Błyskawica: charakterystyka, dieta i siedlisko

Błyskawice występują na całym świecie i są natychmiast rozpoznawalne dzięki ich bioluminescencyjnej poświacie. Ostatnia aktualizacja: 7 marca 2020 r. Błyskawice (lub świetliki) to stworzenia, które fascynowały ludzi od tysięcy lat. Mimo że istnieje kilka różnych gatunków świetlików, każdy z nich można rozpoznać po charakterystycznym luminescencyjnym odwłoku. Sklasyfikowane jako bezkręgowce, każdy gatunek ma swój odrębny wzór świetlny, którego używają w ramach swoich rytuałów godowych. W tym artykule dowiemy się bardziej szczegółowo o tych niesamowitych robakach.

Charakterystyka

Błyskawica to rodzaj chrząszcza z rzędu Coleoptera, blisko spokrewniony z biedronkami. W regionach o klimacie umiarkowanym na całym świecie żyje prawie 2000 różnych gatunków świetlików. Istnieje wiele kluczowych różnic między samcami i samicami, dlatego nie można uogólniać, jeśli chodzi o opisanie ich wielkości i kształtu. Samce piorunochronów wyrastają na w pełni rozwinięte owady, ze skrzydłami i dużym ciałem, podobnym kształtem do wielu innych chrząszczy. Samice nigdy nie osiągają tego etapu rozwoju,ponieważ przestają się rozwijać wkrótce po tym, jak przestają być larwami. Samice są znacznie mniejsze i u wielu gatunków nie mają skrzydeł. Łatwo je pomylić z kilkoma innymi gatunkami owadów żyjących w liściach i pniach drzew.

Błyskawice i bioluminescencja

Kluczową cechą wyróżniającą świetliki spośród innych owadów jest jasność ich odwłoków. Jest to znane jako bioluminescencja i jest cechą wspólną dla wszystkich świetlików. Ten świecący brzuch ma wiele różnych zastosowań. Jest używany głównie jako część rytuałów godowych i do odstraszania potencjalnych drapieżników. Innymi słowy, jest to mechanizm obronny podobny do tego obserwowanego u żab i innych jaskrawo ubarwionych zwierząt. Został zaprojektowany, aby powiedzieć drapieżnikom, że nie są apetyczne, a nawet mogą być trujące. Biolodzy wiedzą, jak pioruny wytwarzają to światło, ale nie wiedzą, jak je kontrolować, aby świeciło z przerwami. Wiadomo, że mają organy przeznaczone wyłącznie do tworzenia światła. Kiedy pobierają tlen, miesza się on z innymi substancjami, tworząc lucyferynę, która reaguje wytwarzając światło.

Siedlisko

Błyskawice to nocne owady, które żyją na całym świecie, z wyjątkiem chłodniejszych regionów, takich jak biegun północny i południowy oraz krajów w pobliżu koła podbiegunowego. W rzeczywistości preferują klimat umiarkowany i wilgotne. Dlatego często można je zobaczyć na bagnach i regionach leśnych. Mogą jednak również żyć nad brzegami rzek lub obszarów, w których jest dużo wody, podobnie jak motyle. Jeśli chodzi o proces rozrodczy, samice składają jaja, które wylęgają się w postaci larw. Mają tendencję do ukrywania się i żerowania w ciemnych, wilgotnych środowiskach, takich jak podziemne tunele lub gnijące pnie drzew. Tak więc najlepszymi miejscami do zobaczenia piorunów na wolności są lasy, tereny leśne i obszary z wodą w krajach o klimacie umiarkowanym. Im wyższa wilgotność i wyższa temperatura, tym większe prawdopodobieństwo znalezienia świetlików. Woda może być stojąca (jak na bagnach i stawach) lub płynąca (jak rzeki i strumienie). Jednak w ciągu ostatnich kilku lat naukowcy odkryli, że coraz trudniej jest dostrzec pioruny. Chociaż na pewno nie znają przyczyny ich zniknięcia, eksperci podejrzewają, że może to wynikać z wielu różnych przyczyn. Wylesianie i ludzkość wkraczająca do ich naturalnego środowiska mogą przyczynić się do spadku liczby. Inną przyczyną mogą być jednak odpady chemiczne wrzucane do warstw wodonośnych. Są to te same czynniki, które eksperci podejrzewają, że zagrażają pszczołom.

Świetliki – dieta

Świetliki żywią się głównie w fazie larwalnej. Samica składa jaja w ciemnym i wilgotnym miejscu, gdzie wysiadują przez trzy lub cztery dni. Następnie wylęgają się larwy. Żywią się robakami i ślimakami, które łapią za pomocą specjalnego płynu, który pozwala im sparaliżować i powoli trawić zdobycz. Kilka tygodni później larwy stają się dorosłe. W niektórych gatunkach dorosłe pioruny w ogóle nie żerują. Wygląda na to, że średnia długość życia świetlików jest tak krótka, że ​​są one w stanie przyjąć wystarczającą ilość energii, gdy są larwami, aby przeżyć resztę swojego dorosłego życia. Inne gatunki mogą jednak żywić się pyłkiem i nektarem. Błyskawice są jednymi z najbardziej znanych ze wszystkich owadów. Zniszczenie ich siedlisk powoduje gwałtowny spadek ich liczebności, niezależnie od tego, jak ważne są dla środowiska. Na szczęście niektóre kraje zaczęły dostrzegać ich znaczenie w ekosystemie, a nawet stworzyły rezerwaty świetlików, aby pomóc ustabilizować ich liczebność. Luciérnagas: características, alimentación y hábitat Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Olbrzymi paź: największy i najbardziej egzotyczny motyl Olbrzymi paź królowej lub papilio cresphontes jest niesamowitym motylem. Wygląda bardzo egzotycznie i występuje w dużych ilościach w Ameryce Północnej i Południowej...