Dlaczego witamina D wpływa na zdrowie zwierząt?

W przeciwieństwie do ludzi psy i koty nie syntetyzują dużych ilości witaminy D i są zależne od diety. Poza zapewnieniem odpowiedniej suplementacji, na jej biodostępność wpływa kilka czynników.

Ostatnia aktualizacja: 27 grudnia 2020 r.

Często słyszymy o roli witaminy D w regulowaniu wchłaniania wapnia i fosforu. Dlatego ta witamina jest tak ważna dla zdrowia kości . Jednocześnie ważne jest, aby wiedzieć, że nadmiar witaminy D może prowadzić do niekorzystnych skutków, spowodowanych nadmiarem wapnia lub bezpośrednim wpływem na tkanki.
Chociaż wapń przyczynia się do rozwoju kości, jest również kluczem do innych procesów. Na przykład skurcz mięśni i przekazywanie sygnałów neuronowych. Kiedy występuje nadmiar wapnia, serce, tętnice, przewód pokarmowy i nerki są szczególnie podatne na uszkodzenia.
Stopniowo kilka badań naukowych wykazało, że witamina D odgrywa również rolę regulacyjną w różnych tkankach. Z tych powodów bardzo ważne jest, aby zrozumieć, co robi witamina D, jaki jest jej metabolizm i jakie są dawki bezpieczny dla twojego zwierzaka. Tutaj powiemy Ci wszystko, co musisz wiedzieć.

Co to jest witamina D?

Po pierwsze, chemiczna natura tej witaminy to lipidy, a zwierzęta produkują ją z cholesterolu. Jako taka jest rozpuszczalną w tłuszczach cząsteczką, którą organizm trawi i wchłania w taki sam sposób jak lipidy w diecie. Organizm również go eliminuje, wydalając z kałem poprzez żółć.
Kiedy poziom witaminy D wzrasta powyżej potrzeb organizmu, gromadzi się. W ten sposób zwierzęta mogą go magazynować – głównie w wątrobie, choć może też trafić do tkanki tłuszczowej. Akumulacja występuje przede wszystkim u ryb w porównaniu z gatunkami lądowymi, które w organizmie przechowują mało witaminy D.


Organizm może wytwarzać własną witaminę D

Ogólnie rzecz biorąc, wiele roślinożernych i wszystkożernych zwierząt ma prekursor w komórkach skóry, 7-hydrocholesterol. Kiedy skóra jest wystawiona na działanie słońca, promienie UVB katalizują syntezę witaminy D3 z tego prekursora.
Sama witamina D3 jest biologicznie nieaktywna i organizm musi przekształcić ją w aktywną formę hormonalną w dwuetapowym procesie:

  • Najpierw podróżuje do wątroby. Tam następuje początkowa transformacja, w wyniku której powstaje cząsteczka 25-VitD3. Ten metabolit, choć nieaktywny, jest bardzo stabilny i stanowi sposób, w jaki witamina przechodzi przez organizm. Jest to wariant spożywany podczas przyjmowania oleju z wątroby dorsza lub tłustego mięsa.
  • Później ta nieaktywna forma przemieszcza się do nerek, gdzie zmienia się w formę aktywną 1,25-di ( hydroksy) witamina D3, zwana kalcyferolem. Związek ten krąży we krwi jako hormon i pośredniczy w działaniach biologicznych, wiążąc się z receptorem witaminy D, który znajduje się głównie w jądrach komórek docelowych.
  • Zwierzęta, które mogą wykonywać tę syntezę, to ludzie, szczury, świnie, konie , ptaki, owce i krowy. Jednak skóra kotów i psów – i prawdopodobnie innych mięsożerców – wytwarza mało witaminy D, a zatem te zwierzęta są zależne od ich diety.
    Rośliny mogą również wytwarzać odmianę witaminy D, z ergosterolu, która nazywa się witaminą D2.

    Co zrobić, jeśli u zwierząt występuje niedobór witaminy D?

    Kwestia niedoboru witaminy D u psów przyciągnęła ostatnio wiele uwagi. Najbardziej znany jest wpływ na kości, ponieważ jej niedobór ma związek z krzywicą, która objawia się bardzo wyraźnymi deformacjami fizycznymi.
    Niedawne badanie oceniające 350 psów domowych wykazało, że dwie trzecie miało niewystarczający poziom witaminy D w swoich ciałach. Poza tym warto zauważyć, że zmienność witamin stwierdzona wśród zwierząt, które miały podobną dietę, była bardzo duża .

    Coraz więcej badań sugeruje związek między niedoborem witaminy D a szeregiem chorób, w tym rakiem.

    Co się stanie, jeśli suplementacja wytworzy nadmiar tej witaminy?

    Według kilku doniesień naukowych, witamina D wywiera bezpośredni wpływ na ponad 36 różnych typów komórek. W rzeczywistości badania wykazały, że witamina D indukuje ekspresję ponad 50 genów. Ogólnie rzecz biorąc, wśród procesów, na które najbardziej wpływa nadmiar tej witaminy, wyróżnia się kontrola nerwowo-mięśniowa i funkcja odpornościowa.
    U psów nadmierna suplementacja może spowodować niewydolność nerek w ciągu kilku dni. Niestety, eksperci nie są świadomi idealnych dawek suplementów, aby utrzymać zdrowie komórek dla każdej rasy i na każdym etapie wzrostu psa.
    Mimo to aktualne zalecenia dotyczące spożycia tej witaminy można znaleźć w wytycznych żywieniowych Europejskiej Federacji Przemysłu Żywności dla Zwierząt Domowych.

    Przez lata wiele komercyjnych karm dla zwierząt domowych dodało zbyt dużo tej witaminy do swoich karm i spowodowało choroby, a nawet śmierć u zwierząt, które je zjadały. W 2019 r. w Hiszpanii firma Hill’s produkująca karmę dla psów przypomniała sobie wiele produktów z powodu nadmiernej zawartości witaminy D.

    Czy suplementacja to panaceum?

    Bez wątpienia odpowiedź na to pytanie jest wyzwaniem. W 2011 roku badanie oceniało związek między poziomem 25-VitD we krwi u psów a chorobą nowotworową komórek tucznych. Autorzy odkryli, że psy pasterskie z guzami miały mniej 25-VitD niż grupa pasterska bez guzów.
    Naprawdę intrygujące jest to, że porównując diety obu grup psów, okazało się, że wszystkie psy otrzymały podobne ilości 25-VitD. Wynik ten sugeruje więc, że sama dieta nie określa poziomu 25-VitD we krwi.

    Pozostaje wiele pytań dotyczących tego problemu: czy rak może zmniejszyć zdolność psa do wytwarzania 25-VitD? Czy niektóre psy są narażone na czynniki ryzyka, które uniemożliwiają im tworzenie tego związku? Tylko czas i eksperymenty dadzą nam jasne odpowiedzi.

    Współczesne życie psów

    Wcześniej psy otrzymywały optymalną ilość witaminy D z rezerw tłuszczu martwej ofiary. Jednak ich styl życia znacznie się zmienił.
    Z tego powodu dieta psów uległa zmianie i obecnie opiera się prawie wyłącznie na paszach komercyjnych. Dlatego suplementacja pochodząca z pożywienia stała się ich głównym źródłem witaminy D.

    Jakie czynniki mogą zmniejszyć biodostępność tej witaminy?

    Oto kilka czynników, które mogą ograniczać dostępność witaminy D u Twojego zwierzęcia:

    • Elementy diety: wielonienasycone tłuszcze, fluor i niska zawartość magnezu w żywności mogą zmniejszać biodostępność witaminy D.
    • < strong>Ekspozycja na DDT i inne pestycydy: Również polichlorowane bifenyle (PCB), które są zanieczyszczeniami środowiska pochodzenia przemysłowego, zwiększają ryzyko niedoboru 25-VitD o 3%. Podobnie ekspozycja na glifosat, związek obecny w żywności i środowisku, zmniejsza poziom witaminy D.
    • Inne związki chemiczne, takie jak środki zmniejszające palność: Na przykład polibromowane etery difenylowe (PBDE) ), mierzone we krwi, wykazały poziom 10 razy wyższy u psów niż u ludzi. Związki te pochodzą z komercyjnej żywności, o której eksperci wiedzą, że inaktywują witaminę D.
    • Inne czynniki, takie jak sterylizacja/kastracja: Sterylizowane samice mogą mieć o 10% mniej 25-VitD we krwi niż nienaruszone samice. Ponadto wykastrowane samce mają o 30% mniej niż niekastrowane samce.
    • Różne schorzenia: Każda choroba nerek w wywiadzie może uniemożliwić konwersję 25VitD do użytecznej formy witaminy D, kalcyferolu . Również niektóre zabiegi medyczne, które są metabolizowane w wątrobie, mogą blokować przetwarzanie witaminy D.

    Jak widać, co najmniej dwa lub trzy z tych czynników będą miały wpływ na większość psów żyjących w domu środowisko. Z tego powoduniezbędne jest rozważenie znaczenia tej witaminy w diecie Twojego zwierzaka i skuteczne wprowadzenie jej do codziennego menu.
    Może Cię to zainteresować…

    Przeczytaj to w Moje zwierzęta
    Niezbędne witaminy, których potrzebuje Twój pies
    Istnieje kilka mitów na temat diet dla psów. Zwłaszcza w odniesieniu do tego, jakie rodzaje żywności zawierają niezbędne witaminy, których potrzebują.

    https://ventanagourmetgrill.com/wp-includes/slot-gacor/

    https://liftfoilsaustralia.com/wp-includes/slot-gacor/