Delfin Hectora: Pochodzi z Nowej Zelandii

Delfin Hectora jest najmniejszym znanym gatunkiem delfina i pochodzi z Nowej Zelandii. Istnieją również dwa podgatunki, które żyją w różnych obszarach w pobliżu wysp. Ostatnia aktualizacja: 26 sierpnia 2019 r . Delfin Hectora to gatunek delfina pochodzący z Nowej Zelandii. Jego naukowa nazwa to Cephalorhynchus hectori, stąd potoczna nazwa „delfin Hektora”.

Charakterystyka delfina Hectora

Gatunek ten ma silne cechy rodziny Delphinidae. Ale to również najmniejszy znany gatunek w tej rodzinie. Ma niewielki dymorfizm płciowy, w którym samce są nieco większe niż samice. Dorośli mogą osiągnąć około 4-5 stóp długości i ważyć około 88-132 funtów. Delfin Hectora ma jasnoszarą głowę, z pewnymi obszarami czerni. Ma rodzaj czarnego paska, który biegnie od góry, gdzie ma czarną maskę wokół oczu, a następnie w kierunku tyłu ciała. Część, która zaczyna się tuż za czarną plamą na dolnej szczęce, jest biała, podobnie jak obszar tuż za płetwami iw okolicy narządów płciowych. Ich płetwy, zaokrąglona płetwa grzbietowa, obszar wokół otworu i wiele plamek wokół nich przechodzi od ciemnoszarego do czarnego. Ich pyski mają czarną plamkę i nie są zbyt długie. Mają około 24-31 zębów w każdym rzędzie szczęk. Chociaż mogą wyglądać głównie na szare, jeśli kiedykolwiek zbliżysz się do jednego z tych delfinów w świetle dziennym, zobaczysz, że mają wiele różnych odcieni na ciele.

Populacja i rozmieszczenie

Delfin Hectora jest gatunkiem pochodzącym z Nowej Zelandii. Ten gatunek jest bardzo ograniczony geograficznie, bardziej niż jakikolwiek inny gatunek delfina. Istnieją również dwa jego podgatunki. Delfiny Hectora zobaczysz głównie na południowych i zachodnich wodach wysp, latem w pobliżu płytkich wód. W zimie rozrastają się nieco bardziej.

Podgatunki

Gatunek Cephalorhynchus hectori ma dwa różne podgatunki:

• Cephalorhynchus hectori hectori. Jest to główny podgatunek, który zamieszkuje południową stronę.
• Cephalorhynchus hectori maui. Żyją na północnym wschodzie i są również nazywane „delfinami Maui”.

Dwa podgatunki są oddzielone głębokimi wodami Cieśniny Cooka i południowo-wschodnim punktem południowego wyspa. Najczęściej widuje się te dwa podgatunki latem, około 6 mil od wybrzeża. Nieczęsto widuje się je zimą. Odnotowano również obserwacje w Australii i Malezji. Jednak na razie wydaje się, że są to fałszywe obserwacje spowodowane błędami identyfikacji. Istnieją również niewielkie różnice między tymi dwoma podgatunkami. Najbardziej oczywiste jest to, że delfin Maui ma mniejszą ciemną plamę wokół swojego penisa, jeśli to wszystko ma ciemną plamę. Delfin Maui jest również nieco większy niż delfin Hectora.

Ochrona delfina Hectora

W 2008 roku IUCN (Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody) umieściła go na swojej czerwonej liście ze względu na drastyczny spadek populacji w ciągu ostatnich 40 lat. Znajdowanie się na czerwonej liście oznacza, że ​​gatunek jest zagrożony. Z dwóch podgatunków delfina Hectora to delfin Maui jest naprawdę zagrożony wyginięciem. Głównym zagrożeniem dla nich jest przypadkowe schwytanie przez rybaków (podczas połowów sieciami lub trałowaniem). Według niektórych szacunków zmniejszenie ich populacji w ostatnich latach wynosi 50%. Mając to na uwadze, ekolodzy utworzyli rezerwat na Półwyspie Banksa w 1988 roku, gdzie zakazali połowów sieciami. Pomogło to zmniejszyć liczbę przypadkowych przechwyconych. Inne zagrożenia to:

• Urazy spowodowane przez śruby okrętowe.
• Wędkowanie i ograniczenie przestrzeni do pływania.
• Zanieczyszczenie wód z farm i lasów spływ. 
• Zmiany w ich środowisku.
• Choroba. Bruceloza to choroba bakteryjna, która może zmniejszyć tempo reprodukcji delfinów Hectora.

Zabawne fakty dotyczące delfina Hectora

Łatwo pomylić je z innymi rodzajami delfinów, takimi jak delfin pospolity, butlonos delfin, a nawet niektóre gatunki wielorybów, takie jak wieloryb południowy. Ale możesz je odróżnić, gdy zauważysz, jak złożone są ich kolory. Freediver William Trubridge został ambasadorem u delfinów z Maui. Jego celem było uświadomienie znaczenia ochrony każdego gatunku, jeśli chcemy zachować zdrową biosferę. Gatunek ten jest bardzo aktywny i zabawny i lubi fale. Jedzą skorupiaki i małe ryby. Aby złapać zdobycz, muszą wykonać szybkie nurkowania, nie dłuższe niż 90 sekund. Dlaczego więc nie wybrać się na wycieczkę do Nowej Zelandii w grudniu przyszłego roku (w ich lato) i spróbować rzucić okiem na te niesamowite delfiny? Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Zachowanie delfinów, prawie człowiek? Niesamowita inteligencja delfiny sugerują, że podejmują decyzje i zachowują się podobnie do ludzi