Czeski Fousek: charakterystyka i osobowość
Český Fousek to pies pochodzący z Czech, najbardziej wysuniętego na zachód i największego regionu dzisiejszych Czech. Z tym psem możesz przetestować każdy teren, ponieważ jest idealnym towarzyszem dla tych, którzy lubią długie spacery i leśne otoczenie.
Ostatnia aktualizacja: 11 lipca 2019
r. Czeski Fousek, znany również jako Czech Fousek i Griffon, jest członkiem rodziny psów szorstkowłosych. Jest to ogólnie lojalna i przyjazna rasa psów i jest nazywana „najwyższym psem z bronią”. To bardzo ceniona rasa.
Ta rasa pochodzi z dawnego księstwa czeskiego, obecnej Republiki Czeskiej, a większość ludzi uważa, że jest to rasa francuska. W dokumentach z XIV wieku znajduje się wiele wzmianek o czeskich psach myśliwskich, powszechnie uważanych za przodków Fousek.
Zawirowania polityczne na początku XX wieku były szczególnie gwałtowne w Europie Wschodniej. Dla czeskiego Fouska było to prawie śmiertelne. W miarę rozwoju wojny w całym regionie reprodukcja tej rasy została wstrzymana. Pod koniec wojny w 1918 roku Cesarstwo Austro-Węgierskie przestało istnieć i proklamowano nowy naród – Czechosłowację. Czeski Fousek był jednak bliski wymarcia.
Niewiele jest dziś okazów tej rasy, ale ludzie poszukują ich cech jako wyżły i aportery. Ich lojalność i wszechstronność sprawiają, że są jeszcze bardziej popularne wśród swoich wielbicieli.
Ta rasa psów była niezwykle popularna we Francji; ludzie kochali swój ostry nos i ostrożność myśliwych.
W 1887 Fousek był już rasą standardową i stabilną. Było nieuniknione, że rasa ta stanie się szeroko popularna, mimo że zmniejszyła się podczas II wojny światowej. Na szczęście dla swoich fanów, bezpośrednio po wojnie Český Fousek odzyskał należne miejsce na sportowej scenie myśliwskiej.
Najbardziej charakterystycznymi cechami Českiego Fouska są bez wątpienia broda i wąsy. Ponadto ich prawie idealny kształt i rozmiar sprawiają, że są idealne jako wyżły i aportery.
Ich ciało jest nieco dłuższe i niezbyt wysokie; może dostosować się do prawie każdego rodzaju terenu. Jednak ich siła i wytrzymałość są najważniejszymi cechami tej rasy.
Ponadto ich szorstkie, trochę kręcone, ale nie tak naprawdę futro wytrzymuje pracę w każdym terenie. Zwykle ma zewnętrzną, średnio szarą sierść, która jest długa i prosta z brązowymi znaczeniami.
Wręcz przeciwnie, wewnętrzna warstwa sierści jest gruba, miękka i delikatna. Zapewnia ochronę w bagnistych miejscach, a nawet chroni zwierzę przed zimnem. Ruchy tej rasy są szybkie i sprawne.
Komentarze
Prześlij komentarz