Wiosłonos

Klasyfikacja naukowa Wiosłonosa

Królestwo
Zwierzęta
Typ
Strunowce
Gromada
Promieniopłetwe
Rząd
Jesiortokształtne
Rodzina
Wiosłonosowate
Rodzaj
Polyodon
Nazwa naukowa
Polyodon spathula

Stan ochrony wiosłonosów

  • Narażone

Lokalizacje wiosłonosów

  • Azja
  • Ameryka Północna

Wiosłonos Fakty

Pożywienie
Zooplankton
Ciekawostka
Wiosłonosy istniały od kredy
Największe zagrożenie
Ludzie
Najbardziej charakterystyczna cecha
Długi, przypominający wiosło pysk
Inne imię (imiona)
Wiosłonos Mississippi, Warzęcha
Okres ciąży
7 dni
Lokalizacja
Dorzecze rzeki Missisipi, jezioro Erie
Siedlisko
Rzeki
Drapieżniki
Minogi
Dieta
Mięsożerne
Typ
Ryba
Nazwa zwyczajowa
Wiosłonos
Liczba Gatunku
1

Właściwości fizyczne wiosłonosa

Kolor
  • Szara
  • Zielona
Typ karnacji
Gładka
Długość życia
30 lat
Waga
3kg
Długość
Około 149 cm

Obrazy wiosłonosów

Przejrzyj wszystkie nasze obrazy wiosłonosów w galerii.

Zobacz wszystkie obrazy wiosłonosów !

Szukaj

Wiosłonos, znany również jako wiosłonos amerykański, wiosłonos Mississippi i warzęcha, to ryba słodkowodna występująca głównie w otwartych wodach dorzecza Mississippi.
Wraz z wiosłonosem chińskim był to jeden z zaledwie dwóch istniejących gatunków wiosłonosa na świecie. Jednak w 2020 roku wiosłonos chiński uznano za wymarły, pozostawiając wiosłonosa amerykańskiego jako jedynego gatunku na świecie.

5 niesamowitych faktów o wiosłonosie!

  • Filtry-karmniki
    : pomimo swoich dużych rozmiarów, te ryby odżywiają się filtrem, żyjąc prawie całkowicie z zooplanktonu, który konsumuje, otwierając szeroko swoje duże usta i filtrując pożywienie z wody przez grabie skrzelowe.
  • Kawior
    : ikrę wiosłonosa można przetwarzać na kawior, który jest podobny pod względem koloru, tekstury, wielkości i smaku do kawioru produkowanego z ikry jesiotra z Morza Kaspijskiego; spowodowało to przełowienie gatunku do czasu wprowadzenia ograniczeń.
  • Jeden pozostały gatunek
    : Niestety, wiosłonos chiński – nazywany „pandą Jangcy” – został uznany za wymarły w 2020 roku; ostatnia potwierdzona obserwacja gatunku miała miejsce w 2003 roku.
  • Elektrorecepcja
    : wiosłonosy używają elektroreceptorów na swoich mównicach – ich spiczastych, przypominających wiosła pyskach – w celu wykrycia ofiary i polegają na tej metodzie znacznie bardziej niż wzrok.
  • Ryby prymitywne
    : ponieważ od wczesnej kredy, czyli mniej więcej 120 do 125 milionów lat temu, przeszły kilka zmian, wiosłonosy są uważane za ryby prymitywne .

Klasyfikacja wiosłonosa i nazwa naukowa

Ryby te należą do rzędu Acipenseriformes, który obejmuje jesiotry, i do rodziny Polyodontidae. Wiosłonos amerykański, jedyny zachowany gatunek wiosłonosa, należy do rodzaju Polyodon, a jego nazwa naukowa to Polyodon spathula. Wiosłonos chiński, którego wymarły około 2005 r. Uznano za wymarły, należał do rodzaju Psephurus; jego nazwa naukowa brzmiała Psephurus gladius.

W sumie wiadomo, że istniało sześć gatunków wiosłonosów. Cztery z nich są znane tylko z zapisu kopalnego; trzy z tych gatunków pochodziły z Ameryki Północnej, a jeden z Chin.Wiosłonos chiński niedawno wymarł, a wiosłonos amerykański jest jedynym istniejącym gatunkiem.

Pod względem etymologii termin Polyodon pochodzi z języka greckiego i oznacza „wiele zębów”. Termin spathula pochodzi od słowa łopatka i opisuje kształt przypominającej wiosło trybuny tego stworzenia.

Gatunek wiosłonosa

Jedynym istniejącym gatunkiem jest wiosłonos amerykański, P. spathula. Więcej informacji na temat tego gatunku znajduje się w kolejnych rozdziałach.

Do niedawna na świecie pozostał jeszcze jeden gatunek wiosłonosa – wiosłonos chiński P. gladius. Wiosłonos chiński – endemiczny dla dorzecza rzeki Jangcy – był większy niż gatunek amerykański. Średnio miał około 10 stóp długości. Gatunek może osiągnąć rozmiary do 23 stóp długości i do 1000 funtów, co czyni go jednym z największych gatunków ryb słodkowodnych na świecie. Największy okaz, jaki kiedykolwiek złowiono, mierzył rekordową długość 9,8 stopy i ważył 661,4 funta.

Wiosłonos chiński różnił się również znacznie od swojego amerykańskiego odpowiednika tym, że był bardzo drapieżnym rybożercą, co oznacza, że ​​żył prawie całkowicie z ryb. Z kolei gatunek amerykański jest filtrem odżywiającym się prawie wyłącznie z zooplanktonu.

Wygląd wiosłonosa

Krewny jesiotra, wiosłonos amerykański – odtąd nazywany po prostu wiosłonosem. wiosłonos – to archaiczna ryba słodkowodna o chrzęstnym szkielecie. Jego gładka skóra jest zazwyczaj szara lub zielona, ​​a ryba osiąga średni rozmiar około 5 stóp długości i około 60 funtów. Jednak niektóre wiosłonosy mogą osiągać średnio 7,2 stopy długości i do 200 funtów.

Największy odnotowany wiosłonos, złowiony w Iowa w 1916 roku, mierzył 7,1 stopy długości, miał obwód ok. 45,5 cala i ważyło ponad 198 funtów.

Te prymitywne ryby mają małe, słabo rozwinięte oczy, szerokie usta i duże, przypominające wiosła pysk. Technicznie znany jako mównica, pysk jest w rzeczywistości przedłużeniem czaszki. Jego ampułka, czyli komórki rzęsate, zawiera elektroreceptory, które mogą wykrywać pola elektryczne sygnalizujące obecność ofiary – zazwyczaj zooplanktonu.

W rzeczywistości receptory te są wystarczająco czułe, aby wykryć indywidualne ruchy przydatków zooplanktonu, co pozwala im skuteczniej polować na zdobycz. Mają również pory czuciowe na powierzchni mniej więcej połowy ich ciała, które również pomagają nadrobić słaby wzrok.

Rozmieszczenie wiosłonosa, populacja i siedlisko

Jak wspomniano wcześniej, wiosłonos chiński uznano za wymarły w 2020 r. W 1996 r. IUCN sklasyfikował go jako krytycznie zagrożony; ostatnia potwierdzona obserwacja miała miejsce w 2003 r. i uważa się, że zniknęła w latach 2005–2010. Przełowienie w latach 70. uszczupliło jego populacje, przy czym odławia się ponad 25 ton rocznie. Rozwój tamy Gezhouba w 1981 r. Podzielił ich populacje na pół, zaburzając wzorce migracji i przerywając rozmnażanie się w górnym biegu rzeki.

Wiosłonos amerykański nie jest oczywisty. Gatunek został sklasyfikowany jako wrażliwy przez IUCN od 2004 roku; jego populacja zmniejszyła się z różnych powodów, a gatunek został wytępiony z poprzednich siedlisk w Nowym Jorku, Maryland, Pensylwanii, jeziorze Huron i Ontario w Kanadzie.

Międzynarodowy handel tymi rybami jest ograniczony od 1992 roku Kłusownictwo tego gatunku nasiliło się w latach 80. XX wieku, kiedy embargo handlowe nałożone na Iran ograniczyło import kawioru bieługi z Morza Kaspijskiego.

Popyt na alternatywy – mianowicie kawior z ikry wiosłonosa i jesiotra – gwałtownie wzrósł, zagrażając populacjom. Gatunek ten jest również zagrożony inwazją omułka zebra, gatunku inwazyjnego, w rzece Missisipi. Podobnie jak wiosłonos, małże zebry odżywiają się filtrem. Szybko wyczerpali dostępne poziomy zooplanktonu, powodując spadek populacji wiosłonosów. Obecnie na poziomie stanowym i federalnym obowiązują różne środki ochrony, a gatunek jest również chroniony na mocy ustawy CITES.

Obecnie zasięg występowania wiosłonosa amerykańskiego występuje głównie w dorzeczu rzeki Mississippi w 22 stanach USA. . Występują od Nowego Jorku po Montanę i na południe do Zatoki Meksykańskiej. Ich siedliska składają się głównie ze średnich i dużych rzek, jezior cofkowych i zalewowych.

Wiosłonos Drapieżniki i zdobycz

Co je wiosłonos?

Dzięki swoim rozmiarom, na wolności te ryby napotykają na kilka drapieżników. Jednak pasożytują na nich minogi. Pojedynczy minóg zazwyczaj rani tylko rybę. Czasami jednak kilka minogów przyczepia się do wiosłonosa na raz, zwykle go zabijając.

Co je wiosłonos?

Ryby te żerują głównie na zooplanktonie, zjadając je poprzez filtrowanie. Wiadomo jednak, że czasami zjadają małe owady i ich larwy oraz małe ryby.

Rozmnażanie i długość życia wiosłonosa

Wiosłonos amerykański to długowieczna ryba o średniej długości życia około 30 lat. Dojrzałość płciową osiągają dopiero w późniejszym okresie życia. Samice osiągają dojrzałość płciową średnio w wieku od 7 do 10 lat; niektóre dopiero w wieku od 16 do 18 lat. Samce zazwyczaj osiągają dojrzałość płciową w wieku około 7 lat, ale niektóre dopiero w wieku 9–10 lat.

Ryby te rozmnażają się późną wiosną. Warunki muszą być dokładnie odpowiednie; jeśli takie rzeczy jak temperatura, przepływ wody i dostępność podłoża żwirowego nie są optymalne, mogą w ogóle nie odradzać się. Uważa się, że samice rozmnażają się co drugi lub trzeci rok, podczas gdy samce co roku lub co dwa lata.

Ryby te migrują w górę rzeki, aby odbyć tarło. Ich dokładny zasięg migracji jest niejasny, ale wiadomo, że pokonują ponad 2000 mil w systemie rzecznym. Jako tarlice rozgłoszeniowe lub masowe tarła samice wypuszczają swoje jaja na nagi żwir i skały; w tym samym czasie samce uwalniają plemniki.

Zapłodnienie odbywa się zewnętrznie, a adhezyjne jaja przyczepiają się do kamienistego podłoża. Średni czas inkubacji wynosi około siedmiu dni. Młode są następnie zamiatane w dół rzeki, aby rozwinąć się w głębokich stawach słodkowodnych.

Wiosłonos w wędkowaniu i gotowaniu

Jak wspomniano wcześniej, ikra wiosłonosa jest często przetwarzana na kawior. Jeśli chodzi o miąższ, konsystencja przypomina suma, a smak miecznika. Jednak ze względu na ograniczenia w odławianiu tych ryb nie są one powszechnie spożywane. Jako odżywiacze z filtrem nie biorą przynęt ani przynęt – jedyną techniką, która sprawdza się podczas łowienia tego gatunku jest zaczepianie.

Mimo to wiosłonos jest popularną rybą łowną, a połowy tego gatunku są dozwolone w następujących stanach: Arkansas, Illinois, Indiana, Iowa, Kansas, Mississippi, Missouri, Montana, Nebraska, Północna Dakota, Oklahoma, Południowa Dakota i Tennessee.

Wyświetl wszystkie 50 zwierząt, których nazwy rozpoczynają się na literę P

Często zadawane pytania na temat wiosłonosa

Co to jest wiosłonos?
Wiosłonos to prymitywna ryba słodkowodna, która występuje endemicznie w dorzeczu Missisipi.

Co jedzą wiosłonos?
Wiosłonos amerykański jest karmiący i utrzymuje się prawie całkowicie poza zooplanktonem. Jednak czasami zjada małe owady, larwy owadów i małe ryby.

Czy możesz jeść wiosłonosa?
Ludzie czasami jedzą wiosłonosa; ich smak podobny jest do smaku miecznika. Jednak ograniczenia dotyczące tego wrażliwego gatunku sprawiają, że jest on dość niepopularny w kuchni.

Czy łowienie wiosłonosów jest legalne?
Połowy wiosłonosów są dozwolone w 13 stanach . Jednak w większości przypadków dozwolone są tylko połowywiosłonosa .

Ile wiosłonosów zostało na świecie?
Szacunki dotyczące populacji wiosłonosa nie są dostępne. Jednak jedyny zachowany gatunek, wiosłonos amerykański, jest wymieniony jako wrażliwy przez IUCN.

Do jakiego królestwa należy wiosłonos?
Wiosłonos należy do Królestwa Animalia.

Do jakiego gromady należy wiosłonos?
Wiosłonos należy do gromady Gromada.

Co klasa do której należy wiosłonos?
Wiosłonos należy do klasy Actinopterygii.

Do jakiej rodziny należy wiosłonos?
Wiosłonos należy do rodziny Wiosłonosowatych.

Do jakiego rzędu należy wiosłonos?
Wiosłonos należy do rzędu Acipenseriformes.

Jaki rodzaj pokrycia mają wiosłonosy?
Wiosłonosy są pokryte gładką skórą.

W jakim typie siedliska żyją wiosłonosy?
Wiosłonos żyją w rzekach.

Jakie są niektóre drapieżniki wiosłonosa?
Do drapieżników wiosłonosa należą minogi.

 Jaka jest żywotność wiosłonosa?
Wiosłonos może żyć 30 lat.

Ile występuje wiosłonos?
Jest 1 gatunek wiosłonosa.

Ile występuje wiosłonos?
Jest 1 gatunek wiosłonosa.

Co wyróżnia wiosłonosa?
Wiosłonos ma długi, podobny do wiosła pysk.

Ile Wiosłonos jest tam?
Jest 1 gatunek wiosłonosa.

Jaka jest inna nazwa wiosłonosa?
Wiosłonos jest również nazywany wiosłonosem Mississippi lub wiosłonosem.

Co jest ciekawego na temat wiosłonosa?
Wiosłonos istnieje od kredy .