Depresja psa: dlaczego może uderzyć

Ostatnia aktualizacja: 21 stycznia 2018 r. Oczywiście, może się to wydawać zaburzeniem charakterystycznym dla ludzkiej kondycji. Ale w rzeczywistości depresja psa jest bardzo realna. Na przykład twój futrzany przyjaciel nie może rozmawiać z tobą o tym, jak się czuje. Jeśli jednak przyjrzysz się uważnie, zauważysz, że faktycznie wykazują objawy depresji, które są bardzo podobne do tych, które dotykają ludzi. Ale dlaczego psy popadają w depresję? Przyczyny mogą oczywiście być bardzo różnorodne. Tutaj przeprowadzimy Cię przez kilka możliwych.

Jakie są możliwe przyczyny depresji u psów?

Po pierwsze, depresja u psów może zaczynać się od przyczyn endogennych (tzn. niezwiązanych z żadnymi czynnikami zewnętrznymi). Ale przyczyny częściej można znaleźć w otoczeniu psa.  Na przykład nagłe zmiany mogą wpłynąć na depresję psa. Zmiany te mogą obejmować na przykład:

• Dodanie nowego członka do rodziny (innego zwierzaka, dziecka itp.)
• Śmierć lub nieobecność jakiegokolwiek członka rodziny (ludzkiego lub zwierzęcego).
• Przeprowadzka do domu.
• Modyfikacje psa rutyna: jeśli jesteś nieobecny przez dłuższy czas, przychodzisz i wychodzisz w nietypowych porach itp.
• Bójka z innym psem podczas spaceru.

Ponadto zmiany pogody mogą również spowodować, że twój czworonożny przyjaciel będzie cierpieć na depresję. Psy mogą cierpieć na depresję tak jak ludzie. Chociaż w niektórych przypadkach przyczyny mogą być wewnętrzne. Najczęściej jest to jednak spowodowane traumatycznymi sytuacjami w otoczeniu psa lub niewłaściwym traktowaniem przez jego właściciela.

Inne przyczyny depresji u psów

Ale są też głębsze, mniej namacalne czynniki, które mogą powodować depresję u psów. W takich przypadkach odpowiedzialność spoczywa na właścicielu za niewłaściwą opiekę nad swoim zwierzakiem i dbanie o jego samopoczucie psychiczne. Oto kilka przykładów:

• Niewspieranie socjalizacji zwierząt domowych, zwłaszcza z innymi psami.
• Nieupewnianie się, że mają wystarczająco dużo ruchu.
• Nadopiekuńczość.< /li>
• Humanizowanie ich.
• Zostawianie ich samych na cały dzień lub nie poświęcanie im należytej uwagi.
• Znęcanie się nad nimi na różne inne sposoby (bicie ich, krzyczenie na nich, utrzymywanie ich związanych i/lub odizolowanych itp.).

Ponadto, jeśli właściciel psa cierpi na depresję, jest prawdopodobne, że sam pies również wpadnie w depresję. A ponieważ właściciel cierpi na depresję, nie będzie w stanie zapewnić psu wszelkiej wymaganej opieki.

Poznaj oznaki depresji u psa

Chociaż, jak wspomnieliśmy, objawy depresji u psów są często podobne do tych, które wykazują ludzie z tą chorobą, niektóre z nich mogą być łatwo pomylić z objawami zmęczenia lub nawet po prostu znudzenia. Dlatego należy zwracać szczególną uwagę na zachowanie psa, ponieważ jeśli depresja nie zostanie wykryta w odpowiednim czasie, może stać się dla psa wyniszczająca. Wśród typowych objawów depresji u psów są:

• Brak interakcji z ludźmi i innymi zwierzętami, zarówno w domu, jak i podczas spacerów.
• Brak aktywności. Twój pies nie ma ochoty na zabawę, bieganie, a nawet spacery.
• Zmiany w jego nawykach żywieniowych. W tym przypadku pies może jeść więcej – i nakładać znaczną ilość wagi – lub odwrotnie, może stracić zainteresowanie jedzeniem.
• Zmiany wzorców snu. Ogólnie rzecz biorąc, pies cierpiący na depresję będzie więcej spał, ale on lub ona może również być zdenerwowany lub niespokojny i mieć trudności ze snem.

Inne objawy psiej depresji

Niektóre inne możliwe objawy depresji u Twojego psa obejmują:

• Ciągle opuszczony lub zwisający ogon. Pamiętaj, że rozumienie mowy ciała psa jest dobrym sposobem, aby dowiedzieć się, co dzieje się z twoim futrzanym przyjacielem.

• Zaczyna załatwiać się w domu.
• Pokazywanie nietypowego zachowania. Zachowania, takie jak częste jęki lub jęki, niepokój, nadmierne przywiązanie do właściciela lub ukrywanie się mogą być związane ze stanami depresyjnymi.
• Zachowania wyraźnie autodestrukcyjne . W poważniejszych przypadkach zwierzę może uderzyć ciałem o ściany, przestać jeść lub fizycznie zranić się w inny sposób.

Teraz, gdy przeczytałeś niektóre z powszechnych znaków ostrzegawczych, poczujesz się lepiej. w stanie monitorować zachowanie psa. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, czy Twój czworonożny przyjaciel rozwija ten stan, lepiej udać się od razu do weterynarza, aby się upewnić i uzyskać poradę, jak radzić sobie z w najlepszy możliwy sposób i poprowadź swojego ukochanego zwierzaka na drogę do wyzdrowienia.