Świnka morska

Świnka morska inaczej kawia domowa gatunek udomowiony gryzonia z rodziny kawiowatych. Została udomowiona przez południowoamerykańskich Indian. Wykorzystywana głównie do celów kulinarnych. Zwierzę to hodowane jest hobbystycznie.

Klasyfikacja naukowa świnki morskiej

Królestwo
Zwierzęta
Typ
Strunowce
Gromada
Ssaki
Rząd
Gryzonie
Rodzina
Kawiowate
Rodzaj
Kawia
Nazwa naukowa
Cavia

Stan ochrony świnki morskiej

  • Najmniejsza troska

Obszar występowania świnki morskiej

  • Ameryka Południowa

Fakty o śwince morskiej

Pożywienie
Trawa, nasiona, kwiaty
Zachowanie w grupie
Żyje w stadzie
Ciekawostka
Komunikuje się za pomocą ćwierkania, pisków i bekania
Szacowana populacja
Nieznana
Największe zagrożenie
Utrata siedliska i polowanie
Najbardziej charakterystyczna cecha
Cztery duże przednie zęby
Siedlisko
Łąka i zbocze gór
Dieta
Roślinożerna
Średnia wielkość miotu
4
Styl życia
Dzienny
Liczba gatunków
5
Lokalizacja
Ameryka Południowa
Grupa
Ssak

Charakterystyka fizyczna świnki morskiej

Kolor
  • Brązowy
  • Szary
  • Czarny
  • Biały
  • Pomarańczowy
Rodzaj skóry
Futro
Prędkość maksymalna
5,5 km/h
Długość życia
3 – 8 lat
Waga
0,5 kg – 1,5 kg
Długość
20 cm – 40 cm (8 cali – 16 cali)
Wiek dojrzałości płciowej
3 miesiące
Wiek odstawienia od piersi
3 tygodnie

Klasyfikacja i ewolucja świnki morskiej

Świnka morska (znana również jako Cavy) to mały gatunek gryzonia, który zamieszkuje środkowe Andy w Ameryce Południowej. W Gujanie występuje na wolności. Udomowiona przez człowieka od ponad 3000 lat.

Ma krótkie tęgie ciało. To źródło pożywienia. Jeden z najpopularniejszych gryzoni domowych. Selektywnie hodowana jako domowe zwierzę.

Ma bardzo spokojną naturę dlatego jest ulubionym zwierzęciem dzieci. Obecnie istnieje pięć gatunków świnki morskiej występującej na wolności i czternaście różnych ras domowej świnki morskiej hodowanej na całym świecie.

Anatomia i wygląd świnki morskiej

Świnka morska ma bardzo charakterystyczny wygląd z małym, grubym ciałem bez ogona i dużą głową z dużym i czujnym okiem. Ma mocne , krótkie nogi z czterema palcami na przedniej stopie. Wszystkie z ostrym pazurem, które pomaga jej kopać i szperać na wolności.

Podobnie jak inny gatunek gryzonia, świnka morska ma wyjątkowy zmysł węchu i słuchu, który w połączeniu z długim wąsem daje możliwość skuteczniej wykrywać drapieżnika. Świnka morska ma długie grube futro, które jest szare, brązowe lub czarne.

Domową świnkę morską można jednak znaleźć w wielu różnych kolorach, z różną długością i gładkością włosa. Jedną z najbardziej charakterystycznych cech świnki morskiej (a właściwie wszystkich gryzoni w porównaniu z innym gatunkiem ssaka) ma dużego siekacza z przodu pyska. Ząb ten jest długi, zakrzywiony i stale rośnie. Grzbiet zęba jest stale ostry, gdyż przy ciągłym obgryzaniu ostrzy go sobie.

Rozmieszczenie i siedlisko świnki morskiej

Świnka morska występuje w różnym siedlisku w całym paśmie górskim Andów Środkowych w Ameryce Południowej, od Kolumbii na północy po południową Argentynę, z wyjątkiem bardziej tropikalnych regionów dorzecza Amazonki. Woli łąkę, bagno i skaliste zbocze na obszarze z dużą ilością roślinności.

Świnka morska występuje również w regionie o różnej wysokości, od 300 do 3000 metrów nad poziomem morza. Chociaż potrafi kopać własną norę, świnka morska często woli przenosić się do opuszczonej nory wykopanej przez innego małego ssaka lubi też przebywać w skalistej szczelinie na zboczu wzgórza.

Zachowanie i styl życia świnki morskiej

Świnka morska to zwierzę domowe, które jest najbardziej aktywne o świcie i zmierzchu.  Jest bardzo towarzyska, mieszka w małych grupach do 10 osób. Świnka morska ma ugruntowaną hierarchię w grupie. W grupie rządzi jeden samiec albo samica. Samica i samiec, prowadzą rywalizację o przywództwo w grupie, ich walka może nawet doprowadzić do śmierci.

Świnka morska jest bardzo głośna, komunikuje się ze sobą za pomocą szerokiego zakresu wokalizacji, w tym ćwierkania, pisku lub bulgotania. Pokazuje tym podekscytowanie lubi ostrzec innych o zbliżającym się niebezpieczeństwie.

Wiadomo również, że komunikuje się za pomocą węchu, wydzielając zapachy przez gruczoły zapachowe na inne ciało. Ssak ten osiedla się w norze blisko dobrego źródła pożywienia wraz ze swoją małą grupką, ale często ma swoje własne gniazdo , w której śpi i chowa się.

Świnka morska jako zwierzę domowe

Gryzoń ten to fajne zwierzę ma zabawny, towarzyski charakter. Żyje też przez kilka lat, dłużej od innego gryzonia. Zwierzę to jest bardzo głośne i używa swojego głosu, aby wyrazić swoją osobowość.

Jest doskonałym pierwszym zwierzakiem dla dziecka, ponieważ jest zabawne i nie wymaga specjalistycznej opieki.

Jeśli rozważasz mieć tego ssaka zapoznaj się z poradnikiem jak dbać o zdrowie i rozrywkę by zwierze to było szczęśliwe.

Rozmnażanie i cykle życiowy świnki morskiej

Świnka morska jest w stanie rozmnażać się w wieku około trzech miesięcy.Na wolności nie ma wyraźnego sezonu lęgowego, ponieważ wiadomo, że rodzi młode przez cały rok, ale mniej rodzi się w chłodniejszych miesiącach zimowych. Po stosunkowo długim okresie ciąży, trwającym od 58 do 72 dni, samica świnki morskiej (zwana maciorą) rodzi aż 13 młodych, chociaż średnia na wolności jest bliżej trzech lub czterech.

Młode tego ssaka jest bardzo dobrze rozwinięte po urodzeniu w przeciwieństwie do innego gatunku gryzonia rodzi się z długim futrem. Pije mleko matki przez pierwsze 21 dni, ale pod koniec pierwszego tygodnia jest w stanie rozpocząć samodzielny wypas. W ciągu roku samica tego gryzonia może urodzić do pięciu miotów, których żywotność na wolności wynosi od trzech do czterech lat.

Wiadomo, że to zwierzę domowe żyje znacznie dłużej niż ich dziki odpowiednik. Zwykle osiąga wiek do 6 lat, chociaż niektóry z nich żyje nawet dłużej. Najstarszy zarejestrowany ssak ma 15 lat.

Dieta i zdobycz świnki morskiej

Zwierzę to jest roślinożerne, co oznacza, że ​​je tylko roślinę, ma tam wszystkie składniki potrzebne do życia trawa, liść, nasiono, kora i kwiat stanowi większość jej pożywienia na stoku góry w Ameryce Południowej. Zwierzę to nieustannie podjada, lecz nie je dużej ilości pożywienia za jednym razem. Robi to głównie o zmroku, kiedy wokół jest mniej drapieżnika.

Ma dobrze wydeptaną ścieżkę w norze której używa, aby dostać się do pożywienia. Naturalna dieta tego gryzonia jest bardzo bogata w witaminę C. Oprócz trawy, siana i warzywa zwierzę to jest karmione sztuczną bryłką która zawiera dużo składników odżywczych potrzebnych do zdrowego życia.

Drapieżnik i zagrożenie dla świnki morskiej

Ze względu na niewielki rozmiar i słabą możliwość obrony gryzoń ten jest łatwą ofiarą innego drapieżnika. Łasica i ptak drapieżny jest głównym drapieżnikiem tego gryzonia, oraz pies i kot.

Zwierzę to łatwo przystosowuje się do środowiska. Jest łapana przez człowieka do celów hodowlanych. Wiadomo również, że ta populacja może być dotknięta chorobą zarażoną przez innego ssaka.

Świnka morska cecha charakterystyczna

Zwierzę to znane jest z zachowania zwanego „popcorningiem”, gdy jest podekscytowane. Potrafi wyskoczyć w powietrze podczas biegu i szybko zawrócić, aby ponownie skoczyć z podekscytowania. Co dziwne, gryzoń ten bardzo rzadko zamyka oko, nawet gdy śpi.

Jest to cecha ochronna tego gryzonia, pozwala mu to zachować jak największą czujność przez cały czas. Co ciekawe, dowiedziono że ssak ten był używany przez lekarza do wykrywania chorób u człowieka. Umieszczano takie zwierzę na osobie chorej,
a cichy pisk w odpowiedniej części ciała człowieka pokazywał w którym miejscu dana osoba jest chora.

Relacje świnki morskiej z ludźmi

Ze względu na jej mały rozmiar i łatwość utrzymania, ssak ten był hodowany przez miejscową ludność od tysięcy lat. Jego spokojna i potulna natura sprawiła, że ​​stał się jednym z najczęściej trzymanych zwierząt domowych na całym świecie, a dzięki selektywnej hodowli można ją teraz znaleźć w szerokiej gamie rozmiarów i kolorów.

Stała się ona ulubieńcem zwierzęcia domowego dla dziecka poprzez niezwykle przyjacielski i towarzyski charakter jaki ma. Jej spokojna natura doprowadziła do tego, ze znalazła zastosowanie w laboratorium. Służy między innymi do eksperymentu medycznego stosowanego przez człowieka.

Świnka morska a pasożyt

Na zwierzęciu tym pojawiają się pasożyty takie jak wszoła, roztocze, kleszcz, nicień i przywar.

Można spotkać też świerzbowca. Niepodjęcie leczenia świerzbowca może doprowadzić to zwierzę do śmierci. Dlatego tak ważna jest higiena i systematyczna wizyta u weterynarza,

Stan ochrony i życie świnki morskiej w dzisiejszych czasach

Obecnie cztery z pięciu gatunków tego zwierzęcia znaleziono w całej Ameryce Południowej jest wymieniona przez IUCN jako zwierzę, co do którego nie ma obaw o wyginięcie na wolności w najbliższej przyszłości.Pomimo malejącej liczbie populacji w określonych regionach, jej zdolność do rozmnażania się jest dobra i powoli stabilnie zwiększa się ilość populacyjna tego gryzonia.

Wyjątkiem jest gryzoń Santa Catarina, gdzie występuje w jednym obszarze Brazylii.Ponieważ przypuszcza się, że tylko 42 osobniki pozostają na wolności i tylko na jednym małym obszarze, zostały one wymienione jako krytycznie zagrożone w swoim środowisku naturalnym.

Kaprofagiia u świnki morskiej

Zwierzę to wykazuje skłonność do koprofagii i w ciągu dnia je swoje własne odchody. Przeżuwa te granulki kału bezpośrednio ze swojego odbytu.

Uzupełnia tym samym swoje składniki odżywcze zaopatruje organizm w witaminę B i białko. Zjadając swój własny kał uzupełnia również swoją florę bakteryjną. Nie należy powstrzymywać zwierzęcia od tej czynności, bo mogłoby to skutkować utratą masy ciała i zaburzeniami trawiennymi.

Hodowla świnki morskiej

Ssak ten sprawdza się w hodowli hobbystycznej. Nie ma z nim żadnego problemu nie gryzie nie drapie, jest ułożona i nie jest agresywna.

Gdy się ją przestraszy może być płochliwa i uciekać. Wtedy chowa się w zakamarkach i bardzo szybko się przemieszcza. Ssak ten nie jest samotnikiem jest to zwierzę społeczne, dobrze utrzymuje wież ze stadem.

Warunki hodowlane świnki morskiej

Jeśli chcemy hodować tego gryzonia to musimy mu zapewnić dużo przestrzeni, gdyż jest to zwierzę bardzo żywotne. Powinna to być duża klatka o wymiarach 60 cm x 80 cm x 50 cm. W środku klatki można umieścić domek dla tego gryzonia z takim otworem aby zwierzę to mogło swobodnie wejść do środka.

Trzeba umiejętnie zabezpieczyć urządzenia elektryczne i przewody przed przegryzieniem.

Musi być też odpowiedni pojemnik na wodę i miseczka do jedzenia. Miskę i pojemnik należy co jakiś czas dezynfekować. Na podłodze klatki powinna być ściółka aby umożliwiła wsiąkanie moczu. Podłoże należy wymieniać codziennie.

Klatka ta nie musi być wysoka gdyż ssak ten nie umie skakać. Temperatura w klatce to od 18 do 26 stopni celcjusza. Karma dla tego ssaka nie może być stara ani wysuszona powinna być dobrze rozdrobniona.

Świnka morska w kulturze

Gryzoń ten przedstawiony jest na obrazie z 1580 roku. Stojąca pośrodku dziewczynka trzyma na ręce tego gryzonia. Autor obrazu nie jest znany. Obraz można zobaczyć w National Portrait Gallery w Londynie.

W kaplicy archikatedry w Cuzco znajduje się XVII-wieczny obraz Marcosa Zapaty przedstawiający Ostatnią Wieczerzę. Na stole widoczny jest półmisek z pieczonym gryzoniem.

Czeski prozaik Ludvík Vaculík opublikował satyrę polityczną na temat zepsucia jakiemu podlega społeczeństwo żyjące w tamtym systemie totalitarnym.

Nowela nosząca tytuł „Morčata” (Świnki morskie), to jedna z najwnikliwszych publikacji literackich analizujących życie społeczne w Czechosłowacji. Satyra została przetłumaczona na wiele języków. Zdobyła też nagrodę wydawnictwa Penguin Books.

Świnka morska w kosmosie

9 marca 1961 roku, wystrzelono Korabl-Sputnik 4 – jeden z prototypowych statków kosmicznych typu Wostok. Na jego pokładzie – oprócz psa, kilku myszy i manekina – znalazła się świnka morska.

Po wykonaniu jednego okrążenia wokół Ziemi zwierzęta wylądowały bezpiecznie.

Obrzędowość świnki morskiej

W Ameryce Południowej zwierzę to hodowane jest w celach kulinarnych związanych z obrzędami, uroczystościami rodzinnymi itp.

Celebrowanie jedzenia tego ssaka symbolizuje rożne aspekty życia np. społecznego czy kulturalnego. Ta obrzędowość jest celebrowana do dnia dzisiejszego i podtrzymywana przez ekwadorskich emigrantów którzy osiedlili się w U.S.A.

Świnka morska a badania laboratoryjne

Ssak ten jest wykorzystywany do badań laboratoryjnych w leczeniu chorób słuchu i nowotworu, choroby Alzheimera czy grypy a nawet miażdżycy.

Wykorzystywany do licznych badań z zakresu między innymi: neurologii, kardiologii, fizjologii czy toksykologii oraz badań behawioralnych.

Podsumowanie o śwince morskiej

Świnka morska to bardzo popularne zwierzę hodowlane jest bardo aktywna, szybka, pełna życia, bardzo towarzyska i przyjacielska.

Kupowana szczególnie dla małych dzieci. To przyjazne zwierzę nie powinno być tak wykorzystywane na masową skale w celu kulinarnym i laboratoryjnym jak to się dzieje. Przywróćmy jej należyte miejsce aby w większości stała się znów zwierzęciem hodowlanym.

Świnka morska FAQ (często zadawane pytania)

Czy zwierzę to jest roślinożercą, mięsożercą czy wszystkożerne?

Ten ssak to roślinożerca, co oznacza, że ​​je rośliny.

Do jakiego Królestwa należy ten gryzoń ?

Gryzoń ten należy do Królestwa zwierząt.

Do jakiego Typu należy ten ssak ?

Ten ssak należy do Typu strunowce.

Do jakiej Gromady należy to zwierzę ?

Zwierzę to należy do Gromady ssaki.

Do jakiej Rodziny należy ten gryzoń ?

Gryzoń ten należy do Rodziny kawiowate.

Do jakiego Rzędu należy to zwierze domowe ?

Zwierze to należy do Rzędu gryzonie.

Jaki rodzaj okrycia ma ten ssak ?

Ssak ten ma futro.

Do jakiego Rodzaju należy świnka morska?

Gryzoń ten należy do Rodzaju kawia.

Gdzie mieszka ten ssak ?

Ssak ten żyje w Ameryce Południowej.

W jakim typie siedliska żyje ten gryzoń ?

Gryzoń ten żyje na łące i zboczu góry.

Jaki jest drapieżnik tego ssaka ?

Do drapieżnika należy łasica, ptak drapieżny i pies.

Ile młodych ma to zwierzę.

Średnia liczba młodych to 4.

Co jest ciekawego o tym gryzoniu ?

Gryzonia tego można znaleźć w naturze w Andach!

Jaka jest Naukowa nazwa świnki morskiej?

Naukowa nazwa świnki morskiej to Cavia porcellus.

Jak długo żyje to zwierzę?

Może żyć od 3 do 8 lat.

Ile jest gatunków tego ssaka?

Jest 5 gatunków tego ssaka.

Jakie jest największe zagrożenie dla tego gryzonia?

Największym zagrożeniem dla tego gryzonia jest utrata siedliska i polowanie.

Jakie jest inne imię dla świnki morskiej?

Świnka morska jest również nazywana małą świnką.

Ile tego gryzonia zostało na świecie?

Wielkość populacji tego gryzonia jest nieznana.

Jak szybko biega ten ssak ?

Ssak ten może podróżować z prędkością do 5,5 mili na godzinę.