Galaretka z kwiatowego kapelusza: czy to niebezpieczne?

Galaretka z kwiatowego kapelusza jest tak samo fascynująca dla oka, jak dla badań naukowych. Jeśli jednak wpadniesz na jednego podczas pływania, oto, co musisz wiedzieć. Ostatnia aktualizacja: 20 czerwca 2021 Cnidarianie wzbudzają w większości z nas mieszane emocje. Wyglądają tak tajemniczo i fascynująco, ale jednocześnie nie chcesz podchodzić zbyt blisko! Galaretka z kwiatowego kapelusza nie jest wyjątkiem: jej niesamowity wygląd nieuchronnie przyciąga wzrok, ale wielu zastanawia się, czy jest niebezpieczna. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym małym żelu do pływania, opowiemy Ci o tym dzisiaj. Dzięki neonowym mackom i obcym kształtom jesteśmy pewni, że będziesz zafascynowany!

Charakterystyka galaretki w kształcie kwiatowego kapelusza

Po pierwsze, jej prawdziwe imię to meduza z kwiatowego kapelusza, a nie meduza z kwiatowego kapelusza. Należy do klasy Hydrozoa, podczas gdy prawdziwe meduzy należą do klasy Scyphozoa. W rezultacie większość ekspertów uważa, że ​​tak naprawdę nie jest to prawdziwa meduza. Galaretka z kapelusza kwiatowego (Olindias formosa) to bezkręgowiec z rodziny parzydełkowatych, który żyje w wodach Japonii, Brazylii i Argentyny, zwykle na obszarach przybrzeżnych obfitujących w glony morskie. Są zwierzętami nocnymi, ponieważ wykorzystują ciemność nocy, aby polować na małe ryby zamieszkujące dno morskie. Zwierzęta te mogą mierzyć do 15 centymetrów (6 cali), a ich oczekiwana długość życia wynosi około 6 miesięcy. Mają około 300 macek zakończonych małym bioluminescencyjnym wybrzuszeniem. Badania pokazują, że będąc nocnym, ta emisja światła pomaga meduzie przyciągać zdobycz.

Reprodukcja meduzy kwiatowej, tajemnica

Galaretki, podobnie jak meduzy, rozmnażają się naprzemiennie, jak większość parzydełkowatych. Oznacza to, że naprzemiennie rozmnażają się płciowo i bezpłciowo, aby zapewnić odpowiednią liczbę potomstwa i zmienność genetyczną. Jednak do niedawna cały cykl życiowy tej meduzy nie był w pełni znany, ponieważ nie można było hodować go w niewoli. Studia Cambridge University przynoszą nam odpowiedź. Jej cykl dojrzewania wygląda następująco:

• Melba dla dorosłych: Dzieje się to poprzez rozmnażanie płciowe i uwalnia mikroskopijne gamety i jaja do otaczającej wody, gdzie następuje zapłodnienie materiałem genetycznym innych meduz występuje. Potomstwo powstałe w tej interakcji nie jest kopią ojca lub matki, ale raczej kombinacją obu.
• Planule lub larwy, które wylęgają się z jaj i przywierają do nich. na twardą powierzchnię.
• Polipy: Na tym etapie następuje rozmnażanie bezpłciowe, ponieważ polipy rozmnażają się i rodzą się z nich młodociane galaretki. Co ciekawe, polipy galaretki kwiatowej mają tylko jedną mackę, choć bardzo aktywną. Potomstwo wyprodukowane na tym etapie będzie genetycznie takie samo jak jego poprzednik.
• Młodzieńcze galaretki: Na tym etapie galaretka rozwinie się do dorosłego rozmiaru – obecnie jest to tylko około 2 milimetrów długości – zamyka tym samym cykl reprodukcyjny.

Kilka ciekawostek na temat tej galaretki

Galaretka z kwiatowego kapelusza ma wyjątkową adaptację: gdy brakuje pożywienia, jest w stanie zmniejszyć rozmiar ciała. W ten sposób zmniejsza się zapotrzebowanie na połykanie, a jego szanse na przeżycie wzrastają. Co więcej, ten bezkręgowiec nie ma głowy, mózgu, serca, kości, chrząstki ani oczu. Jego ciało składa się prawie w całości z wody, a dokładnie w 95%. Jego wrażliwość somatyczną realizują komórki wyspecjalizowane w wykrywaniu otaczających go bodźców fizycznych. Bioluminescencję tej galaretki, wytwarzanej przez białka obecne na końcach jej macek, obserwuje się również w stadium polipa. W tym okresie polip wykorzystuje swoją pojedynczą mackę do zamiatania otoczenia w poszukiwaniu składników odżywczych, proces, który wydaje się być również faworyzowany przez emitowane przez niego światło.

Galaretka w kształcie kapelusza kwiatowego: czy jest niebezpieczna?

Jeśli martwisz się, że wpadniesz na jeden z tych bezkręgowców, nie obawiaj się, ponieważ nie ma on wystarczająco dużo jadu, by cię zabić. Ponieważ żeruje na małych rybach, jego toksyny są wystarczająco silne, aby zabić je niemal natychmiast, ale za mało dla dorosłego człowieka. Żądło jest bolesne i wygląda jak oparzenie. Można go leczyć konwencjonalnymi metodami: podaniem solanki i udaniem się do punktu pomocy. Obszaru nie należy drapać ani pocierać, w przeciwnym razie toksyny wnikną w głąb skóry. Galaretki i meduzy wyrzucają swój jad dzięki cnidocytom, wyspecjalizowanym komórkom. Te ciała komórkowe mają „harpun”, który porusza się w bezpośrednim kontakcie, wstrzykując toksyny w skórę ofiary.

Wnioski: stan zachowania i współistnienie z ludźmi

Ponieważ jest to rzadki gatunek meduzy, który zamieszkuje niewielkie obszary geograficzne, jest kilka projektów ochrony galaretki z kapeluszy kwiatowych. Jednak nie uważa się, że jest zagrożony wyginięciem. Największymi problemami, z jakimi borykają się populacje ludzi żyjących na wybrzeżach, na których zamieszkuje ta galaretka, są użądlenia – zarówno dla pływaków, jak i nurków. Zgłoszono również, że blokują sieci rybackie lub wloty wody w zaporach hydroelektrycznych. Jednak meduzy w skuteczny sposób spełniają swoją prawdziwą rolę w przyrodzie, kontrolując populacje ryb. Ponadto badana jest jego biofluorescencja w celu poszerzenia wiedzy na temat mimikry. Krótko mówiąc, galaretka z kwiatowego kapelusza to jeszcze jedno ogniwo w delikatnej równowadze ekosystemów, które zamieszkuje. Chociaż prawdą jest, że może zagrażać pewnym rodzajom działalności gospodarczej, takiej jak turystyka czy rybołówstwo, nadal musimy zapewnić pozytywną koegzystencję z tym i wszystkimi gatunkami zamieszkującymi naszą planetę. Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Bioluminescencja: robaki świecące w ciemności Są liczne świecące w ciemności robaki. Od larw owadów po wieloszczety, zwierzęta te emitują własne światło.