Bazyliszek szypułkowy: pielęgnacja i charakterystyka

Bazyliszek z pióropuszem jest zwierzęciem tak imponującym swoim wyglądem, że jest inspiracją dla niezliczonych opowieści i bajek w ludowej lokalnej tradycji ludowej. Jednak ta jaszczurka to coś więcej niż mit czy zagadka. Ostatnia aktualizacja: 5 września 2019 r. Przenikliwe żółte oczy, które wyróżniają się szmaragdowozieloną skórzastą skórą, sprawiają, że bazyliszek z pióropuszem jest przerażającym i szanowanym stworzeniem. Ten gad jest niewątpliwie jedną z naturalnych zagadek lasu deszczowego. W dzisiejszym artykule chcielibyśmy opowiedzieć o tej jaszczurce wraz z jej charakterystyką i dietą. Anatomia bazyliszka z pióropuszem przypomina smoka. Piękno tego zwierzęcia zdecydowanie przyczynia się do legendy o fikcyjnej bestii gada. W końcu ma swoją nazwę. Najbardziej rozpowszechnionym mitem wokół tej bestii jest to, że jedno proste spojrzenie na nie może zmienić człowieka w kamień. Jednak są one szanowane dzisiaj i były przez wieki. Nawet w tej epoce istnieją pewne plemiona, które uważają, że bazyliszki z pióropuszami są magicznymi stworzeniami.

Jasne piękności

Bazyliszek zielony lub dwugrzebieniowy (Basiliscus plumifrons) otrzymuje swoją nazwę od greckiego słowa basilískos, co oznacza „mały król”, ze względu na ozdobę głowy, która jest dość podobna do korony. Ten gatunek jaszczurki jest niewątpliwie najpiękniejszym z czterech uznanych w rodzaju Basiliscus. Jego kolory to intensywne odcienie elektrycznej zieleni i zazwyczaj ma białe, żółte lub niebieskie plamki. Samiec Basiliscus plumifrons jest często ubrany w parę wysokich grzebienia czaszkowego i żagli kręgowych, które biegną wzdłuż jego ciała i ogona. To najbardziej uderzające stworzenie. Samica ma znacznie mniej okazały kształt i ma mniejszy grzebień czaszkowy. Jest mniejsza niż samiec. Dorosły rozmiar tego zwierzęcia wynosi około 24 do 30 cali. To około dwóch trzecich długości ich ogona.

Zwinność, charakterystyczna cecha

Bazyliszki są dość zwinne i wyposażone w długie paliczki zakończone ostrymi pazurami. Ta cecha pozwala im szybko wspinać się na drzewa. Tylne są wyrównane małymi łuskami skierowanymi w dół. To w zasadzie zwiększa powierzchnię ich „palucha” na powierzchni wody i pomaga im chodzić po wodzie. Zdolność do chodzenia i biegania po powierzchni wody jest jedną z najbardziej godnych uwagi cech bazyliszka z pióropuszem. Jest jednak również obecny w gatunkach ewolucji konwergentnej. Na przykład jaszczurki żaglowe Starego Świata z rodzaju Hydrosaurus. Dzięki tej umiejętności znamy je po angielsku jako jaszczurkę Jezusa Chrystusa.

Środowisko naturalne i rozmnażanie

Rodzaj Basiliscus występuje głównie w Ameryce Środkowej – od południowego Meksyku po północną Amerykę Południową. Bazyliszek dwugrzebieniowy zamieszkuje głównie obszar od Gwatemali po Kostarykę. Zwykle można je zobaczyć wzdłuż dużych dróg wodnych i przesmyków otoczonych bujnymi i gęstymi lasami. To na tych obszarach ich populacja jest największa. Można je jednak znaleźć w koronie drzewa na wysokości około 50 stóp. Dzieje się tak, ponieważ bazyliszek jest zazwyczaj zbyt odsłonięty w pobliżu wody, jeśli chodzi o polowanie lub ucieczkę przed zbliżającym się niebezpieczeństwem. Jeśli chodzi o rozmnażanie,ciężne samice przygotowują płytki rów, w którym składają do 20 jaj. Matka po prostu opuszcza jaja, a młode rodzą się z umiejętnością biegania, wspinania się i pływania.

Dieta dzikiej przyrody bazyliszka z pióropuszem

Szeroka gama pokarmów trafia do żołądków dzikich bazyliszków. Ich dieta składa się z ryb, żab, ptaków, a nawet innych jaszczurek. Obejmuje również bezkręgowce, takie jak krewetki, mrówki, chrząszcze, muchy, koniki polne, homary, świerszcze i raki. Jeśli chodzi o rośliny w ich dzikiej diecie, bazyliszki jedzą głównie nasiona, owoce, jagody i liście. Z tego powodu można powiedzieć, że zielone bazyliszki są wszystkożerne.

Dieta bazyliszka z pióropuszem w niewoli

W niewoli bazyliszek zjada głównie żywe owady. Owady te są bogate w białko i stanowią podstawę ich diety. Są również stosunkowo łatwe do strawienia. Wydaje się, że najbardziej lubią brązowe świerszcze, ale można je również karmić czarnymi świerszczami, karaluchami Dubia i konikami polnym. Jeśli chcesz trochę urozmaicić ich dietę, możesz karmić je innymi owadami z gatunku wapnia. Na przykład robaki mączne, robaki woskowe i odwodnione larwy much. Ważne jest, aby każdego ranka spryskiwać ich zbiornik wodą. Nie tylko po to, by zapewnić nawodnienie, ale także spróbować zasymulować środowisko tropikalne. Możesz również dodać pojemnik na wodę jako źródło wody pitnej.

Bazyliszek śliwkowy: suplementy diety

Aby zapewnić optymalne odżywianie i utrzymać bazyliszek w najlepszej formie, dodaj kilka suplementów diety. Mogą występować w postaci wapnia, witamin i minerałów i są powszechnie dostępne w postaci proszków. Powinieneś uzupełnić codzienną dietę bazyliszka w wapń. Posyp ją bezpośrednio na żywność. Możesz również dodać witaminy do codziennej diety młodych bazyliszków. Pamiętaj jednak, że dorośli będą ich potrzebować tylko co dwa dni. Każde „żywe jedzenie”, którym karmisz bazyliszka, powinno być również „naładowane” pokarmem dla owadów. Zasadniczo oznacza to, że musisz karmić te żywe pokarmy dietą bogatą w składniki odżywcze, zanim nakarmisz je bazyliszkiem. Niektórzy dostawcy żywej żywności oferują już załadowane opcje. Może Cię to zainteresować... Przeczytaj to w Moje zwierzęta Iguany nie mają wapnia i witamin Z powodu niezrównoważonej diety i brak kontaktu ze światłem słonecznym, legwanom brakuje wapnia i witamin, a my pokażemy Ci, jak o nie dbać.