Czarne koty: ciekawe mity na ich temat

Koty te były czczone w starożytnym Egipcie, uważane za bogów, a także palono na stosie w innych miejscach za spokrewnione z czarami. Ostatnia aktualizacja: 5 listopada 2018 r. Dla niektórych czarne koty oznaczają pecha. Inni uważają je za zupełne przeciwieństwo. Skąd wziął się mit o czarnych kotach? Czy zawsze była częścią kultury? W tym artykule dowiesz się wszystkiego o micie czarnych kotów.

Czarne koty: od szanowanych do znienawidzonych

Związek ludzi z kotami ma długą historię. Na przykład w starożytnym Egipcie koty uważano za posłańców bogów. Ponadto jedno z głównych bóstw, Bastet, miało kształt kota i reprezentowało słońce. Faraonowie mieli koty we wszystkich kolorach. Te koty również zostały z nim pochowane, aby chronić je przed złem w drodze do zaświatów. W wiktoriańskiej Anglii i Szkocji ludzie wierzyli, że jeśli nowożeńcy znajdą czarnego kota przy wejściu do ich nowego domu, symbolizuje to dobrobyt i szczęście podczas ich małżeństwa. Żeglarze zawsze starali się mieć czarne koty na sobie. ich łodzie, ponieważ uznano je za szczęście. Poza tym ich żony zabierały jednego do domu, aby „upewnić się”, że ich mężowie bezpiecznie i zdrowi wrócą z pełnego morza.

Czarne koty z biegiem czasu

Jednak ta pozytywna symbolika zmieniła się z czasem, zwłaszcza w średniowieczu w Europie. W tym czasie koty kojarzyły się z czarownicami. Wynikało to z ich nocnych nawyków. Szczególnie dotyczyło to czarnych kotów, ponieważ „czarownice” ubierały się na czarno. Niektórzy wierzyli nawet, że czarownice przemieniają się nocą w czarne koty, aby polować i czynić złe rzeczy. Jednak negatywność otaczająca koty nie jest niczym nowym. Zgodnie z tradycją hebrajską i babilońską koty były porównywane do węży i ​​były złe. W Walii i we Francji krążyła legenda o Cath Palug. To był potworny kot, który przerażał wszystkich mieszkańców wyspy Anglesey, dopóki król Artur go nie zabił.

Czarne koty i przesądy

Ludzie byli zachwyceni spojrzeniem czarnego kota, ponieważ wierzyli, że zwierzę potrafi ich oczarować. Jeśli ktoś miał czarnego kota, uważano go za satanistę lub kojarzono z czarami. Dlatego, gdy złapali, zarówno kot, jak i właściciel byli prześladowani. Niekiedy mordowano ich nawet przez spalenie na stosie. Według dokumentu z XIII wieku, „wszyscy ludzie, którzy witają czarnego kota w swoim domu, ryzykują skazaniem na stosie za uprawianie czarów”. Kościół katolicki dodał do tych prześladowań i w noce świętego Jana palili koty. W Stanach Zjednoczonych w mieście Salem czarne koty zostały schwytane podczas znanego „polowania na czarownice”. Stało się tak, ponieważ ludzie wierzyli, że kobiety mogą przemieniać się w czarne koty i dokonywać w nocy złych czynów bez rozpoznania, co było podobnym przekonaniem w Europie. W 1881 roku we Francji w paryskiej dzielnicy Montmartre zainaugurowano znany kabaret i odwiedzali go znani artyści, tacy jak Pablo Picasso. Nazwa zakładu brzmiała „Czarny Kot” – po francusku Le Chat Noir. Plakat reklamujący klub stał się sławny na całym świecie.

Nieprzerwany mit czarnych kotów

Przesądy istnieją od wielu lat. Ludzie zaczęli też wierzyć, że koty są nosicielami pewnych chorób. Jeśli czarny kot przetnie twoją drogę podczas pełni księżyca, oznacza to, że wybuchnie epidemia. We Włoszech panuje przekonanie, że jeśli kot wdrapie się do łóżka chorej osoby, wkrótce potem umrze. Chociaż wiele poglądów na temat czarnych kotów zaginęło z czasem, kultura popularna wciąż ma pewne namalowali negatywny obraz tego zwierzęcia. Na przykład czarne koty są zazwyczaj ostatnimi adoptowanymi w miocie. Ludzie wolą koty białe, brązowe lub perkalowe niż czarne z zielonymi lub żółtymi oczami. Wciąż są też ludzie, którzy, jeśli widzą przechodzącego przed nimi czarnego kota, robią trzy kroki do tyłu, aby uniknąć „przeklęcia”. Jednak jest też wiele osób, które nazwały swoją firmę imieniem czarnych kotów. W Buenos Aires, Korfu i Nantes istnieją kawiarnie pod tą nazwą. Te sklepy są otwarte dla publiczności od kilku lat. Kolejny powód, by sądzić, że te piękne zwierzęta wcale nie są przeklęte!