6 egzotycznych gatunków inwazyjnych, o których powinieneś wiedzieć

Egzotyczne gatunki inwazyjne pokazują ludzkości, co może się stać, gdy zwierzęta i rośliny zostaną umieszczone w ekosystemie, do którego nie należą. Zazwyczaj gatunki te są przynoszone przez ludzi. Ostatnia aktualizacja: 02 października 2018 r. Te egzotyczne gatunki inwazyjne powodują brak równowagi w środowisku. Mogą również powodować wyginięcie innych zwierząt lub zagrożonych gatunków. Dlatego ważne jest, aby wiedzieć, jakim są gatunkiem. Chociaż w kilku krajach istnieją niesamowite historie o egzotycznych gatunkach inwazyjnych, takich jak króliki w Australii, powiemy Ci o najbardziej znanych gatunkach inwazyjnych w Hiszpanii:

Żółw z Florydy< /h2> Te żółwie, które pokazano na powyższym obrazku, należą do rodzaju Trachemys. Są powszechnym egzotycznym gatunkiem inwazyjnym, który jest popularnym zwierzęciem domowym dla wielu dzieci. Jednak wielu właścicieli tych żółwi spłukuje je w toalecie lub wypuszcza do rzek i parków. Zwykle dzieje się tak, gdy dziecko zmęczy się zwierzętami, a rodzice nie chcą brać na siebie odpowiedzialności. Te żółwie żyją ponad 20 lat i powiększają się,dlatego po pewnym czasie wiele osób nie chce ich w swoich domach. Stały się poważnym zagrożeniem dla hiszpańskich rzek i jezior, ponieważ wypierają żółwie błotne i są dość agresywne w stosunku do innych gatunków.

Papugi argentyńskie i kramer

Papuga Kramer (pokazana na zdjęciu poniżej) i papuga argentyńska to dwa z najczęstszych egzotycznych gatunków inwazyjnych w Hiszpanii i z łatwością przetrwają w Europie. Nieodpowiedzialni właściciele uwalniają je, gdy chcą się ich pozbyć lub czasami przypadkowo uciekają. Oba ptaki, które mają zielone ubarwienie, stanowią problem, zwłaszcza w miastach. Ogólnie sprawiają problemy z powodu hałasu, ekskrementów i gniazd, ponieważ żyją razem w koloniach setek ptaków. Stanowią też zagrożenie dla środowiska, co oburzyło grupy ekologiczne. W przypadku papugi Kramer, ptak ten pochodzi z Afryki i Azji Południowej. Po raz pierwszy pojawił się w Hiszpanii w 1971 roku. Obecnie duże ilości tego ptaka występują w miastach takich jak Barcelona, ​​Sewilla, Walencja, Madryt i Murcja. Jednak papuga argentyńska pochodzi z Ameryki Południowej, a jej duża populacja występuje w Katalonii, Murcji, Andaluzji, Galicji i Zamorze.

Ostrone i szopy

Ostronos i szop pracz to inne egzotyczne gatunki inwazyjne w Hiszpanii. Istnieją dowody na to, że liczba szopów pracz w Europie rośnie. Populacje Coati również się powiększają, z kilkoma znaczącymi grupami w Hiszpanii. Inwazja tych zwierząt miała również miejsce, ponieważ pierwotnie były używane jako zwierzęta domowe. Gdy zwierzęta rosną, stają się coraz bardziej niebezpieczne. Tak więc wielu nieodpowiedzialnych właścicieli je porzuca. Te zwierzęta całkiem dobrze przystosowały się do środowiska. Jednym z największych problemów tych zwierząt jest to, że są bardzo pewne siebie, dlatego atakują. Zwierzęta te przenoszą również choroby, takie jak wścieklizna. Podobnie zjadają jaja zagrożonych rodzimych ptaków.

norka amerykańska

Historia norek jest tragiczna: zostały one wywiezione w Europie dzięki przemysłowi futrzarskiemu, a działacze zajmujący się zwierzętami uwolnili je na wolność. Choć działacze zamierzali pomóc zwierzętom, to jednak znacząco wpłynęło to na norkę europejską. Najprawdopodobniej wyginą. Norka amerykańska odnosi większe sukcesy w rozszerzaniu swojego terytorium. Zmusza norki europejskie do opuszczenia swojego siedliska, co zmniejsza ich szanse na przeżycie. Eksperci szacują, że w Hiszpanii pozostało tylko 500 norek europejskich.

Problem egzotycznych gatunków inwazyjnych

Wiele gatunków po uwolnieniu jest uznawanych za inwazyjne. Z biegiem lat odkrywane są kolejne gatunki inwazyjne. Dlategoważne jest, aby zachować ostrożność i odpowiedzialność w stosunku do egzotycznych zwierząt domowych, ponieważ mogą one stać się gatunkami inwazyjnymi, jeśli zostaną wypuszczone na wolność. Egzotyczne gatunki inwazyjne są dobrym przykładem tego, dlaczego być egzotycznym zwierzęciem domowym właściciel ponosi dużą odpowiedzialność. Nie tylko za dobro zwierząt, ale także za dobro dzikich zwierząt w okolicy.