Harrier: historyczna rasa psów myśliwskich

Harrier to pies myśliwski bardzo podobny do znanego i lubianego Beagle. Oba są zwierzętami domowymi, które posiadają wszystkie cechy idealnego towarzysza rodziny. Ostatnia aktualizacja: 25 marca 2020 r. Ta rasa psów pochodzenia angielskiego, bardzo podobna do Beagle, jest idealnym towarzyszem… Nie tylko jako profesjonalny myśliwy, ale także jako zwierzę domowe dla rodzin z dziećmi. Co więcej, dzięki błotniakowi, którego pierwsze wzmianki sięgają XIII wieku, możemy mieć wyobrażenie o tym, jak wyglądało polowanie w czasach starożytnych.

Rozwój historycznego błotniaka

Nawet wielki brytyjski ekspert rasy John Henry Walsh, który pisał pod pseudonimem Stonehenge, miał wątpliwości co do dokładnego pochodzenia tej rasy. Harrier został porównany do Foxhound, innej bardzo podobnej rasy myśliwskiej. Wersja, którą akceptuje większość ekspertów, łączy te kły z południkową rasą psów, która istniała w Wielkiej Brytanii do XIX wieku. Pierwsze rejestry błotniaka sięgają jednak aż do 1260 r. Na wyspach brytyjskich polowanie – zwłaszcza polowanie na lisy – było bardzo popularnym sportem wśród najwyższych warstw społecznych. Fakt, że te zwierzęta mogły podążać ich śladami, uczynił je ulubionymi, jeśli chodzi o ten sport. I dlatego ta rasa przetrwała do dziś.

Cechy i morfologia błotniaka

Międzynarodowa Federacja Kynologiczna klasyfikuje tę rasę do grupy szóstej, która obejmuje psy gończe i rasy podobne. Tak więc patrzymy na silne i lekkie zwierzę. W porównaniu z foxhoundem, widzimy, że ma lepszą postawę i jest mniej umięśniony. Jeśli chodzi o rozmiar, harrier mierzy od 19 do 22 cali w kłębie u samców. Kobiety są jednocześnie nieco mniejsze. Ich plecy mają lekki łuk, a klatki piersiowe są głębsze niż szerokie. Ich ogony są średniej wielkości. Mają proste futro, które nie jest zbyt krótkie i jest białe z cętkami w odcieniach czerni i pomarańczy. Jednocześnie standardy rasy akceptują wariant francuski, który ma czarną sierść zakrywającą górną część pleców.

Ćwiczenia i pielęgnacja

Średnia długość życia błotniaka waha się od 12 do 14 lat. Ta rasa ma bardzo rozwinięte poczucie przynależności do stada. Dlatego szczególnie lubi spędzać czas z innymi zwierzętami i spędzać czas z rodziną. Co więcej, jest to bardzo inteligentna i zarazem uparta rasa psów. Dlatego ważne jest poważne i ciągłe szkolenie. W tym samym sensie należy pamiętać, że Błotniaki nie tolerują zbyt dobrze samotności. Zachowania destrukcyjne, takie jak u chartów pozbawionych ruchu, pojawiają się również u błotniaków, które spędzają zbyt dużo czasu samotnie. Jeśli chodzi o pielęgnację, najlepiej jest regularnie szczotkować te psy , aby zminimalizować pojawianie się pasożytów i chorób skóry. Co więcej, jest to dobry sposób dla psów i ich właścicieli na wzmocnienie więzi. Ważne jest również, aby regularnie obcinać paznokcie. Ponieważ to zwierzę jest psem myśliwskim, potrzebuje co najmniej godziny intensywnej aktywności fizycznej każdego dnia. Ta rasa jest inteligentna, zabawna i przede wszystkim bardzo ekspresyjna. Błotniaki uwielbiają szczekać i dać się słyszeć głośno i wyraźnie.

Zdrowie i trening

Podobnie jak wiele innych ras, są pewne choroby, na które błotniak jest bardziej podatny niż inne psy. Na przykład Harriers są podatne na dysplazję stawów biodrowych i problemy ze wzrokiem. Jednak zwierzęta te mają w ciągu swojego życia niewiele innych problemów zdrowotnych. Szkolenie psów myśliwskich powinno opierać się na kilku podstawowych wytycznych:
  • Wczesna socjalizacja, która ułatwia psom stosowanie się do poleceń właściciela i poczucie komfortu w obecności innych ludzi
  • Zastosowanie pozytywnego wzmocnienia, które sprawia, że ​​psy postrzegają szkolenie jako przyjemne i stymulujące doświadczenie
  • Wytyczne, które nakładają szereg ograniczeń i wzmacniają autorytet właściciela. Błotniak jest upartą rasą, więc ustalenie granic jest bardzo ważne.
Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Ogar faraona: prymitywny europejski pies myśliwski Dzisiaj chcemy opowiedzieć ci wszystko o ogaru faraona, wyjątkowym pies, którego początki sięgają starożytnego Egiptu.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Co powinienem zrobić, gdy mój pies nie pozwala mi umyć zębów?

Biegunka u małych przeżuwaczy

Płaszczak