliptusa. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej! Ostatnia aktualizacja: 18 listopada 2020 r. Koala (Phascolarctos cinereus) to torbacz, którego zawsze kojarzymy z jego ojczyzną, Australią. Naukowa nazwa tego prymitywnego stworzenia oznacza „popielaty niedźwiedź w workach”. Koala jest ostatnim żyjącym gatunkiem w rodzinie fasccoli, torbaczy, które wyginęły miliony lat temu. W rzeczywistości jego jedynym najbliższym krewnym jest wombat (z rodziny Vombatidae). Wraz z innymi wymarłymi rodzinami tworzy zmniejszony podrząd Vombatiformes.

Pojedynczy ssak

Ciekawe, że słowo koala w języku aborygeńskim oznacza „brak wody”. To nawiązuje do faktu, że to zwierzę nie rusza się, by szukać źródła wody. Dlatego uważa się, że zwierzę otrzymuje całą potrzebną wodę z liści eukaliptusa, które zjada. Bez wątpienia jedzenie eukaliptusa było strategią przetrwania, ponieważ koala nie musiałaby konkurować z innymi zwierzętami o jedzenie. Jednak te same adaptacje, które pozwoliły mu przetrwać z tym pokarmem, sprawiają, że gatunek ten jest dziś wrażliwy. Dzieje się tak, ponieważ lasy eukaliptusowe są wyczerpane. Dlatego zrozumienie i ujawnienie specyficznych potrzeb koali jest kolejnym krokiem w ich wysiłkach na rzecz ochrony.

Liście eukaliptusa, bardzo specyficzna dieta dla koali

W trakcie ewolucji, koala zaczęła żyć na niemal wyłącznej diecie opartej na liściach eukaliptusa. Jest to charakterystyczne, ponieważ na 600 gatunków eukaliptusa, które rosną na jego obszarze, zjada tylko około 30 z nich. Z żywieniowego punktu widzenia liście eukaliptusa są ubogim pożywieniem, bogatym w błonnik i ubogim w azot. Główną adaptacją, jaką ten gatunek wprowadził, aby móc codziennie trawić około 3 funtów liści eukaliptusa, jest znaczne rozwinięcie części jelitowej zwanej jelitem ślepym. Ten segment ma około sześciu stóp długości, czyli znacznie dłużej niż dwa cale, które mierzy u ludzi. Dzięki tej rozległej kątnicy mają zwiększoną fermentację mikrobiologiczną, co poprawia ich wchłanianie składników odżywczych. Ponadto kątnica wykorzystuje wodę, którą zawierają liście.

Adaptacja do toksyczności

Jest powód, dla którego niewiele zwierząt je eukaliptus. Jest to roślina bogata w garbniki i inne wysoce toksyczne związki (na przykład terpeny), które są również związkami lotnymi, które wydzielają charakterystyczny zapach. Aby wykorzystać liście eukaliptusa jako pokarm, koala opracowała kilka strategii:

• Idealna ślina. Zawiera białka, które wiążą się z garbnikami i utrudniają ich działanie.
< li> Specjalistyczny węch. Koale prawie zawsze dokładnie wąchają jedzenie przed zjedzeniem. Po zsekwencjonowaniu genomu koali przez ekspertów odkryli, że w porównaniu z innymi gatunkami zwierzę to ma więcej genów receptorów węchowych.

• Wrażliwe podniebienie. zidentyfikował ekspansję genów receptora lemieszowo-nosowego (klasy 1) (V1R), co jest zgodne ze zwiększoną zdolnością wykrywania toksycznych metabolitów wtórnych roślin poprzez ich degustację.

Bakterie jelitowe są kluczem do życia na liściach eukaliptusa

Okres laktacji u koali wynosi 12 miesięcy. Około sześciu miesięcy matka zaczyna przygotowywać joey do diety eukaliptusowej. W ten sposób matka wstępnie trawi liście iwytwarza kał znany jako „pap”, który joey zjada bezpośrednio ze swojej kloaki. Skład tej papki bardzo różni się od składu zwykłego kału, przypominając zawartość kątnicy bliżej. W rzeczywistości ma wysoką koncentrację zamieszkujących go bakterii. Joey żywi się tą papką przez około miesiąc; eksperci uważają, że jest to dieta przejściowa, aby mogła samodzielnie trawić dietę dorosłych. Kiedy się rodzi, jelita koali nie zawierają tych bakterii. Bez nich nie byłby w stanie wydobyć z roślin wystarczającej ilości składników odżywczych.

Koala wie, jak okiełznać wodę

Według badań zachowania koali, eksperci ustalili, że wilgoć, jaką zawierają liście eukaliptusa, jest głównym źródłem wody dla tego zwierzęcia. Niemniej jednak ich spożycie uzupełniane jest wodą deszczową lub poranną rosą. Ponadto, aby zachować jak największą ilość wody w organizmie, koala prawie całkowicie zmniejsza wilgoć w stolcu. Dlatego jej stolce są granulkami bardzo podobnymi do tych u wielbłądów. Zaskakujące jest jednak to, że funkcje nerek koali nie przypominają funkcji zwierząt przystosowanych do pustyni. Zamiast tego jest to typowe dla zwierząt żyjących w środowiskach, w których jest dużo dostępnej wody. Jeden z sekretów życia „bez wody” został niedawno ujawniony, gdy eksperci zakończyli analizę genomu koali. Badanie wykazało, że ich język może nadmiernie wyrażać białko o wysokim powinowactwie do wody, akwaporynę. Ta cecha daje koali zdolność „smakowania wody” i selektywnego spożywania liści o większej wilgotności.

Piękne, ale zagrożone

Zgodnie z ustawą o ochronie przyrody z 1992 roku parlamentu stanu Queensland w Australii koale są klasyfikowane jako wrażliwe w całej Australii i są gatunkiem chronionym. W 2012 roku gatunek zagrożony Komitet Naukowy oszacował średni spadek populacji koali na 28%. Na wskaźnik ten istotny wpływ ma poważny spadek liczby lasów w australijskich regionach peryferyjnych, które cierpią z powodu suszy. Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Pięć najbardziej śpiących zwierząt w królestwie zwierząt Te gatunki charakteryzują się harmonogramem snu, który może sięgać prawie 24 godzin. Odkryj 5 najbardziej sennych zwierząt w królestwie zwierząt.