Gryf brukselski: mały, ale z charakterem

W tym bardzo interesującym artykule dowiesz się wszystkiego o brukselskim gryfie, wspaniałej rasie psów. Ostatnia aktualizacja: 04 października 2019 r. Rasa ta należy do grupy psów miniaturowych. Ma swoją nazwę, ponieważ pochodzi ze stolicy Belgii. W poniższym artykule powiemy Ci wszystko o brukselskim gryfie, rasie psów o pięknej płaskiej pysku i dużej głowie proporcjonalnej do ciała.

Początki i cechy gryfa brukselskiego

Jego „oficjalna” nazwa to Griffon Bruxellois. Jak wspomnieliśmy powyżej, pochodzi ze stolicy Belgii wraz z dwiema innymi rasami: Griffon Belge i Petit Brabançon. Wszystkie trzy mają wspólnych przodków. Co więcej, w wielu przypadkach ludzie myślą, że są w rzeczywistości tą samą rasą. Jedyne różnice między nimi to kolor ich futra. W przeszłości gryf brukselski polował na szczury i mimo niewielkich rozmiarów strzegł także domów. Ten pies do towarzystwa zawsze należał do belgijskiej elity ze względu na swój koszt i postrzeganie go przez ludzi. Popularność gryfa brukselskiego gwałtownie wzrosła w Belgii i całej Europie. Stało się to po tym, jak królowa Marie Henriette zainteresowała się Gryfonami, co doprowadziło ją do zostania hodowcą i promotorem tej rasy. Przez cały XIX wiek był hodowany z mopsami i King Charles Spanielami. Dwie wojny światowe, które spustoszyły kontynent prawie prowadzą do wyginięcia gryfa brukselskiego. Dobrą wiadomością jest to, że wielu angielskich hodowców udało się uratować rasę. Jednak nigdy nie zyskał takiej popularności jak wcześniej. Obecnie gryf brukselski jest wybierany jako pies do towarzystwa w miastach ze względu na jego niewielkie rozmiary. Z wyglądu jest to małe zwierzę o pucołowatym ciele, małych uszach, krzaczastych brwiach i krótkim ogonie. Jego sierść jest czerwonawo-blond, falista i szorstka. Mogą ważyć od 8 do 10 funtów. Ich wysokość waha się od 9 do 11 cali. Jego duże oczy, szeroki i płaski nos oraz wydatny podbródek to tylko niektóre z głównych cech fizycznych gryfa brukselskiego. Ten pies porusza się z gracją, ma mocny chód i prawie kwadratowy profil.

Temperament gryfa brukselskiego

Ogólnie rzecz biorąc, gryfy są bardzo aktywnymi, odważnymi i czujnymi psami, które bardzo przywiązują się do jednej osoby (i towarzyszą jej przez cały czas). Niektóre Gryfy mogą być nieco nerwowe i cierpieć z powodu niepokoju, gdy zostaną same. Gryf brukselski jest przyjazny, zabawny i nieco nieśmiały, gdy nie zna ludzi. Gryfonom może być trochę trudno nawiązać kontakty towarzyskie z innymi psami. W rzeczywistości nie dogaduje się z właścicielami, którzy chcą go zdominować. Jednak kluczem jest szkolenie Gryfonów od kiedy są szczeniętami, aby uniknąć przyszłych problemów. Ponadto Gryfon brukselski ma silną osobowość. Z tego powodu nie jest zalecany dla osób, które nie mogą poświęcić zbyt wiele uwagi zwierzętom (lub tym, którzy myślą o psie po raz pierwszy), ponieważ muszą być przez cały czas przy ich boku . Nie jest również wskazany dla osób, które spędzają wiele godzin poza domem lub dla osób, które mają dzieci, ponieważ może źle reagować na nagłe ruchy lub hałasy. Jeśli nie masz pewności, czy Twoje dzieci nie będą traktować Brussels Griffon jako „lalki”, to nie jest to dobry wybór dla Twojej rodziny.

Zdrowie

Chociaż jest mały i przyzwyczaja się do mieszkania w mieszkaniu, niezbędne jest zabieranie go na spacery po parkach lub innych przestronnych miejscach. Musi się bawić, biegać i ćwiczyć prawie codziennie. W przeciwnym razie może wyrobić nawyk łamania mebli lub innych przedmiotów domowych. Gryf brukselski nie cierpi na specyficzne problemy zdrowotne związane z rasą. Należy zwracać szczególną uwagę na ich oczy i okresowo je czyścić. Ponieważ Gryfy mają duże, wyłupiaste oczy, są bardziej podatne na obrażenia. Na koniec nie zapomnij szczotkować płaszcza Gryfa dwa do trzech razy w tygodniu i usuwać martwe futro co trzy miesiące. Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Najpopularniejsze rasy psów w Ameryce Oto lista najpopularniejszych ras psów w Ameryce według sondaży. Co ciekawe, większość psów na tej liście jest duża.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Co powinienem zrobić, gdy mój pies nie pozwala mi umyć zębów?

Biegunka u małych przeżuwaczy

Płaszczak