Jak stwierdzić, czy pies jest dobrze zsocjalizowany?

Socjalizacja jest bardzo ważną częścią życia psa. Proces ten odgrywa zasadniczą rolę w rozwoju ich osobowości, charakteru i zachowania. Ostatnia aktualizacja: 16 kwietnia 2019 r. Ważne jest nie tylko, aby pies był dobrze zsocjalizowany, ale również ważne jest, abyś był w stanie rozpoznać, kiedy jest, a kiedy nie. Z tego powodu pomyśleliśmy, że może Ci się spodobać kilka wskazówek na ten temat. W ten sposób będziesz mógł analizować i oceniać swoje umiejętności „rodzicielskie”. Imprinting to proces socjalizacji, który określi osobowość i zachowanie psa. Powinna zacząć się, gdy pies jest jeszcze młody. Dobrze zsocjalizowany szczeniak wyrośnie na dobrze przystosowanego dorosłego bez jakichkolwiek problemów behawioralnych.

Wdrukowanie synowskie daje dobrze zsocjalizowanego psa

Dobrze zsocjalizowane psy spełniają swój naturalny proces imprintingu synowskiego. Zaraz po urodzeniu szczenięta powinny przebywać z mamą i rodzeństwem przez co najmniej dwa miesiące. Dzięki temu stają się członkami rodziny. To na tym etapie dowiadują się i akceptują istnienie hierarchii w ich grupie społecznej. Co więcej, zwierzę powinno dogadać się z innymi psami i jako dorosły nie mieć problemów z interakcjami z innymi przedstawicielami swojego gatunku. Ale jak możesz stwierdzić, czy szczeniak ma odpowiednie nadruki? Kiedy spotykasz szczeniaka, którego adopcję rozważasz, uważnie obserwuj i analizuj jego zachowanie, aby móc określić jakość jego nadruku. Szczeniak ze zdrowym synowskim nadrukiem nie będzie się Ciebie bał, przyjdzie do Ciebie i będzie gotowy do zabawy. Zrobią to samo ze wszystkimi innymi. Nieśmiały, przestraszony, nadmiernie cichy szczeniak najprawdopodobniej nie miał dobrego wdruku. Prawdopodobnie zbyt wcześnie zostali oddzieleni od matki i mogą mieć problemy z zachowaniem w późniejszym życiu.

Przystosowanie się do ludzkiej rodziny

Pies zwykle nie ma problemów z przyzwyczajeniem się do nowego domu, jedzenia, łóżka itp. Jeśli jednak pies czuje się nieswojo, oznacza to, że nie czuje się dobrze. uspołecznione. Psy są stworzeniami społecznymi i powinny łatwo przystosować się do różnych członków rodziny, czy to dorosłych, czy dzieci. Wrodzone zainteresowanie integracją z „paczką” to znak, że zwierzę jest dobrze zsocjalizowane.

Dobre przystosowanie się do innych

Dobrze zsocjalizowany pies nie tylko dogaduje się z rodziną, ale także z innymi ludźmi. Zawsze dziwnie jest mieć psa, który bardzo nas kocha, a potem warczy, a nawet próbuje atakować innych ludzi. Może to nawet spowodować problemy prawne w przyszłości. Pies bez urazów będzie miły i przyjazny dla wszystkich ludzi, niezależnie od tego, jak często będą w pobliżu.

Ładna zabawa z innymi zwierzętami

Jeśli chodzi o ich relacje z innymi zwierzętami, dobrze zsocjalizowane psy będą się z nimi dogadywać bez względu na ich gatunek. Nie będą na nich warczeć ani próbować ich atakować, ale zamiast tego próbują grać i być częścią tej grupy, tak jak zmuszają ich geny. Nie powinny też mieć problemów z interakcjami z innymi zwierzętami. Jeśli twój pies dogaduje się z rodziną i innymi ludźmi, ale nie dogaduje się ze wszystkimi innymi, może mieć problemy z socjalizacją.

Nie będą odczuwać lęku separacyjnego

To normalne, że Twój pies chce być z Tobą przez cały czas, a nawet jest trochę smutny, kiedy odchodzisz i zostawiasz go z jakiegokolwiek powodu. Ale czasami Twoja nieobecność prowadzi do ekstremalnych, destrukcyjnych lub denerwujących zachowań. Mogą to być kompulsywne szczekanie, łamanie rzeczy, nieustanne drapanie drzwi i tak dalej. To pewny znak, że mają lęk separacyjny. Lęk separacyjny jest zwykle wynikiem złej socjalizacji. Z tego powodu najlepiej zasięgnąć porady weterynarza lub trenera, jak to poprawić. Jeśli uważają, że pies wymaga więcej niż kilku prostych wskazówek i być może leków, aby go uspokoić, jest bardzo prawdopodobne, że będziesz potrzebować psychologa lub specjalisty od behawioru psów. To może Cię zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta 7 problemów behawioralnych u psów Problemy behawioralne u psów mają wiele różne przyczyny. Mogą być związane ze strachem, lękiem i stresem. Ale jakie są ich główne przyczyny?