Elaphodus Cephalophus: Odkryj jelenia czernicę
Choć może się to wydawać dziwne, kły są powszechną cechą niektórych gatunków jeleni w Azji. Więcej powiemy w dzisiejszym artykule.
Ostatnia aktualizacja: 22 czerwca 2020
r. Jeleń czubaty (Elaphodus Cephalophus) to zwierzę, które wygląda, jakby pochodziło ze średniowiecznej sagi fantasy. Jednak ten gatunek faktycznie istnieje. Ten mały jeleń ma kły przypominające kły, co jest bardzo osobliwe, ponieważ, jak wszystkie jelenie, jeleń czernica jest roślinożercą.
Poniżej opowiemy więcej o tym osobliwym gatunku z Azji Środkowej. Odkryjesz jego główne cechy i dlaczego naukowcy nadal badają jego siedlisko, mimo że mają już pewne informacje.
Jeleń czubaty: osobliwy, ale prawdziwy
Zanim przejdziemy do cech jelenia czubatego, należy pamiętać o jednym ważnym szczególe.
W przeszłości wszystkie jelenie były stosunkowo małe i posiadały zarówno poroże, jak i kły. Jednak dzięki presji ewolucji i doboru naturalnego jelenie podzieliły się na dwie duże grupy. Pierwsza grupa składała się z jeleni z rogami, które były większe. A z drugiej strony jeleń z kłami, które były mniejsze. Wśród tej drugiej grupy znajdują się również mundżaki, piżmowce syberyjskie i jelenie wodne.
Jak już wspomnieliśmy, najbardziej niezwykłą cechą tych małych zwierząt kopytnych są dwa przypominające kły kły, które wychodzą z ich pysków. Te zęby mogą być bardzo długie, ostre i szerokie. Jednak pojawiają się tylko u samców tego gatunku.
Według badań te kły pomagają im walczyć z innymi samcamipodczas rytualnych bitew, które mają miejsce podczas zalotów. Co więcej, czasami samo pokazanie kłów może skłonić inne samce do ucieczki.
Nie ma dowodów sugerujących, że te zęby służą jakimkolwiek celom, jeśli chodzi o dietę jelenia czubatego. W rzeczywistości ich dieta składa się z roślin zielnych, owoców i bambusa. Dlatego te jelenie są zwierzętami roślinożernymi.
Samice tego gatunku nie mają kłów. Eksperci uważają, że mężczyźni mają je, aby walczyć z konkurentami podczas zalotów.
Kły i inne osobliwości
jeleń czubaty są niewielkich rozmiarów, od około 20 do 28 cali w kłębie. Po prostu są większe niż pozostałe gatunki w ich grupie. Są smukłe i smukłe, a ich waga różni się znacznie między jednym okazem a drugim. Jeleń czernica może ważyć od 37 do 110 funtów.
Ich futro jest gęste, składa się z krótkich i sztywnych włosów, które zimą są bardzo ciemnobrązowe, a latem nieco jaśniejsze. Na czubku głowy mają kępkę dłuższych włosów, stąd ich nazwa. Kępka ma kształt podkowy i jest ciemniejsza niż włosy na reszcie ciała.
Chociaż trudno powiedzieć, biorąc pod uwagę ich futro, samce jelenia czubatego mają również małe rogi na czubku głowy.
Reprodukcja Elaphodus cephalophus
Samica jelenia czubatego osiąga dojrzałość płciową w wieku 9 lub 10 miesięcy. W tym momencie samice wkraczają w ruję, zwykle pod koniec jesieni. Tutaj samce rozpoczynają proces zalotów, na który składają się dźwięki przypominające szczekanie i rytualne bitwy między męskimi okazami.
Do pierwszego porodu dochodzi zwykle, gdy jeleń ma około półtora roku. Po ciąży trwającej średnio 180 dni pod koniec wiosny lub wczesnym latem rodzą się młode. Zwykle mają tylko jednego jelonka, ale czasami mają dwa.
Inne ciekawe fakty dotyczące jelenia czubatego
Jeleń czubaty bywa samotnikiem. Mogą jednak od czasu do czasu poruszać się parami – i to nie tylko w okresie godowym.
Jednocześnie te zwierzęta mają zwyczaje zmierzchowe. Dlatego są one znacznie bardziej aktywne, gdy na niebie jest tylko niewielka ilość światła. Na przykład, gdy słońce zachodzi wieczorem lub tuż przed świtem.
Ich terytoria są dobrze określone i dlatego przyzwyczajeni są do wędrowania tymi samymi ścieżkami. Co więcej, włóczą się po tych samych miejscach, pozostawiając bardzo wyraźne ślady. To niestety sprawia, że stają się łatwym łupem pułapek, jakie ludzie na nich zastawiają.
Naukowcy wciąż badają preferowane siedlisko jelenia czerniaka. Mimo to wiemy, że zwierzęta te preferują szerokolistne lasy deszczowe. Utrzymują swoje terytorium w pobliżu dróg wodnych i tam, gdzie mogą znaleźć dostępne pożywienie.
Wiemy, że ten gatunek pochodzi z Chin i że dziś zamieszkują centrum i południe hrabstwa. Istnieją jednak również zapisy o ich istnieniu w Birmie. Tak samo, eksperci nie byli w stanie znaleźć żadnego żyjącego tam okazu. Może to być spowodowane tym, że zajmują bardzo ograniczony, odizolowany region na dużej wysokości.
Może Cię to zainteresować...
Przeczytaj to w Moje zwierzęta
7 interesujących faktów na temat reniferów
Dlaczego renifery mają czerwone nosy? Jak znajdują pożywienie zimą? Poznaj te interesujące fakty i więcej o reniferach w tym artykule!
Komentarze
Prześlij komentarz