Demencja starcza u psów: co mówi nauka?
Nauka odkryła podobieństwa między chorobą Alzheimera a demencją u psów. To duży krok naprzód w zrozumieniu, co powoduje chorobę, a nawet w jaki sposób możemy ją leczyć.
Ostatnia aktualizacja: 14 grudnia 2020 r.
Medycyna weterynaryjna, która koncentruje się na starszych zwierzętach, szybko się rozwija ze względu na rosnącą liczbę zwierząt, które osiągają starość w wyniku lepszej opieki ze strony ich właścicieli. Niestety, chociaż żyją dłużej, oznacza to również wzrost chorób związanych z wiekiem. Jednym z nich jest demencja starcza u psów.
Choroba ta jest porównywalna do demencji u ludzi (dobrym przykładem jest choroba Alzheimera), chociaż istnieją inne pokrewne schorzenia neurodegeneracyjne.
Naukowiec WW Ruehl wraz ze swoimi współpracownikami ukuł termin „syndrom dysfunkcji poznawczych”, aby wyjaśnić sposób, w jaki mózgi starszych psów ulegają degeneracji i prowadzą do zmian w zachowaniu.
Jakie zmiany zachodzą w organizmie mózg podczas demencji starczej u psów?
Zespół dysfunkcji poznawczych lub otępienie starcze jest zaburzeniem neurodegeneracyjnym często występującym u starszych psów. Nie oznacza to, że wszystkie stare psy będą na nią cierpieć, ale po prostu, że tak naprawdę można to zaobserwować tylko u starszych psów. Tak jak u ludzi, mózg psa zmienia się wraz z wiekiem.Są to normalne zmiany. I chociaż mogą powodować pewne zmiany w zachowaniu lub osobowości, nie są objawami choroby. Należą do nich:- Atrofia korowa, która powoduje stopniową utratę wzroku.
- Zgrubienie i zwapnienie opon mózgowych. Złogi wapnia gromadzą się w oponach zamiast na kościach lub zębach. Może to zakłócać niektóre funkcje mózgu.
- Rozszerzenie komór. Komory stanowią część systemu, który krąży w płynie mózgowo-rdzeniowym.
- Zwiększone grzbiety i cofanie się fałd. Innymi słowy, mózg wydaje się kurczyć.
- Reagowanie gleju, które są komórkami nerwowymi, które utrzymują neurony i pomagają przetwarzać informacje, które wędrują po nich.
Komentarze
Prześlij komentarz