Jak zapobiegać syndromowi Velcro Dog?
Czy Twój pies nigdy Cię nie opuszcza? Przeczytaj te wskazówki, aby stworzyć trochę przestrzeni osobistej
Ostatnia aktualizacja: 12 marca 2018 r.
Po pewnym czasie wiele osób zdaje sobie sprawę, że ich zwierzak jest bardzo przyczepny, często nazywany „syndromem psa na rzepy”. ” To prawda, że pies powinien być od nas uzależniony, ponieważ pozwalamy mu jeść, pić i pozostać czystym.
Niemniej jednak kiedy ta zależność dochodzi do skrajności, nie przynosi ona nikomu korzyści. Co możesz zrobić w przypadku syndromu Velcro Dog?
Czy Twój pies ma tendencję do podążania za Tobą? Może dlatego, że nauczyłeś go tego, odkąd był szczeniakiem. To musi się skończyć. Kiedy wrócisz do domu i po przywitaniu się, spędź trochę czasu w samotności. Naucz go dwóch lub trzech słów. Pomogą mu one zrozumieć, że powinien iść do łóżka lub na swoje miejsce.
Bądź stanowczy i konsekwentny. Jeśli zdecydujesz, że po przywitaniu powinien udać się na swoje miejsce, zrób z tego nawyk. Rób to zawsze. Nie pozwól, by to było raz i zrobione. W końcu nie pomoże mu to zrozumieć. W rezultacie nadal będzie lepki.
Bądź czuły. Tylko dlatego, że nie chcemy, aby nasz pies miał zespół rzepa, nie oznacza to, że powinniśmy zacząć go ignorować. Musimy po prostu znaleźć równowagę między pozwalaniem mu na przytulanie się do niego a przytulaniem się do niego od czasu do czasu.
Nie uczłowieczaj go. Pies jest i zawsze będzie psem. Daj mu jego miejsce, ale nie uczłowieczaj go. Jeśli to zrobisz, zwierzę będzie zbyt czepiać się i bez ciebie nie będzie mogło być szczęśliwe.
Źródło pierwszego obrazu: freestocks.org
Co to jest syndrom psa na rzepy?
Psy cierpiące na syndrom psa na rzep to te, które muszą być zawsze blisko swoich właścicieli, aby być szczęśliwe i pewne siebie. W przeciwnym razie nie poradzą sobie. Nie jest to zachowanie, z którym pies się rodzi, ale rozwija się z czasem. Zwykle jest to w dużej mierze spowodowane przez właścicieli, chociaż istnieją inne czynniki, które odgrywają ważną rolę, takie jak:- Wczesne odstawienie od piersi.
- Stres matki psa podczas ciąży.
- Brak narzędzi do samodzielnego zarządzania w wychowaniu i szkoleniu.
- Nadmierna stymulacja w fazie szczenięcia.
Komentarze
Prześlij komentarz