Jakie jest pochodzenie kota perskiego?

Pochodzenie kotów perskich sięga XVII wieku w Persji – dzisiejszym Iranie. Ludzie następnie wprowadzali je do Europy i Ameryki.

Ostatnia aktualizacja: 13 kwietnia 2021

Kot perski jest niewątpliwą rasą wśród kotów domowych ze względu na obfite futro i szeroką, spłaszczoną twarz. Nie znamy dokładnej daty pojawienia się tego rodzaju kota, ale niektóre zapisy wskazują, że jest dość stary.
Krzyżowanie z kotami angorskimi miało wiele wspólnego z powstaniem rasy, jaką znamy dzisiaj, ponieważ oba mają długie, proste futro. Pochodziły ze starożytnej Persji, stąd ich nazwa, a później zostały wprowadzone w Europie i Ameryce. Obecnie te koty są popularne na całym świecie.

Charakterystyka kotów perskich

Koty tej rasy są zazwyczaj średnich lub dużych rozmiarów i ważą od 7 do 11 funtów, chociaż mogą być cięższe. Puszyste futerko sprawia, że ​​wyglądają na większe niż są w rzeczywistości. Najbardziej charakterystyczną cechą tych kotów jest ich okrągła, szeroka głowa brachycefaliczna, duże czoło i wydatne kości policzkowe.

Ich oczy są również duże, okrągłe i szeroko rozstawione, jaskrawo zabarwione (niebieskie, zielone, orzechowe lub heterochromatyczne). Nos jest mały i płaski, a uszy małe, okrągłe i pokryte sierścią.
Włosy kota perskiego są długie i jedwabiste i mogą mieć różne kolory i wzory, takie jak dwukolorowy, trójkolorowy i pręgowany (z ciemniejszymi odcieniami na końcach) lub jednolity kolor, taki jak biały, czerwony , czarne, srebrne, złote, brązowe itp.
Zwierzęta te są łagodne, łagodne i bardzo czułe w stosunku do rodziny. Dogadują się również z innymi zwierzętami. Musisz je czesać codziennie ze względu na ich długie, gęste futro i odwiedzać profesjonalnego groomera, aby utrzymać kształt sierści przez cały rok.

Kiedy i gdzie powstała rasa?

Nie wiemy na pewno, ale uważamy, że koty perskie pochodzą z początku XVII wieku i pochodzą z obszaru, który obecnie znany jest jako Iran. Później kupcy sprowadzili je na kontynent europejski do miejsc takich jak Włochy i Francja, gdzie stały się dość popularne.
Przybyły do ​​Anglii w XIX wieku i były wielokrotnie krzyżowane z kotami angorskimi w celu uzyskania dłuższej i bardziej jedwabistej sierści. Koty perskie były bardzo poszukiwane, zwłaszcza po tym, jak stały się popularne wśród rodziny królewskiej.
Królowa Wiktoria posiadała wiele zwierząt domowych i miała czarno-białego kota perskiego o imieniu White Heather, który był jej towarzyszem życia. Pierwsza wystawa została zorganizowana w Crystal Palace w Londynie, gdzie prezentowana była rasa perska wraz z innymi kotami, takimi jak kot syjamski.

Celem tych wystaw było zachęcenie do różnych programów hodowlanych, w celu utrwalenia ras kotów i zaakcentowania ich cech. Od tych wydarzeń powstały różne kluby kotów, z których obecnie jest zarejestrowanych ponad 150.
Po sukcesie w Europie rasa została wyeksportowana do USA, gdzie kontynuowano poszukiwania bardziej spłaszczonej twarzy i małego nosa u tego kota. Ta agresywna selekcja genetyczna spowodowała poważne problemy zdrowotne u tych zwierząt.

Odmiany kota perskiego

Rasa, jaką znamy dzisiaj, jest wynikiem intensywnej selektywnej hodowli w ciągu ostatnich kilku dekad . Istnieje wiele różnych jego odmian, a niektóre z najczęstszych to:

  • Czarny kot perski z pomarańczowymi oczami
  • Biały z niebieskimi, pomarańczowymi lub różnymi oczami
  • Niebieski
  • Czerwony
  • Złamana biel
  • Przydymiony, z jasnosrebrnym kolorem u nasady i na środku sierści oraz ciemniejszymi na końcach (ta odmiana ma różne odcienie i zakresy i jest podobna do koloru szynszyli)
  • Szynszyla
  • Marmurkowa, srebrna, czerwona lub brązowa
  • szylkret perski w kolorze czarnym, czerwonym, złamanej bieli, bieli, dwukolorowym, niebieskim i/lub białym
  • punkt w kolorze perskim, z kolorem na końcach.

Hodowla kota perskiego szynszyli

Ta rasa kotów jest jedną z najbardziej cenionych na świecie. W rzeczywistości należy do niego 75% zarejestrowanych kotów rasowych. Jednak selekcja genetyczna, która czyni je tak atrakcyjnymi, odbiła się również na ich zdrowiu. Dzieje się tak, ponieważ do 50% kotów perskich ma choroby nerek związane z ich genetyką.
Może Cię to zainteresować…

Przeczytaj to w Moje zwierzęta
Siedem ras kotów z gęstym, soczystym futrem
Płaszcz kota to jedna z jego najważniejszych atrakcji wizualnych przy wyborze rasy, którą chcesz adoptować. Dzisiejszy artykuł dotyczy ras z lusc…